ตอนที่ 10 อับอายขายหน้าไปหมด

ตอนที่ 10 อับอายขายหน้าไปหมด

คนที่หยุดนางไว้ แน่นอนว่าคืออ๋องชิงผิงหันยี่ฉี สามีของนางในตอนนี้

จางยวี่โหร่วรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องมาหยุดนาง และนางก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดในใจของตัวเองถึงมีสัญชาตญาณเช่นนี้

นางแกล้งร้องไห้อย่างเจ็บปวดในอ้อมแขนของเขา ท่าทางเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจ เพราะในเรื่องนี้นางนั้นเป็นผู้ถูกกระทำ แล้วจะมีใครใจแข็งโทษนางได้ลงกัน?

ในขณะนั้น ไม่รู้ว่าเป่ยจื่อห้าวมีความกล้ามาจากไหนจู่ๆก็วิ่งเข้ามาข้างหน้าอย่างกะทันหัน และฉุดตัวนางอย่างรุนแรงจนนางเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา

หากเป็นวันปกติ เป่ยจื่อห้าวคงไม่มีวันมีความกล้ามาต่อต้านหันยี่ฉีอย่างแน่นอน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแย่งคนมาจากในมือของเขา แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรแล้ว

เดิมทีแล้วเขาเป็นองค์ชายที่ไม่ได้รับความโปรดปราน และยิ่งไม่มีอำนาจสนับสนุนใดๆ จางยวี่โหร่วจึงเป็นความหวังในการแย่งชิงบัลลังก์ของเขา หากว่าไม่มีนาง ความปรารถนาและกลอุบายเหล่านั้นในใจของเขาก็คงถูกพังทลายตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่ม

อีกทั้งเรื่องแบบนี้นั้นเขาเป็นฝ่ายมีเหตุผล ดังนั้นเขาต้องจับตรงจุดนี้ไว้ให้ได้ แม้ตายก็ไม่ปล่อยมือ

ปฏิกิริยาตอบกลับแรกของจางยวี่โหร่วหลังจากที่ถูกเป่ยจื่อห้าวดึงเข้าไปไว้ในอ้อมแขนนั้นคือต้องการต่อสู้ดิ้นรน แต่เขากลับจับมือนางแน่น และไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย

“ยวี่โหร่ว เหตุใดเจ้าถึงทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้ เรื่องนี้พูดได้แค่ว่าฟ้าลิขิตคน แต่ความรู้สึกที่ข้ามีต่อเจ้านั้นเป็นของจริง จะไม่เปลี่ยนแปลงเพราะเรื่องอะไรก็ตาม ถึงแม้...ตอนนี้เจ้าจะไม่ได้บริสุทธิ์แล้ว ข้าก็จะไม่สนใจแน่นอน นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้า”

เขาหลงรักเช่นนี้ ใครก็ตามที่เห็นภาพนี้ก็ต้องอารมณ์อ่อนไหวไปด้วย

หากไม่ใช่เพราะว่าชาติก่อนนางรู้ใบหน้าที่น่าเกลียดของเขาแล้ว และรู้ว่าเขานั้นเป็นคนปากหวานราบกับคมดาบราดน้ำผึ้งเสแสร้งจอมปลอมที่สุด คิดว่านางจะต้องเชื่อในตัวเขาโดยไม่หันหลังกลับและซาบซึ้งใจอย่างไม่ลืมหูลืมตา

นางยังจำได้ว่าหลังจากที่เขาขึ้นครองราชย์บัลลังก์ ก็เริ่มค้นหาหญิงสาวทั่วทุกทีเพื่อเติมเต็มตำหนักนางสนมหลวง หนึ่งในนั้นมีนางสนมคนหนึ่งที่ได้รับความชื่นชอบเป็นอย่างมาก แค่เพียงเพราะว่านางหาเข็มขัดขององครักษ์เส้นหนึ่งเจอในวัง เขาก็รับสั่งให้นำตัวนางสนมคนนั้นไปตัดหัวและใช้ข้ออ้างนี้ยึดทรัพย์สินทั้งตระกูลของนาง

ต่อมาถึงรู้ว่า เข็มขัดเส้นนั้นเป็นแค่แผนการใส่ร้ายของนางสนมเอกอีกคนหนึ่งอิจฉาที่นางได้รับความโปรดปรานดังนั้นจึงคิดแผนการชั่วร้ายเช่นนี้ขึ้นมา

แต่ทว่าเขากลับไม่ให้โอกาสคนที่นอนข้างกายและรักใคร่อย่างมากในอดีตได้พูดแก้ตัวสักประโยคเดียว และลากตัวไปตัดหัวประจานต่อหน้าสาธารณชน ถึงขนาดไม่สนใจว่านางตั้งครรภ์อยู่หนึ่งเดือนแล้วและมีอยู่สองชีวิต

ในตอนนี้เมื่อได้ยินเป่ยจื่อห้าวเอ่ยปากพูดถึงความรักที่ลึกซึ้งออกมา และยังพูดอีกว่าไม่สนใจเรื่องที่นางไม่บริสุทธิ์ จางยวี่โหร่วจึงรู้สึกแต่ความสะอิดสะเอียนและอยากจะเปิดเผยหน้ากากอันจอมปลอมของเขาอย่างมาก

ตอนนี้เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายและได้รับอำนาจจากตระกูลจาง แม้แต่ศักดิ์ศรีเข้าก็ไม่ต้องการแล้วใช่ไหม

ในใจเกลียดเขาเข้ากระดูก จางยวี่โหร่วก็ทำได้เพียงแค่ซ่อนความโกรธไว้ในใจเท่านั้นและแสดงท่าทางซาบซึ้งอย่างลึกซึ้งแต่จนปัญญาออกมา

"องค์ชายสาม ตอนนี้ข้าได้คำนับเทวดาฟ้าดินแต่งงานกับท่านอ๋องชิงผิงและเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว! นี่เป็นลิขิตของฟ้า ข้ากับท่านถูกกำหนดให้พลาดจากกัน ขอร้องท่านไปหาผู้หญิงที่ดีกว่าข้าและลืมข้าไปเถอะ! ”

เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ยอมปล่อย นางจึงยื่นมือออกมาใช้แรงบิดมือของเขาโดนตรง ใช้แรงทั้งหมดที่มี เล็บอันแหลมคมแทงเข้าไปในเนื้อของเขาอย่างลึก จนสุดท้ายเป่ยจื่อห้าวจึงยอมปล่อยด้วยความเจ็บปวดและคิดไม่ถึงว่านางจะลงมืออย่างรุนแรงขนาดนี้