บทที่ 514

ไช่เม่ารู้ว่าทั้งฉินหมิงและซูซินเหยาไม่มีทางปล่อยเขาไป เขาทนต่อความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่ขาพลางขอความช่วยเหลือจากเจี่ยงฉินอย่างรวดเร็ว

“แก…”

สีหน้าของเจี่ยงฉินดูไม่ดี

การแต่งงานระหว่างเธอกับไช่เม่าจะเป็นการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของตระกูล ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้ลึกซึ้งมากเท่าไรมาตั้งแต่แรกและพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของไช่เม่าในครั้งนี้ก็ทำให้หัวใจเธอเฉยชาไปหมด

แต่ที่ไช่เม่าพูดว่าคนรักต่างมีความผูกพันก็ไม่ใช่เรื่องผิด

เพราะไม่ว่าอย่างไร ไช่เม่าก็เป็นแฟนของเธอ และเธอก็ไม่สามารถมองไช่เม่ารอความตายและเพิกเฉยต่อเขาไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลเจี่ยงยังต้องอาศัยตระกูลไช่เพื่อความอยู่รอดในหลาย ๆ อย่าง หากฉินหมิงฆ่าหรือลงโทษไช่เม่า จริง ๆ มันจะไม่เป็นประโยชน์ต่อเธอและครอบครัวอย่างแน่นอน!

“ไช่เม่า คุณนี่ไร้ยางอายมาก ทำสิ่งชั่วร้ายแล้วยังจะมีหน้าขอความช่วยเหลือจากคุณเจี่ยงอีก?”

“ผมก็เคยเจอคนไร้ยางอายมาบ้างนะ แต่ไม่เคยเจอคนไร้ยางอายมากเท่าคุณมาก่อน!”

ฉินหมิงดูถูกเหยียดหยามและยกเท้าขึ้นเพื่อทำลายขาอีกข้างของไช่เม่า

“เดี๋ยวก่อน”

“คะ...คุณฉิน คราวนี้โปรดปล่อยไช่เม่าไปได้ไหม?”

สุดท้ายเจี่ยงฉินก็ขอร้องฉินหมิง

ก่อนที่ฉินหมิงจะได้ตอบ ซูซินเหยาก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน

“ฉินฉิน เธอโง่หรือเปล่า?”

“ผู้ชายแซ่ไช่คนนี้ หน้าตาเป็นมนุษย์แต่จิตใจเยี่ยงสัตว์ เขาเลวยิ่งกว่าสัตว์ร้ายเสียอีก ทำไมเธอถึงมาขอร้องแทนเขาล่ะ?”

ซูซินเหยาพูดด้วยความโกรธ อยากจะผ่าหัวของเจี่ยงฉิน เพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ในนั้น

“ซินเหยา เธอไม่เข้าใจ มันก็มีบางเรื่องที่ฉันควบคุมไม่ได้…”

“เอาเป็นว่า ถือว่าฉันขอร้องเธอ เพื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์อันยาวนานระหว่างเราสองคน โปรดให้คุณฉินปล่อยไช่เม่าไปเถอะ”

เจี่ยงฉินขอร้อง

“เธอ…”

ซูซินเหยาโกรธมากจนในที่สุดเธอก็ทนไม่ได้กับคำวิงวอนซ้ำ ๆ ของเจี่ยงฉิน จำต้องเลือกที่จะประนีประนอม