บทที่ 484

“พ่อ…”

พี่น้องเฝิงรั่วซวงและเฝิงหลุนไม่พอใจอย่างมาก

ฉินหมิงก็เป็นแขกของพวกเขาเช่นกัน เฝิงเจิ้นไม่เพียงใช้กำลังกับฉินหมิงเท่านั้น แต่ยังเอ่ยปากไล่เขาออกไปด้วย นี่มันมากเกินไปแล้ว!

“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ส่งแขก!”

ดวงตาที่เฉียบคมของเฝิงเจิ้นมองไปทางเฝิงรั่วซวงและเฝิงหลุน

ทางเฝิงรั่วซวงไม่กลัว แต่เฝิงหลุนนั้นกลัวอำนาจของพ่อมาตั้งแต่เด็ก เขาตัวสั่นและไม่กล้าโต้แย้งพ่อของเขาอีก

มีเจตนาดีแต่กลับถูกเข้าใจผิด!

ไม่ว่าฉินหมิงจะอารมณ์ดีแค่ไหนเขาก็โกรธมาก

หากเขาไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตมนุษย์ เขาคงจะออกไปนานแล้ว คงไม่อยู่ที่นี่เพื่อทำให้ตัวเองลำบากใจ!

แต่เมื่อทุกอย่างมาถึงจุดนี้ เขาก็พยายามอย่างดีที่สุดแล้ว แต่เฝิงเจิ้นปฏิเสธที่จะฟังคำห้ามของเขา เขาก็คงทำอะไรไม่ได้

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอตัว!”

ฉินหมิงตะคอกอย่างเย็นชา หันหลังสะบัดแขนเสื้อจากไป

“คุณชายฉิน เดี๋ยวผมไปส่ง…”

เฝิงหลุนถอนหายใจพลางรีบไล่ตามเขาไป

“เอาล่ะหมอชุย ตอนนี้เงียบแล้ว”

“คุณรีบช่วยภรรยาของผมเร็ว ๆ เถอะ!”

เฝิงเจิ้นเร่งเร้าโดยมองไปยังภรรยาของเขาที่อยู่บนเตียง ดวงตาที่เฉียบคมเดิมของเขาก็อ่อนโยนขึ้นมาก

“ครับ”

หมอชุยพยักหน้าและฉีดยากระตุ้นให้ตื่นเข้าที่แขนของคุณผู้หญิงเฝิง

การฉีดยากระตุ้นได้ผลดีมากจริง ๆ หลังจากฉีดเข้าไปไม่นาน ขนตาของคุณผู้หญิงเฝิงก็สั่นเล็กน้อยก่อนที่เธอจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น

“ตื่นแล้ว หลานจือตื่นแล้ว!”

“ดีมาก!”

เฝิงเจิ้นดีใจมากและเดินไม่กี่ก้าวไปที่เตียงอย่างรวดเร็ว

เฝิงรั่วซวงก็ตื่นเต้นมากเช่นกันและเดินไปกับพ่อของเธอ

“เป็นไปตามที่ผมคาดไว้!”

หมอชุยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ พลางคิดว่าเฝิงเจิ้นคงจะตอบแทนเขาด้วยรางวัลมหาศาล นั่นทำให้เขายิ้มหน้าบาน