บทที่ 498

“คุณเฝิง โปรดไว้ชีวิตผมด้วย!”

“ผมแค่อยากจะช่วยคุณผู้หญิง ผมไม่ได้ตั้งใจ...”

หมอชุยรู้สึกหวาดกลัวพลางคุกเข่าร้องขอความเมตตา

ในตอนนั้นเขามีจุดประสงค์ที่เห็นแก่ตัวที่ยืนกรานจะฉีดยากระตุ้นให้ตื่นให้คุณผู้หญิงเฝิง ประการแรกเขาคิดว่าผลข้างเคียงของยาจะมีน้อยมากและคงไม่เกิดเรื่องใหญ่อะไร

ประการที่สอง เขากระตือรือร้นที่จะช่วยคุณผู้หญิงเพราะอยากได้สิ่งตอบแทนจำนวนมหาศาลจากเฝิงเจิ้น

แน่นอนว่าเมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ แม้เขาจะถูกทุบตีจนตาย เขาก็จะไม่เปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา

ไม่อย่างนั้นเฝิงเจิ้นอาจฆ่าเขาตายในพริบตาด้วยฝ่ามือเดียว!

ด้วยสถานะอันสูงส่งของเฝิงเจิ้นในฐานะประมุข มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะฆ่าคนอย่างเขา!

“คุณเฝิง ช่างมันเถอะ”

“ทุกครั้งที่ฉันป่วยในช่วงสองปีที่ผ่านมา ต้องขอบคุณการรักษาที่ทันท่วงทีของคุณหมอชุย ในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจ ครั้งนี้ก็ได้โปรดไว้ชีวิตเขาเถอะ”

คุณผู้หญิงเฝิงโน้มน้าว

“ไม่ได้!”

“หมอต้มตุ๋นคนนี้ไม่มีจรรยาบรรณทางการแพทย์เอาซะเลย เขาเกือบจะฆ่าคุณแล้วนะ ผมจะไม่มีวันปล่อยเขาไปง่าย ๆ !”

เฝิงเจิ้นพูดอย่างเย็นชาด้วยท่าทีอาฆาต

“ไม่นะครับ ผมสำนึกผิดแล้ว ขอคุณเฝิงได้โปรดเมตตา…”

ใบหน้าของหมอชุยเต็มไปด้วยความกลัว มีเหงื่อเย็นไหลมาจากหน้าผาก และหัวใจของเขามีแต่ความหวาดหวั่น

“คุณเฝิง อะไรให้อภัยได้ก็ให้อภัยกันไป”

“อีกอย่าง ตอนนี้ฉันก็ปลอดภัยแล้ว คุณจะทำอย่างนี้กับเขาไปทำไม”

คุณผู้หญิงมีจิตใจดีเสมอ เธอทนไม่ได้และยังคงอ้อนวอนเพื่อหมอชุยต่อไป

“อืม…”

เฝิงเจิ้นลังเล ภรรยาของเขาเพิ่งฟื้นและยังคงอ่อนแอมาก เขาไม่อยากทำให้เธอไม่มีความสุขเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

ในท้ายที่สุด เขาทนไม่ได้กับคำอ้อนวอนซ้ำ ๆ ของภรรยา จึงพยักหน้ายอมประนีประนอม

“หมอชุย เห็นแก่ที่ในช่วงสองปีที่ผ่านมาคุณพยายามทำงานหนักมาตลอดถึงแม้ว่าคุณจะไม่มีเครดิตจากการทำงานนี้เลยก็ตาม คราวนี้ผมจะปล่อยคุณไป!”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะถูกไล่ออก อยากจะไสหัวไปไกลเท่าไรก็ไปและอย่ามาให้ผมเห็นหน้าอีก!”