บทที่ 295

“สี่พยัคฆ์บนท้องถนนล้วนแต่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอำนาจเหนือกว่าใครซึ่งมีชื่อเสียงมาหลายปี ไม่ว่าคนธรรมดาพวกนั้นจะเป็นใครพวกเขาก็ไม่สามารถหยุดยั้งพวกนั้นจากการครองโลกของเราได้!”

“ถูกต้อง เด็กคนนี้ไม่รู้จักอดทนอดกลั้นแถมยังไปยั่วยุพี่อู๋ พยัคฆ์ภูเขาอีก แม้ว่าเขาจะรู้กังฟูบ้าง แต่เขาไม่สามารถเอาชนะพยัคฆ์ภูเขาผู้มีชื่อเสียงมายาวนานได้!”

“เมื่อพี่อู๋ลงมาจากภูเขาในภายหลัง เขาจะตายแน่นอน!”

……

ทุกคนสูดลมหายใจเข้าและมองดูฉินหมิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและความสงสาร

ประธานเว่ยกลับมองฉินหมิงด้วยริมฝีปากเยาะเย้ย ดูมั่นใจและภาคภูมิใจ

เขาประเมินไปเองแล้วว่าความแข็งแกร่งของฉินหมิงเพิ่งได้เข้าสู่ระดับสวรรค์ประทาน ด้วยการฝึกฝนของพี่อู๋ที่อยู่ในขั้นกลางระดับสวรรค์ประทานแล้ว เขาต้องสามารถเล่นงานฉินหมิงได้อย่างง่ายดายแน่!

“ขั้นกลางระดับสวรรค์ประทาน”

การแสดงออกของฉินหมิงเปลี่ยนไป

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเหนือกว่าระดับสวรรค์ประทานในระยะแรก แต่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อยเมื่อต้องเทียบกับขั้นกลางระดับสวรรค์ประทาน

หากเขาเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ขั้นกลางระดับสวรรค์ประทาน เขาแทบจะไม่มีโอกาสชนะเลย!

“เสี่ยวเตี๋ยไปเร็วเข้า!”

ฉินหมิงรีบดึงเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยจากต้องการออกจากที่นี่อย่างรวดเร็วก่อนที่เสือภูเขาจะมาปรากฏตัว

“นี่นายคิดจะหนีหลังจากที่ป่วนถิ่นฉันจนเละแบบนี้นะเหรอ?”

"ไม่ง่ายแบบนั้นแน่!"

ในเวลานี้เสียงเยาะเย้ยดังขึ้น

ชายหนุ่มผู้มีท่าทางสง่าผ่าเผยราวกับสายรุ้ง นำโดยกลุ่มอันธพาลชุดดำ ก้าวย่างไปราวกับดวงจันทร์ที่มีดวงดาวรายล้อม

“พี่อู๋พยัคฆ์ภูเขาอยู่ที่นี่!”

ผู้เห็นเหตุการณ์อุทานด้วยความประหลาดใจ พวกเขาต่างตกตะลึงกับรัศมีอันดุร้ายของพี่อู๋ และจงใจเปิดทางให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

“พี่อู๋ ดีใจจริง ๆ ที่พี่มา!”

“หมอนี่กำลังสร้างปัญหาในบาร์ของเรา ลูกน้องของเราไร้ความสามารถและเทียบเขาไม่ได้”

“ได้โปรดสั่งสอนเขาเพื่อให้การเชือดไก่ให้ลิงดูด้วย!”