บทที่ 20

"ใช่ครับ"

ฉินหมิงพยักหน้าอย่างจริงจัง

วุฒิการศึกษาของเขาไม่สูง และความสามารถในการทำงานของเขาเองอยู่ในระดับปานกลาง การหางานที่ดีในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย

หากนายท่านหลินสามารถจัดหางานที่มั่นคงให้เขาได้ ก็ช่วยเขาได้มากอยู่แล้ว

“พ่อหนุ่มฉิน โทษทีนะฉันขอพูดตามตรง ทักษะทางการแพทย์ของเธอยอดเยี่ยมมากขนาดนี้ อย่าว่าถึงงานธรรมดาเลย เธออยากเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงเช่นคุณฉีก็คงไม่ยาก!”

นายท่านหลินพูดด้วยความประหลาดใจ

ด้วยทักษะทางการแพทย์ที่ฉินหมิงแสดงให้เห็นเมื่อครู่ ไม่รู้ว่ามีคนรวยคนมีอำนาจมากมายขนาดไหนยินดีจะเป็นเพื่อนกับฉินหมิง

ไม่ว่าฉินหมิงต้องการเงิน อำนาจ หรือชื่อเสียงและฐานะ แค่ยื่นมือไปก็ได้มาแล้ว

ยังจำเป็นต้องหางานทำอีกเหรอ?

"นี่แบบว่า..."

“ท่านหลิน ผมขอพูดตามตรง ผมไม่เคยเรียนแพทย์มาก่อนเลย และไม่มีใบรับรองเป็นแพทย์ด้วย”

“วิธีการฝังเข็มที่ผมรักษาท่านเมื่อกี้นี้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของผม ที่ผมได้ร่ำเรียนรู้มาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

“โชคดีที่สามารถรักษาอาการป่วยของท่านได้ครับ”

ฉินหมิงยิ้มอย่างเก้อเขิน

ที่จริงเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับทักษะทางการแพทย์ แต่ทักษะทางการแพทย์ที่สืบทอดมาในจี้หยกนั้นน่าจะเป็นทักษะที่พิเศษมาก ที่ไม่ได้เจอมาในรอบหลายพันปี

น่าเสียดายที่ผู้ครอบครองหยกคนก่อนไม่รู้

"ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง!"

นายท่านหลินเข้าใจได้ทันที

เห็นสีหน้าผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ ยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง

เขาเคยสงสัยมากว่าทักษะทางการแพทย์ของฉินหมิงนั้นจะเหนือกว่าคุณฉีได้อย่างไร ทำไมในเมืองเจียงเฉินถึงไม่มีใครรู้จักเขา

ความกล้าหาญของฉินหมิงที่เผอิญทำสำเร็จเช่นนี้ได้ นับว่าโชคดีจริง ๆ

โดยเฉพาะหลินหว่านชิงที่รู้จักภูมิหลังของฉินหมิงดีที่สุด เธอรู้ว่าฉินหมิงไม่มีทักษะทางการแพทย์เลย เป็นเพียงคนนิสัยดีมากคนหนึ่ง

"ไม่ว่ายังไงก็ตาม เธอช่วยหว่านชิงและฉันไว้ นี่เป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธ!"

นายท่านหลินหัวเราะกวักมือเรียกให้พ่อบ้านหยิบบัตรเครดิตมา "การ์ดใบนี้มีสิบล้านบาท ไม่ใช่เงินมากอะไรนัก มันเป็นความจริงใจจากฉัน โปรดรับมันไว้ด้วย!"