บทที่ 233

“ตู้เซียว หวงหย่งหลิน และกัวลี่ คุณทั้งสามร่วมมือกันเพื่อใส่ร้ายฉินหมิงในครั้งนี้ ทำให้บริษัทสูญเสียอย่างหนัก ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ!”

“จากนี้ไปพวกคุณทั้งสามคนจะถูกไล่ออกจากบริษัท ฉันหวังว่าคุณจะประพฤติตัวให้ดีได้ในอนาคต!”

หลินหว่านชิงกล่าวอย่างเย็นชา

เธอคิดว่าตู้เซียวและคนอื่น ๆ ทำงานให้กับบริษัทมาหลายปีแล้วและนอกจากทุ่มเททำงานอย่างหนักแล้วก็ไม่ได้มีผลงานดีเด่นอะไร เธอตัดสินใจที่จะลงโทษพวกเขาด้วยการไล่ออก และไม่คิดที่จะปฏิบัติให้คนทั้งสามต้องเผชิญกับความผิดตามกฎหมายแต่อย่างใด

ถือว่านี้ก็นับว่ามีเมตตาและชอบธรรมที่สุดแล้ว!

“ขอบคุณครับ ประธานหลิน...”

ตู้เซียวและคนอื่น ๆ ขอบคุณเธอ และยืนขึ้นทีละคนด้วยสีหน้าหดหู่ใจ เตรียมออกจากบริษัทไป

“ประธานหลิน กรุณาใจเย็นก่อน”

ฉินหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วลุกขึ้นยืน

"ยังมีอะไรอีกเหรอ?"

หลินหว่านชิงมองไปที่ฉินหมิงอย่างสงสัย

“ประธานหลิน ข้อผิดพลาดทำให้เกิดการปรับปรุงได้อย่างมากมาย”

“รองผู้อำนวยการกัวถูกบังคับให้ต้องก้มหัวยอมทำตามในครั้งนี้”

“แต่ท้ายที่สุดเขาก็สามารถกลับใจได้ทันเวลา ผมคิดว่าเขาควรได้รับโอกาสอีกครั้ง”

ฉินหมิงขอร้องแทนกัวลี่

แต่สำหรับตู้เซียวและผู้อำนวยการหวงคงไม่มีวันเสียหรอก สองคนนี้จงใจใส่ร้ายเขาและถูกบังคับให้สารภาพเพราะการกระทำของพวกเขาถูกเปิดเผย พวกเขาไม่สมควรได้รับความเห็นใจแม้แต่น้อย!

“ฉินหมิง กัวลี่เกือบจะทำให้ชื่อเสียงของคุณป่นปี้ แต่คุณก็ยังขอร้องแทนเขาอีกเหรอ?”

“จิตใจของคุณนี้ใจดีผิดมนุษย์มนาไปหรือเปล่า?”

หลินหว่านชิงหัวเราะด้วยความโกรธ

"เอาเถอะ!"

“รู้ไหมครั้งนี้เขาทำให้บริษัทต้องเสียหายขนาดไหน!”

“ไม่เพียงแต่สินค้าทั้งหมดที่มีมูลค่าห้าสิบล้านจะหายไปกับสายลมเท่านั้น แต่บริษัทของเรายังอาจต้องจ่ายค่าชดเชยจำนวนห้าร้อยล้านให้กับโจวกรุ๊ปด้วย!”

“เมื่อต้องเผชิญกับผลที่ตามมาร้ายแรงแบบนี้ ถึงเขาจะกลับใจได้ในตอนนี้แล้วจะมีประโยชน์อะไร!”

หานซีกล่าวอย่างไม่พอใจ