บทที่ 169

นายท่านซูยิ้มจาง

ตระกูลซูเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลหลักในเมืองเจียงเฉิน และมีอำนาจเป็นอย่างมาก เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งความช่วยเหลือจากฉินหมิงเลย

นอกจากนี้ หากวันหนึ่งเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากจริง ๆ สิ่งที่แม้แต่ตระกูลซูยังไม่สามารถแก้ไขได้ ก็แทบไม่มีโอกาสที่ฉินหมิงซึ่งเป็นคนธรรมดาจะมีประโยชน์อะไร

“ฉินหมิง ตอนนี้ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ทำไมไม่อยู่ต่อและทานอาหารเย็นด้วยกันล่ะ?”

ถังเฟิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่ขอรบกวนนายท่านซูแล้วดีกว่า...”

ฉินหมิงกล่าวคำอำลาและกำลังจะจากไป ขณะที่ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ใบหน้าของถังเฟิ่งและได้เห็นพลังงานสีดำก่อตัวขึ้นระหว่างคิ้วของอีกฝ่าย

พลังงานสีดำนี้เพิ่งจะก่อตัวขึ้น และหากไม่ใช่เพราะทักษะทางการแพทย์ที่ไม่ธรรมดาของเขา ก็ยากที่จะตรวจจับได้

“ฉินหมิง เกิดอะไรผิดปกติขึ้นหรือ?”

เมื่อเห็นฉินหมิงลังเลที่จะพูด นายท่านซูและคนอื่น ๆ ก็ยิ่งตระหนก

“นายท่านซูขออภัยด้วยที่ผมจะขอพูดตรง ๆ สักหน่อย มีไอทมิฬก่อตัวอยู่ระหว่างคิ้วของนายหญิงซู นี่เป็นสัญญาณร้าย เธอจะมีอายุอยู่ได้ไม่นาน…”

ฉินหมิงลังเลแต่ก็พูดออกมา

"อะไรนะ?"

“คุณย่าของฉันสุขภาพแข็งแรงมาก เธอจะอยู่ได้ไม่นานได้ยังไง? นี่คุณกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน!”

ซูซินเหยาโกรธจัดและจ้องมองไปที่ฉินหมิงด้วยสายตาคมดั่งมีด

“ฉินหมิง ฉันให้สร้อยคอเส้นนี้แก่นายด้วยความปรารถนาดี จะไม่ขอบคุณฉันก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นายกลับมาสาปแช่งภรรยาของฉันนี่ นายจะไม่ล้ำเส้นกันเกินไปหน่อยหรือ?”

นายท่านซูเองก็โกรธเช่นกัน สีหน้าท่าทางของเขาดูรับไม่ได้

เขาและภรรยาใช้ชีวิตยังรักใคร่กลมเกลียวกันมานานกว่าห้าสิบปีและความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ลึกซึ้งมาก

ในเวลานี้ฉินหมิงพูดหยาบคายกับภรรยาของเขามากเกินไป ไม่ว่าใครก็สัมผัสได้ว่าในใจของเขาจะโกรธได้ถึงขนาดไหน!

เขาไม่เดินหนีไปเสียเดี๋ยวนี้ก็ถือว่าควบคุมอารมณ์ได้ดีมากแล้ว!

"นายท่านซู โปรดอย่าเข้าใจผมผิด อันที่จริงผมพอรู้ทักษะทางด้านแพทย์แผนจีนอยู่บ้าง..."