บทที่ 272

“ฮัลโหลครับคุณโจว ไม่ทราบว่าที่คุณโทรมาหาผม มีคำสั่งอะไรหรือเปล่าครับ?”

ซุนกวนชงแสร้งพูดยิ้มทำเป็นพูดประจบสอพลอ

เขากับโจวเจี้ยนสองคนก็เป็นถึงนายน้อยของตระกูลใหญ่เหมือนกัน เพียงแต่ว่าตระกูลโจวนั้นทรงพลังและเป็นตระกูลชั้นหนึ่ง

ซุนเอนเตอร์ไพรส์เป็นตระกูลรองที่ดีที่สุด และความแข็งแกร่งในทุกด้านยังด้อยกว่าตระกูลโจวมาก

เพราะฉะนั้นตอนที่เขาอยู่ต่อหน้าโจวเจี้ยน เขาจึงไม่กล้าเบ่งอำนาจมากนัก

อีกอย่าง อุปทานของร้านเครือเครื่องสำอางมากกว่าหนึ่งโหลที่เขาควบคุมทั้งหมดได้รับการควบคุมโดยโจวกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ของเขา

เขาไม่จำเป็นต้องญาติดีกับลูกคนรวย แต่คนเดียวที่เขาทำให้ขุ่นเคืองไม่ได้คือโจวเจี้ยน!

“ซุนกวนชง นายนี่ทำเรื่องงามหน้านักนะ!”

“นับจากวันนี้เป็นต้นไป โจวกรุ๊ปของฉันจะตัดความร่วมมือทั้งหมดกับร้านค้าในเครือเครื่องสำอางของนายและจะไม่จัดหาผลิตภัณฑ์อะไรให้กับนายอีกต่อไป…”

โจวเจี้ยนตะโกนด้วยความโกรธ

“อะไรนะครับ?”

ซุนกวนฉงเหมือนฟ้าผ่าลงถึงตะลึงงันอยู่ตรงนั้น

แม้ไม่รู้ว่าทำไมโจวเจี้ยนถึงได้ตัดความร่วมมือจากทางซุนเอนเตอร์ไพรส์ แต่เขาก็พอเข้าใจได้แล้วอย่างหนึ่ง

เมื่อร้านเครือเครื่องสำอางที่เป็นเจ้าของโดยซุนเอนเตอร์ไพรส์ สูญเสียสินค้าไป ก็จะเปิดร้านอื่นได้อีกในอนาคต!

ไม่เพียงแต่เท่านั้น

เขายังไม่ทันที่จะได้สติกลับมา คำพูดต่อมาของโจวเจี้ยนก็ทำใจเขาดิ่งลึกสู่ก้นบึ้งของอารมณ์

“แล้วฉันก็ได้แจ้งแผนกอุตสาหกรรมและแผนกกำกับดูแลไปแล้วว่า พวกนายเจตนาโก่งราคาขึ้น รอให้พวกเขาตรวจสอบเอาแล้วกัน!”

โจวเจี้ยนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา และรีบวางสายทันที

“ตู๊ด ๆ…”

พอได้ฟังน้ำเสียงที่เย็นชา ซุนกวนชงก็ถึงกับตกตะลึง

โทรศัพท์หลุดจากมือตกสู่พื้นเสียงดัง