บทที่ 512

ซูซินเหยาตำหนิด้วยความโกรธ แต่ก็ถูกฉินหมิงขัดจังหวะก่อนที่เธอจะพูดจบ

“ซินเหยา ไม่ต้องกังวล ก็แค่ขั้นกลางระดับสวรรค์ประทาน ไม่อยู่ในสายตาผมหรอก!”

ฉินหมิงกล่าวอย่างเรียบเฉย

“เสียงดังซะจริง!”

“ในเมื่อแกรนหาที่ตาย ฉันก็จะสงเคราะห์ให้!”

“รับมือ!”

ไช่เม่าโกรธมาก เขาจะทนให้ฉินหมิงดูถูกได้อย่างไร เขาปล่อยหมัดออกไปซึ่งแรงพอที่จะทำให้ศิลาแตกไปยังใบหน้าของฉินหมิงอย่างรวดเร็ว

“นายนั่นแหละที่รนหาที่ตาย!”

ฉินหมิงเยาะเย้ย พลางต่อยสวนไปที่หน้าอกของไช่เม่าโดยไม่สนใจการโจมตีของอีกฝ่าย

“ฉินหมิง คนโง่นี่ คุณรีบหนีไปสิ!”

ดวงตาของซูซินเหยาลุกเป็นไฟ อารมณ์ของเธอจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง

เธอรู้ว่าระดับพลังยุทธ์ของฉินหมิงต่ำกว่าไช่เม่า ณ ตอนนี้แทนที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีของไช่เม่า

ฉินหมิงกลับต่อยไช่เม่าที่หน้าอก นี่ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่ไม่ดีต่อทั้งสองฝ่าย ซึ่งเป็นการที่ต่างคนต่างเอาชีวิตของตัวเองเข้าแลก

ในขณะหนึ่ง เธอก็เข้าใจทันทีว่าบางทีฉินหมิงอาจรู้ว่าตัวเองเสียเปรียบ แต่เขาต้องต่อสู้กับไช่เม่าเพื่อปกป้องเธอ

เธอหวังว่าจะไปสกัดกั้นการโจมตีของไช่เม่าที่พุ่งเข้าใส่ฉินหมิงได้ทันเวลา

แต่น่าเสียดายที่เธอถูกพิษดอกลำโพงเข้าและไม่สามารถแม้แต่จะกระตุ้นพลังในร่างกายของตัวเองได้ เธอจึงทำได้เพียงมองหมัดของไช่เม่ากระทบเข้าที่ใบหน้าของฉินหมิง

พลั่ก!

มองตามเสียงหมัดที่ดังขึ้น หมัดของไช่เม่าหยุดอยู่ห่างจากใบหน้าของฉินหมิงเพียงไม่กี่นิ้ว แต่หมัดของฉินหมิงได้ถึงเป้าหมายก่อนแล้ว โดยกระแทกหน้าอกของไช่เม่าอย่างดุดัน

อั่ก!

ไช่เม่าพ่นเลือดออกมาเต็มปาก ร่างใหญ่โตของเขาปลิวไปหลายเมตรเหมือนว่าวที่เชือกขาด และล้มลงกับพื้นอย่างแรง

ความรู้สึกเจ็บปวดลามเข้าสู่บริเวณหน้าอกของเขา หมัดของฉินหมิงหักซี่โครงของเขาไปหลายซี่

“นี่มัน…”

เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ซูซินเหยาก็ตกตะลึง