บทที่ 376

“ลูกชายของราชาแดนเหนือเหรอ?”

ฉินหมิงตกใจมาก

เขาไม่คิดฝันเลยว่าจะบังเอิญเจออีกฝ่ายที่นี่ในตอนนี้ จึงตกใจเล็กน้อย

“ไอ้หนู แกล่ะเป็นใคร?”

นายน้อยลี่จ้องมองฉินหมิงอย่างเย็นชาด้วยท่าทางที่เหนือกว่า ทั้งน้ำเสียงและสายตาของเขามีแต่ความเย่อหยิ่งดูถูก

“นายน้อยลี่ เด็กคนนี้ชื่อฉินหมิงครับ เป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ไร้อำนาจไร้เส้นสายคนหนึ่ง”

“อย่างไรก็ตาม ทักษะยุทธ์ของเขาทรงพลังมาก...”

หลัวซื่อฉงพูดอย่างร้อนใจ เขากำลังจะบอกต่อว่าฉินหมิงนั้นคือยอดฝีมือระดับปรมาจารย์คนหนึ่ง แต่ก็ถูกน้อยลี่ขัดจังหวะก่อนที่จะทันได้พูดจบ

“ก็แค่เด็กกำพร้าคนหนึ่ง กล้าดียังไงไม่เคารพกับพ่อของฉัน ช่างไม่รู้จักที่ตาย!”

นายน้อยลี่แค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา สีหน้าดูโกรธเกรี้ยว

“นั่นสิ!”

“นายน้อยลี่ เด็กคนนี้อาศัยว่าตัวเองมีทักษะยุทธที่ยอดเยี่ยม ก็เลยทำร้ายผม ไม่เห็นราชาแดนเหนืออยู่ในสายตาสักนิด คุณต้องเรียกร้องความเป็นธรรมให้ผมนะครับ…”

หลัวซื่อฉงขอความช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว

“ไอ้หนู ฉันให้โอกาสแกครั้งหนึ่ง!”

“คุกเข่าลงแล้วขอโทษเดี๋ยวนี้ จากนั้นตัดแขนของแกข้างหนึ่งชดใช้ให้กับหลัวซื่อฉง บางทีฉันอาจจะพิจารณาปล่อยแกไป!”

“ไม่อย่างนั้น แกรอรับผลที่จะตามมาได้เลย!”

นายน้อยลี่ไพล่มือไว้ด้านหลัง มองฉินหมิงอย่างเย็นชาราวกับว่ากำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่ง

ด้วยสถานะที่สูงส่งของเขา เขาย่อมไม่เห็นฉินหมิงที่เป็นเด็กกำพร้าและไร้อำนาจอยู่ในสายตา!

“ฉินหมิง แกได้ยินคำสั่งของนายน้อยลี่แล้วใช่ไหม ถ้าแกรู้ว่าอะไรดีล่ะก็ รีบปล่อยฉัน จากนั้นตัดแขนข้างหนึ่งของแกลงมา นี่เป็นหนทางเดียวที่แกจะรอดชีวิตไปได้!”

หลัวซื่อฉงตะโกน ตอนนี้เขามีลี่หย่งเจี๋ยหนุนหลังตัวเองแล้ว ย่อมรู้สึกมั่นใจขึ้นมาก

ซุนกวนฉงที่อยู่ข้าง ๆ เองก็ตกอยู่ในสถานการณ์คล้าย ๆ กัน เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองคงไม่สามารถแก้แค้นได้แล้ว เขาหมดหวังแล้ว

แต่ไม่คาดคิดว่าพระเจ้าจะทรงเข้าข้างเขา จู่ ๆ ลี่หย่งเจี๋ยลูกชายของราชาแดนเหนือก็ปรากฏตัวขึ้น ทำให้เขากลับมามีความหวังอีกครั้ง!