บทที่ 315

หลินหว่านชิงดูประหลาดใจ

เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการบ่มเพาะตนและไม่แน่ใจนะว่าทักษะดังกล่าวทรงพลังเพียงใด

เพราะอย่างไรเสียเธอก็รู้ถึงภูมิหลังของฉินหมิงอย่างชัดแจ้ง และรู้ว่าเขาเป็นเพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่ง

เพียงความจริงที่ว่าฉินหมิงรู้จักกังฟูก็นับว่าเกินความคาดหมายของเธอแล้ว ไม่คิดเลยว่าฉินหมิงมีความสามารถเรื่องศิลปยุทธ์ระดับสูงอะไรทำนองนี้ด้วย!

"แน่นอนว่ามันน่าทึ่งมาก!"

“ฉันเคยฝึกฝนทักษะระดับต่ำมาก่อน แต่ก็ต้องเสียเวลาไปมากกว่าสิบวันโดยเปล่าประโยชน์”

“แต่วิชาเทพียุทธ์นี้ใช้เวลาในการควบแน่นลมปราณเพียงคืนเดียว เช่นนี้ไม่เรียกว่าทรงพลังได้เหรอ?”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยทำสีหน้าขบขันแล้วตอบ

เดิมทีเธอยอมแพ้ไปครึ่งใจแล้ว เนื่องจากการฝึกฝนทักษะระดับต่ำที่ผ่านมาล้วนไม่ได้ผล เพราะเธอไม่อาจทนต่อไปได้อีกแล้ว ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่กล้าอาจเอื้อมฝึกฝนทักษะระดับต่ำอีกเลย

โชคดีที่สวรรค์เห็นแก่ความมุมานะของเธอ เธอโชคดีที่ได้พบกับฉินหมิง และตอนนี้ความปรารถนาของเธอก็สัมฤทธิ์ผลแล้ว!

"โอ้ จริงเหรอ?"

หลินหว่านชิงมองดูฉินหมิงด้วยแววตาลึกซึ้ง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

จากสิ่งที่เธอรู้มา ฉินหมิงอาศัยอยู่ในตระกูลหม่าเป็นระยะเวลาสามปีแล้วและถูกหมายหัวว่าเป็นเพียงขยะอันไร้ค่า

แต่ตอนนี้ ฉินหมิงไม่เพียงแต่มีความสามารถด้านการทำงานเท่านั้น แต่ยังมีทักษะด้านศิลปยุทธสูงส่งอีกด้วย เขาล่วงรู้ถึงทักษะสูงส่งมากมายอีกต่างหาก

พรสวรรค์ที่โดดเด่นเช่นนี้จะเรียกว่าขยะอันไร้ค่าได้อย่างไร?

นี่มันไม่แปลกเกินไปหน่อยหรือ!

หลินหว่านชิงจดจำทุกอย่างได้และอดไม่ได้ที่จะสงสัยในตัวฉินหมิง

แต่ทว่าเมื่อลองไตร่ตรองดูอีกหน ไม่นานก็เบาใจลงได้

ทุกคนต่างมีข้อมูลและเรื่องส่วนตัวด้วยกันทั้งนั้น และเป็นเรื่องปกติที่ฉินหมิงจะมีความลับบางอย่างอยู่กับเขาด้วย

นอกจากนี้ ฉินหมิงก็ท่าทางใช้ได้ ทั้งยังทุ่มเทความพยายามให้แก่บริษัทอย่างมากมาย อีกทั้งยังใจดีกับเธอมากเช่นกัน

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญอีกต่อไป!