บทที่ 506

โสมป่าที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปีนี้มีความสำคัญมากสำหรับเขา ตราบใดที่เขาสามารถหาวัตถุดิบยาได้ก็ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะทำข้อตกลงร่วมมือกันหรือไม่

ส่วนการดูถูกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าของไช่เม่า เขาไม่ได้เป็นคนใจแคบและไม่มีเหตุผลที่จะเพิกเฉยต่ออีกฝ่ายเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

“เอ่อ…”

เจี่ยงฉินหันความสนใจของเธอไปที่ซูซินเหยา

เธอคิดมาโดยตลอดว่าฉินหมิงเป็นเพียงผู้ช่วยประธาน สัญญาของฉินหมิงจะไปมีประโยชน์อะไรเรื่องนี้ต้องคุยกับซูซินเหยาสิถึงจะถูก

“อืม สิ่งที่ฉินหมิงพูดก็คือสิ่งที่ฉันกำลังคิดนี่แหละ”

“ถ้าคุณไช่สามารถช่วยเราหาวัตถุดิบยาได้จริง ๆ ฉันก็จะทำข้อตกลงความร่วมมือ”

ซูซินเหยาพยักหน้า

“เอาล่ะ งั้นก็ตกลงตามนี้”

เจี่ยงฉินพูดด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เมื่อซูซินเหยาเริ่มผ่อนคลาย เธอก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น

ในเวลานี้ประตูห้องส่วนตัวถูกเปิดออก และไช่เม่าก็กลับมา

“เจี่ยงฉิน พวกคุณกำลังคุยเรื่องอะไรกัน? ยิ้มมีความสุขเชียว”

ไช่เม่าถามด้วยรอยยิ้ม

“คือว่าจุดประสงค์ของซินเหยาในการมาที่เมืองหลัวไห่ในครั้งนี้ก็เพื่อหาโสมป่าอายุห้าร้อยปี…”

“เธอสัญญากับฉันว่าตราบใดที่คุณสามารถช่วยหาโสมนั่นให้ได้ เธอก็ยอมที่จะทำข้อตกลงร่วมมือ…”

เจี่ยงฉินอธิบายสถานการณ์คร่าว ๆ

“โอ้จริงเหรอ”

ไช่เม่ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“อาเม่า ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลไช่ของคุณกับตระกูลหยางนั้นดีมาก หลังจากเราทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว เราก็สามารถขอให้ทางตระกูลหยางนำยามาให้ ถ้าเราจ่ายเพิ่มอีกนิดหน่อย เราก็อาจจะได้ยามาล่วงหน้า”

เจี่ยงฉินแนะนำ

“เอ่อ...ผมเกรงว่าเรื่องนี้มันไม่ง่ายเลย”

ไช่เม่าตกอยู่ในความเงียบ