บทที่ 380

แถมเมื่อเห็นท่าทีที่ตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่าย บรรยากาศดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก

เขาสับสนเล็กน้อย เดาไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น

“เป็นแบบนี้…”

ลี่หย่งเจี๋ยเล่าให้ฟังสั้น ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

หลังจากฟังจบ เค่ออั๋งก็ประหลาดใจมาก เขามองฉินหมิงด้วยสายตาลึกซึ้ง ถามอย่างแปลกใจว่า “นายน้อยลี่ ฉินหมิงคนนี้คือใคร สามารถปีนขึ้นมาเกาะตระกูลซูและราชาแดนใต้ได้ ความสามารถไม่เบาเลย!"

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นเทพมาจากไหน รู้แค่ว่าเขาเป็นเด็กกำพร้า...”

ลี่หย่งเจี๋ยอธิบายอย่างง่าย ๆ

“เด็กกำพร้าเหรอ?”

เค่ออั๋งสะดุ้ง เขาตกใจไม่น้อยจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่รู้ว่าฉินหมิงเป็นเพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่ง ไม่ใช่ทายาทสายตรงของตระกูลใหญ่ เขาก็อดไม่ได้รู้สึกดูถูกฉินหมิงเล็กน้อย ไม่เห็นฉินหมิงอยู่ในสายตาอีก

“นายน้อยเค่อ ซูห่าวและเฝิงหลุนทั้งสองคนร่วมมือกันต่อต้านฉัน นายต้องช่วยฉันนะ…”

ลี่หย่งเจี๋ยพูดอย่างรวดเร็ว

“นายน้อยลี่ นายวางใจเถอะ เราสองคนเป็นเพื่อนกัน ฉันจะไม่นั่งอยู่เฉย ๆ และไม่แยแสนายหรอก”

เค่ออั๋งหัวเราะ ทั้งไม่ตอบรับแต่ก็ไม่ปฏิเสธ

“เค่ออั๋ง ทำไม นายคิดที่จะเป็นศัตรูกับพวกเราตระกูลซูเหรอ?”

สีหน้าของซูห่าวมืดครึ้ม

“ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น!”

“ในความเห็นของฉันนะซูห่าว นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ทำไมพวกนายทั้งคู่ไม่ไว้หน้าฉันสักครั้ง ยอมถอยกันคนละก้าวล่ะ”

“นายคิดว่าไง?”

เค่ออั๋งถาม

“พูดมาให้ชัดสิว่าถอยกันคนละก้าวยังไง”

การแสดงออกของซูห่าวดูอ่อนลงเล็กน้อย

ตอนนี้มีเค่ออั๋งเข้าร่วม ทั้งสองฝ่ายมีสองคนเสมอกัน กำลังรบเท่ากันแล้ว

ถ้าสามารถเจรจาไกล่เกลี่ยกันได้ก็เป็นเรื่องดีไม่น้อย ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดการต่อสู้กันจริง ๆ ใครก็บอกไม่ได้ว่าใครจะได้เปรียบกว่ากัน!

“เอาแบบนี้เป็นไง ให้ฉินหมิงคนนี้ปล่อยหลัวซื่อฉงไป นายน้อยลี่ก็จะไม่เอาเรื่องกับเขาที่เขาทำให้หลัวซื่อฉงได้รับบาดเจ็บ”

“ทั้งสองฝ่ายต่างปล่อยอีกฝ่ายไป ทำเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็ก จากนั้นก็ทำเรื่องเล็กให้เหมือนกับว่ามันไม่มีอะไรเลย!”