บทที่ 165

หานซีพูดอย่างยากลำบาก เธอหยิบผ้าอนามัยออกจากกระเป๋า ลุกขึ้นยืนและอยากจะออกไป แต่ความเจ็บปวดก็โจมตีเข้าที่ช่องท้องส่วนล่าง เธอเดินโซเซและล้มลงกับพื้น

โชคดีที่ฉินหมิงมีสายตาและมือที่รวดเร็ว เขาเอื้อมมือไปรวบเอวและอุ้มหานซีไว้ในอ้อมแขนของเขาทันเวลา

“คุณกำลังทรมานจากการปวดประจำเดือนใช่ไหมครับ? ”

ฉินหมิงขมวดคิ้วไม่นานก็เดาออกม

“ฉันไม่เป็นไร แค่ทนหน่อยก็โอเคแล้ว…”

“นายปล่อยฉันได้แล้ว…”

เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายของผู้ชายที่แข็งแกร่งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าที่สวยงามของหานซีก็แดงก่ำ จากนั้นเธอก็พยายามดิ้นรนสองสามครั้ง แต่ไม่สามารถหลุดออกจากอ้อมแขนของฉินหมิงได้

“พูดจามั่วซั่ว!”

“เรื่องแบบนี้จะทนได้ไงกันล่ะครับ รีบไปรักษาดีกว่า! ”

ใบหน้าของฉินหมิงเข้มขึ้น เขาอุ้มหานซีขึ้นและเดินอย่างรวดเร็วไปที่โซฟาท่ามกลางเสียงร้องของหานซี

“นี่นาย…นายจะทำอะไร…”

“นี่นาย…ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!”

ใบหน้าหานซีแดงก่ำ ในใจเต้นตุ้บ ๆ ตั้บ ๆ

ไม่รู้ว่าทำไมหรือบางทีเธออาจชอบผู้ชายประเภทที่ครอบงำและมีอำนาจ เธอไม่ปฏิเสธพฤติกรรมใกล้ชิดของฉินหมิงแต่กลับรู้สึกว่ารูปลักษณ์ที่ครอบงำของฉินหมิงนั้นมีเสน่ห์มากในฐานะผู้ชาย

พอมาถึงโซฟา

ฉินหมิงวางหานซีลงบนโซฟา จากนั้นเขาก็หยิบเข็มเงินที่ถือติดตัวออกมา

“ฉินหมิง นี่นาย…นายจะทำอะไร…”

หานซีมีสีหน้าประหลาดใจและไม่มั่นใจ อาการปวดท้องส่วนล่างของเธอก็กลับมาอีกครั้ง ทำให้เธอตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ผมรู้จักการฝังเข็ม ผมจะฝังเข็มสักสองสามเข็มเพื่อรักษาคุณสักหน่อย ”

ฉินหมิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว โดยยกเข็มขึ้นและลดมือลงพร้อมทิ่มเข็มเงินทีละอันเข้าไปในจุดฝังเข็มหลาย ๆ จุดรอบช่องท้องส่วนล่างของหานซี

“มันจะมีประโยชน์อะไรเหรอ…”

หานซีขมวดคิ้ว ในใจยังคงมีข้อสงสัยเกี่ยวกับทักษะทางการแพทย์ของฉินหมิง

แต่ว่าสิ้นเสียงถามของเธอ จู่ ๆ ความรู้สึกอุ่นวาบก็พุ่งออกมาจากช่องท้องส่วนล่างของเธอ ขณะที่ความเจ็บปวดค่อย ๆ หายไปทุกที่ที่มีกระแสความอุ่นแผ่ไป ร่างกายของเธอก็รู้สึกผ่อนคลายและสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนและเธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องครวญออกมา

“สบายจัง”