บทที่ 351

จ้าวหงเซิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขามองออกลาง ๆ ว่าฉินหมิงดูระแวดระวัง จึงยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้น

“พูดได้ดี!”

“ไม่ว่าแกจะเป็นใคร กล้าต่อต้านพ่อของฉัน นั่นเท่ากับกำลังรนหาที่ตาย!”

ในขณะนี้เอง ก็มีเสียงเยาะเย้ยเสียงหนึ่งดังขึ้น

หลังจากนั้น ชายหนุ่มอายุประมาณยี่สิบสามหรือยี่สิบสี่ปีก็เดินเข้ามาในห้องส่วนตัวจากด้านนอกพร้อมกับลูกน้องสองสามคน

ชายหนุ่มคนนี้ หล่อเหลาและดูสง่างามมาก ดูจากภายนอกเหมือนจะเป็นคนอ่อนโยน แต่บรรยากาศที่แผ่ออกมารอบตัวเขานั้นกลับคมกริบและดุร้ายเหมือนดาบที่ชักออกมาจากฝัก ทั้งคมและยากที่จะต้านทานได้

เขาคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น ก็คือเฝิงหลุน ลูกชายของราชาแดนใต้

“นายน้อยเฝิง คุณมาได้จับจังหวะดีจริง ๆ!”

จ้าวหงเซิงใบหน้าแสดงออกว่ามีความสุขมาก รีบก้าวไปข้างหน้า โค้งคำนับและทักทายเขาด้วยความเคารพ

“นายเป็นใคร?”

ฉินหมิงมองไปที่เฝิงหลุน สีหน้าดูสับสน

“ไอ้หนู เงี่ยหูของแกแล้วตั้งใจฟังให้ดี นี่คือลูกชายสายตรงของราชาแดนใต้ของเรา นายน้อยเฝิงหลุน!”

จ้าวหงเซิงพูดอย่างภาคภูมิใจ

“ลูกชายของราชาแดนใต้?”

ฉินหมิงรู้สึกประหลาดใจมาก

คนอื่น ๆ อย่างนายน้อยโหวและเจียงหลานเองก็ตกใจไม่แพ้กัน

“ไอ้หนู เมื่อกี้นี้แกไม่ใช่ว่าได้ใจมากเลยเหรอ? ดูสิว่าแกจะหยิ่งผยองต่อหน้านายน้อยเฝิงยังไง!”

จ้าวหงเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะ

“นี่…”

สีหน้าของฉินหมิงเปลี่ยนสลับจากสีเขียวไปเป็นสีแดงก่ำ

เดิมทีเขาไม่ต้องการเป็นศัตรูกับราชาแดนใต้ แต่กลัวอะไรมาอย่างนั้น เขาไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ ลูกชายของราชาแดนใต้จะมาปรากฏตัวที่นี่

หากเรื่องนี้ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่ายจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น เขาจะสร้างศัตรูที่ทรงพลังอย่างราชาแดนใต้ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล และผลที่ตามมาพูดได้คำเดียวว่าหายนะ!