บทที่ 452

หัวใจของฉินหมิงเต้นแรง ฝ่ามือที่ประหม่าของเขาเริ่มมีเหงื่อไหล หัวใจของเขาตอนนี้แทบจะกระดอนออกมาจากปากอยู่แล้ว

เขาเป็นเพียงผู้ชายธรรมดา แถมยังเป็นผู้ชายที่เลือดร้อนคนหนึ่ง จะทนต่อการล่อลวงแบบนี้ได้ยังไง

ชั่วขณะหนึ่งเขาอยากจะจับเท้าอันแสนละเอียดอ่อนของซูซินเหยาไว้ในมือแล้วหยอกเล่นกับมัน แต่สติสัมปชัญญะรั้งหยุดเขาไว้ได้ทัน

“มีอะไรไม่เหมาะสมกัน?”

“คุณเองก็สัญญาแล้วว่าจะชดเชยให้ฉัน หรือคุณคิดจะกลับคำเหรอ?”

ซูซินเหยาพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ในความเป็นจริง ไม่ใช่แค่ฉินหมิงเท่านั้นที่ประหม่า ตัวเธอประหม่ามากกว่าฉินหมิงด้วยซ้ำ แถมยังเขินอายมาก กระทั่งอยากจะตัดใจเสียให้รู้แล้วรู้รอด

แต่เพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับฉินหมิง และเพื่อเข้าถึงหัวใจของฉินหมิงโดยเร็วที่สุด ในที่สุดเธอก็กัดฟันและยืนกรานทำต่อ

“ผม…”

ฉินหมิงพึมพำเบา ๆ

เขาต้องการตอบแทนซูซินเหยาจริง ๆ สำหรับการทำงานอย่างหนักของเธอในช่วงนี้ แต่การตอบแทนแบบนี้มันหอมหวานเกินไปหน่อย ทำไมเขาถึงรู้สึกว่านี่ไม่เหมือนการตอบแทนเลย ตรงกันข้ามมันเหมือนเป็นรางวัลสำหรับเขามากกว่า

“ซินเหยา ชายและหญิงแตกต่าง ทำไมคุณไม่ลองเปลี่ยนเงื่อนไขดูล่ะ”

ฉินหมิงพูดอย่างกล้าหาญ

“ไม่เอา ฉันเจ็บขาทั้งสองข้างมาก ฉันแค่อยากให้คุณนวดให้กับฉัน...”

ซูซินเหยาบังคับกดข่มความเขินอายของตัวเองลงไป น้ำเสียงที่ละเอียดอ่อนและไพเราะของเธอ แทบจะละลายกระดูกของฉินหมิง

“ก็...ก็ได้ครับ นี่เป็นสิ่งที่คุณร้องขอเองนะ ถ้าผมนวดได้ไม่ดี ก็อย่ามาว่ากันล่ะ”

ฉินหมิงหักใจ

ในเมื่อแม้แต่ซูซินเหยาที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งยังไม่กลัว เขาที่เป็นผู้ชายอกสามศอกจะยึกยักไปทำไม!

หลังจากขบคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ฉินหมิงก็เอื้อมมือไปแตะขาเรียวเล็กที่ห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีเนื้อของซูซินเหยาเบา ๆ สัมผัสที่นุ่มนวลและมหัศจรรย์ส่งมาจากฝ่ามือของเขา

การแพทย์แผนจีนนั้นลึกล้ำและซับซ้อน มีศาสตร์การนวดที่เป็นศาสตร์เฉพาะมากมายที่สามารถบรรเทาความเหนื่อยล้าของร่างกายมนุษย์อย่างเหมาะสมได้