บทที่ 461

ตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่แสนดุเดือดของจ้าวหงเซิง เขาจึงค่อย ๆ เสียเปรียบ

แต่ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ เขาก็ยังยืนหยัดต่อสู้กับจ้าวหงเซิงอีกหลายสิบกระบวนท่า และในที่สุดก็พ่ายแพ้ให้กับจ้าวหงเซิงเพราะพลังไม่พอ

"ในที่สุดก็ชนะหนึ่งเกมแล้ว!"

เฝิงรั่วซวงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ

หลิวเหว่ยและคนอื่น ๆ เองก็ตกอยู่ในสภาพที่คล้ายคลึงกัน ขวัญกำลังใจของพวกเขาได้รับการฟื้นฟูขึ้นเล็กน้อย

อนิจจาช่วงเวลาที่ดี ๆ นั้นอยู่ได้ไม่นาน

เมื่อสักครู่นี้จ้าวหงเซิงใช้กำลังทั้งหมดเพื่อปะทะกับตู้ไฉ กำลังของเขาจึงหดหายไปมาก เมื่อยกต่อไปเริ่มต้นขึ้น หลังจากยืนหยัดแลกเปลี่ยนหลายกระบวนท่า ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้กับหนึ่งในบอดี้การ์ดของลี่หย่งเจี๋ย

"บัดซบ!"

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้”

ใบหน้าที่สวยงามของเฝิงรั่วซวงเปลี่ยนไป เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไปแล้ว

หลังจากผ่านการต่อสู้เมื่อสักครู่นี้ ฝั่งพวกเธอเสียคนไปแล้วสามคน ในขณะที่อีกฝั่งเพิ่งพ่ายแพ้ไปแค่คนเดียวเท่านั้น

ตอนนี้นอกจากฉินหมิงจอมลวงโลกนั่น เธอเป็นกำลังหลักเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ที่นี่ แต่อีกฝ่ายกลับเหลือผู้เข้าแข่งขันถึงสี่คน!

ในหมู่พวกเขา ลี่หย่งเจี๋ยนับว่าเป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาคนรุ่นใหม่ของเมืองเจียงเฉิง มีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่ขั้นสูงระดับสวรรค์ประทานนานมากแล้ว แถมความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอแม้แต่น้อย

ถ้าเธอคิดที่จะสู้แบบหนึ่งต่อสี่ นี่ไม่ต่างอะไรเลยกับการเพ้อฝันเลย!

ชั่วขณะหนึ่งเธอรู้สึกสิ้นหวัง!

“ไม่ ฉันจะแพ้ไม่ได้!”

“การแข่งขันในวันนี้เกี่ยวพันกับชื่อเสียงและหน้าตาของพ่อ แม้ว่าความหวังมันจะแสนริบหรี่ ฉันก็จะไม่ยอมแพ้!”

เฝิงรั่วซวงกัดฟัน ลุกขึ้นและก้าวขึ้นไปบนเวที

“คุณหนูใหญ่เฝิง ไม่คิดเลยว่าฝั่งเธอคนจะหมดเร็วขนาดนี้!”

“แม้แต่ผู้หญิงอย่างเธอก็ต้องขึ้นเวทีเองแล้ว ดูเหมือนว่าการแข่งขันในวันนี้ฝั่งฉันชนะแน่นอนแล้ว!”

ลี่หย่งเจี๋ยหัวเราะฮ่า ๆ

“ลี่หย่งเจี๋ย อย่าได้ใจให้มันเร็วเกินไปนะ!”

“ไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ก็ไม่รู้หรอกว่าใครจะแพ้ใครจะชนะ!”

เฝิงรั่วซวงพูดแล้วแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา