บทที่ 378

“ฉันพูดได้แค่นี้แหละ แล้วแต่นายเลยว่าจะเชื่อหรือเปล่า!”

เฝิงหลุนแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา

เขาไม่ใช่ลูกน้องของลี่หย่งเจี๋ย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ลี่หย่งเจี๋ยฟังมากขนาดนั้น

นอกจากนั้น สองราชาจากแดนเหนือและใต้เองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรต่อกัน ตรงกันข้ามพวกเขาเป็นเหมือนน้ำกับไฟ กระทบกระทั่งกันมาโดยตลอด

เนื่องจากลี่หย่งเจี๋ยไม่เชื่อว่าฉินหมิงจะมีภูมิหลังอะไร กระทั่งตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นศัตรูกับฉินหมิง นี่ตรงกับผลประโยชน์ของเขาพอดี มีแต่จะเป็นผลดีไม่เกิดผลเสียต่อเขา!

“เลิกพูดไร้สาระเถอะ!”

“เฝิงหลุน วันนี้นายจะออกหน้าแทนไอ้หนูนี่ให้ได้เลยใช่ไหม?”

ลี่หย่งเจี๋ยมองไปที่เฝิงหลุนและถามอย่างเย็นชา

เขากำหนดตัวตนของฉินหมิงไว้ในใจแล้วว่าไม่ใช่บุคคลยิ่งใหญ่อะไร นอกจากนี้ความสัมพันธ์

ระหว่างฉินหมิงและเฝิงหลุนเองดูเหมือนจะใกล้ชิดกันมาก เขาจึงถือว่าฉินหมิงเป็นคนของ

เฝิงหลุนแล้ว

สองราชาแดนเหนือและใต้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยกัน เพื่อนของเฝิงหลุน จึงเท่ากับเป็นศัตรูของเขา เขายิ่งไม่มีทางปล่อยฉินหมิงไปง่าย ๆ!

“แล้วไงล่ะ!”

“นายน้อยฉินเป็นเพื่อนของฉัน แน่นอนว่าฉันย่อมต้องช่วยเขา!”

เฝิงหลุนกล่าวอย่างหนักแน่น

“อาศัยนาย?”

“เฝิงหลุน ระดับการบ่มเพาะของนายอยู่แค่ช่วงขั้นต้นระดับสวรรค์ประทานเท่านั้น นายเป็นขยะที่ไร้ประโยชน์ที่สุดในแวดวงของเรา ยังตามหลังฉันอีกห่างไกลนัก!”

“ไม่ลองฉี่แล้วก้มมองเงาของตัวเองดูล่ะ นายมีคุณสมบัติอะไรมาท้าทายฉัน!”

ลี่หย่งเจี๋ยหัวเราะเยาะ สายตาที่มองไปที่เฝิงหลุนมีแต่ความดูถูก

แม้ว่าผู้ใต้บังคับบัญชาภายใต้สองราชาจากแดนเหนือและใต้มักจะเกิดความขัดแย้งกันตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่เขาและเฝิงหลุนในฐานะทายาทสายตรง แทบจะไม่เคยปะทะกันตรง ๆ ป้องกันไม่ให้ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่ายทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม เฝิงหลุนในครั้งนี้ช่างไม่ฉลาดเอาเสียเลย กล้าบุกเข้ามาในเขตอิทธิพลของศัตรูเพียงลำพัง นี่เท่ากับกำลังรนหาที่ตายชัด ๆ!

พอดีเลย เขาสามารถใช้โอกาสนี้สั่งสอนบทเรียนให้กับเฝิงหลุนได้ ตราบเท่าที่เขาไม่ทำร้ายเฝิงหลุนจนบาดเจ็บสาหัส แม้ว่าราชาแดนใต้จะรู้เรื่องนี้ เขาก็จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกัดฟันและกลืนมันลงไป!

“นาย…”

ใบหน้าของเฝิงหลุนเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ