บทที่ 300

แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดก็คือระดับการบ่มเพาะของเนี่ยอู๋จะทะลวงไปถึงขั้นกลางของระดับสวรรค์ประทานบ้างแล้ว ซึ่งนั่นทำให้เขาไม่ทันได้ล่วงรู้เลย!

“เนี่ยอู๋ ไม่นึกเลยว่าช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้นายจะซุ่มเก็บตัวบ่มเพาะตนเองแบบนี้ แปลว่าถ้าฉันไม่ได้จัดการนายให้สิ้นซากเสียตั้งแต่วันนี้ วันหน้าคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว!”

ใบหน้าของหลัวซื่อฉงมืดครึ้มลง และเจตนาสังหารของเขาก็รุนแรงยิ่งขึ้น!

ตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของเนี่ยอู๋ตามเขาทันแล้ว เขาจะต้องทำลายเนี่ยอู๋ให้ได้ในคราวนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม มิฉะนั้นสถานการณ์จะกลับตาลปัตร และหากไม่กำจัดให้สิ้นซากเนี่ยอู๋ก็จะมีโอกาสกลับมาเป็นหนามยอกอกของเขาอีกรอบ!

“อาจารย์ฉิน ผมคงต้องปล่อยให้หลัวซื่อฉงไว้ในมือคุณ!”

เนี่ยอู๋บังคับให้ชายสองคนในชุดสีดำถอยกลับด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เข้าหันมาพูดอะไรบางอย่างกับฉินหมิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ด้วยระดับการบ่มเพาะในปัจจุบันของเขาที่อยู่ในขั้นกลางของระดับสวรรค์ประทาน ก็ดีเกินพอที่จะใช้จัดการกับชายสองคนตรงหน้าเขา ซึ่งอยู่ในขั้นต้นของระดับสวรรค์ประทานแล้ว!

ตราบใดที่ฉินหมิงสามารถช่วยเขาจัดการกับหลัวซื่อฉงได้ เขาก็จะสามารถพลิกสถานการณ์และเปลี่ยนความแพ้พ่ายให้เป็นชัยชนะได้!

"โธ่เอ้ย......"

ฉินหมิงบ่นอย่างลับ ๆ

เมื่อมาถึงจุดนี้ เขาก็ไม่มีโอกาสให้หนีไปไหนได้อีก ดังนั้นเขาจึงต้องกัดฟันทำตามที่อีกฝ่ายบอก

โชคดีที่ระดับความแข็งแกร่งของเขาใกล้เคียงกับขั้นต้นระดับสวรรค์ประทาน ตราบใดที่เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันหลัวซื่อฉงและรอให้เนี่ยอู๋จัดการกับชายหนุ่มทั้งสอง ก่อนจะมาช่วยเขาอีกครั้งก็ยังไม่รู้ว่าใครจะทำชนะแล้ว!

“ไอ้หนู ฉันจะสับไอ้ขี้แพ้นี่ให้เป็นชิ้นเลย!”

ดวงตาของหลัวซื่อฉงกะพริบอย่างรวดเร็ว เขาเหวี่ยงหมัดเตรียมจัดการกับฉินหมิงก่อน จากนั้นค่อยไปช่วยลูกน้องสองคนของเขาจัดการกับเนี่ยอู๋ทีหลัง!

"เป็นแค่เหลือบไรกล้าดูหมิ่นนายน้อยฉิน คงไม่รู้ว่าความตายคืออะไรสินะ!"

ในขณะนี้มีเสียงเยาะเย้ยดังขึ้น

พริบตาเดียวหลังจากนั้น ร่างหนึ่งก็ดูคล้ายจะปรากฏขึ้นจากอากาศต่อหน้าฉินหมิงฝ่ามือหนึ่งมุ่งตรงไปหาหมัดของหลัวซื่อฉง

ตู้ม!

ด้วยแรงปะทะที่รุนแรง หลัวซื่อฉงก็ปลิวออกไป ถอยไปหลายก้าว ใบหน้าของเขาซีดเซียว กระอักเลือดออกมาเต็มปาก

“นายน้อยซูนายนั่นเอง!”