บทที่ 551

“ตระกูลซูของเราไม่ได้ทำอะไร ฉันรับยาปราณแท้มาสองเม็ดก็นับว่าเอาเปรียบเธอแล้ว”

นายท่านซูยิ้มและกล่าว

“นี่…”

ฉินหมิงอ้าปาก ไม่อาจสรรหาคำใดมาโต้แย้งได้

“ฉินหมิง คุณปู่ของฉันพูดถูกแล้ว ครั้งนี้เป็นผลงานของคุณทั้งหมด คุณรับยาปราณแท้ไปมากสักหน่อยก็เป็นเรื่องที่สมควร”

ซูซินเหยาพูดอย่างรวดเร็ว

นับตั้งแต่ที่ฉินหมิงและหลินหว่านชิงเลิกรากัน หัวใจทั้งดวงของเธอก็ผูกติดอยู่กับฉินหมิง ของที่ล้ำค่าอย่างยาปราณแท้นี้หาได้ยากมาก ๆ เธอจึงหวังว่าฉินหมิงจะได้รับผลประโยชน์มากขึ้น

“แต่ผมคนเดียวก็ไม่ได้ใช้มากขนาดนี้!”

ฉินหมิงพูดอย่างช่วยไม่ได้

ในความเป็นจริง ยาปราณแท้ไม่เพียงแต่สามารถช่วยผู้ฝีกยุทธทะลวงจากขั้นสูงสุดระดับสวรรค์ประทานไปสู่ระดับปรมาจารย์ได้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ยังมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ แถมผลของยาก็ชัดเจนมาก

ตราบเท่าที่ผู้ฝึกยุทธที่มีระดับการบ่มเพาะซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดใช้ยาปราณแท้เพียงหนึ่งเม็ด ต่อให้ไม่สามารถทะลวงผ่านคอขวดไปได้ แต่ก็ช่วยเพิ่มระดับระดับการบ่มเพาะให้คนคนนั้นได้เป็นอย่างมาก

อนิจจา ที่ฉินหมิงบ่มเพาะศาสตร์แห่งเต๋า ระดับการบ่มเพาะวรยุทธของเขาจึงอยู่แค่ขั้นสูงสุดระดับมานะสร้าง ระดับการบ่มเพาะนี้ต่ำเกินไป ไม่อาจใช้ยาปราณแท้ได้ชั่วคราว เพราะต่อให้จะใช้ยาปราณแท้มากแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์!

นอกจากนี้ ยาปราณแท้ยังมีอาการดื้อยาด้วย ภายในสามถึงห้าปีจึงกินได้เพียงเม็ดเดียวเท่านั้น หากกินมากเกินไปผลที่ตามมาจะเหมือนกับยาหลอมลมปราณคือจะทำให้ธาตุไฟเข้าแทรกได้ง่าย

“ไม่ ยาปราณแท้เหล่านี้มีประโยชน์มากสำหรับเธอ!”

นายท่านซูยิ้มด้วยสีหน้ายากเกินจะหยั่งถึง

“มีประโยชน์กับผม? ยังไงเหรอครับ?”