บทที่ 327

“พ่อ ผมรู้ว่าเรื่องนี้เป็นมายังไง!”

"ครั้งก่อนเด็กคนนั้นไปตลาดโบราณเพื่อเสี่ยงโชคกับหยกดิบ เขาโชคดีที่ได้เจอกับหยกจักรพรรดิและขายมันให้แกนายท่านแห่งตระกูลซู..."

จิตใจของซุนกวนชงปั่นป่วน และเขาก็รีบพูดเรื่องการเสี่ยงโชคกับหยกดิบทันที

เดิมทีเขาคิดว่าฉินหมิงและนายท่านซูกำลังแลกเปลี่ยนเงินและสินค้าซึ่งกันและกันแต่กลับกลายเป็นว่าทั้งสองฝ่ายได้ทำข้อตกลงกันแล้ว และยิ่งไม่คิดฝันเลยว่าตระกูลซูจะยืนหยัดเพื่อฉินหมิง!

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

"เข้าใจแล้ว!"

ทันใดนั้นซุนลี่จ้งและหลัวซื่อฉงก็ตระหนักถึงความสัมพันธ์ระหว่างฉินหมิงและตระกูลซู

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหลัวซื่อฉงที่เคยคิดว่าฉินหมิงมาจากตระกูลซูแล้วเกิดความกลัวในใจ ตอนนี้กลับพบว่าฉินหมิงโชคดีที่ได้พบกับนายท่านซูที่มีหัวจิตหัวใจเห็นแก่ลูกนกลูกกา

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องของการแลกเปลี่ยนเงินและสินค้านั้นฟังดูไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย นั่นก็เพราะมันไม่น่าจะมีความหมายอะไรมากมายนัก

เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลซูจะยืนหยัดเพื่อฉินหมิงโดยไม่มีเงื่อนไขเพื่อแลกกับความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆอะไรแบบนี้!

ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!

แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเขาคิดนั้นล้วนถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือฉินหมิงได้ช่วยเหลือตระกูลซูหลายครั้งอยู่เสมอ และความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นก็ลึกซึ้งเกินกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก!

"พี่หลัว ข้อมูลที่ผมให้อาจไม่สมบูรณ์ มันเป็นความผิดพลาดของผมเอง ผมต้องขอโทษคุณด้วย…”

"แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ต้องกังวลหรอกนะ โชคเข้าข้างฉินหมิงไม่ได้ตลอดหรอก และตระกูลซูได้ทำการช่วยเขาอย่างสุดกำลังในครั้งนี้ ไม่มีทางที่พวกนั้นจะช่วยเขาอีกครั้งแน่!"

“ไม่มีทางที่โชคจะเข้าข้างเขาตลอดไป!”

ซุนลี่จ้งเน้นย้ำถึงความสำคัญ

"ถูกต้อง แต่โลกนี้ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน และไม่มีใครรับประกันได้ว่าตระกูลซูจะไม่คอยอุ้มชูให้เขาสูงไปได้มากกว่านี้!"

“สรุปก็คือเรื่องนี้นับว่าเสี่ยงเกินไป ตระกูลซุนของนายควรหายอดฝีมือคนอื่นเสียมากกว่า!”

หลัวซื่อฉงโบกมือแล้วพูด ดูเหมือนอยากจะถอนตัวให้ทันเวลา และไม่ได้ตั้งใจที่จะช่วยครอบครัวซุนจัดการกับฉินหมิงอีกครั้ง