ตอนที่ 109 ย้ายไปตำหนักอ๋องชิงผิน

ตอนที่ 109 ย้ายไปตำหนักอ๋องชิงผิน

จางยวี่โหร่วไปที่ตำหนักอ๋องชิงผิน และยังพักค้างคืนที่นั่นทั้งคืนโดยที่ไม่ออกไปข้างนอก

ถึงแม้ตำหนักอ๋องชิงผินจะควบคุมคำพูดแน่นหนามากและเป็นไปไม่ได้ที่จะสืบข่าวว่าเกิดอะไรขึ้น ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะมีข้อแก้ตัวให้กับคนพูดนินทาไร้สาระ แต่การกระทำแบบนี้สำหรับทุกคนแล้ว ก็ชัดเจนมากแล้วนี่

จางยวี่โหร่วกลับมาถึงตระกูลจาง แม้แต่คนในตระกูลจางก็ไม่เห็นด้วยอย่างชัดเจน

“ ยวี่โหร่ว เจ้าทำตัวบุ่มบ่ามใจร้อนแบบนี้ได้อย่างไร? เจ้ากำหนดระยะเวลาสามเดือนกับท่านอ๋องชิงผินและองค์ชายสามต่อหน้าฮ่องเต้ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เรื่องนี้ก็ยังไม่ถือว่าแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์ เจ้าไปค้างคืนที่นั่นได้อย่างไรกัน หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป มันจะทำให้สูญเสียชื่อเสียงและเกียรติยศของเจ้าอย่างมากเลยนะ ” เมื่อจางห้าวเห็นนาง น้ำเสียงมีความหมายตำหนินางอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อวานเสี่ยวเฟิงกลับมารายงานว่า คืนนี้จางยวี่โหร่วไม่กลับมา พวกเขาตกใจอย่างมากและต้องการห้ามอย่างรวดเร็ว

แต่เสี่ยวเฟิงกลับบอกว่า นี่คือความตั้งใจของคุณหนูและให้พวกเขาวางใจ ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนในตระกูลจางก็ไม่กล้าที่จะบุ่มบ่ามเข้าไป เพราะกลัวว่าจะทำลายมิตรไมตรีต่อกัน ถึงอย่างไรตอนนี้พวกเขาก็ยอมรับว่าท่านอ๋องชิงผินเป็นสามีของจางยวี่โหร่วแล้ว ดังนั้นก็ไม่ต้องการที่จะสร้างช่องว่างระหว่างพวกเขาอย่างแน่นอน

“ ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วงและไม่ต้องไปสนใจข่าวลือพวกนั้น การสูญเสียชื่อเสียงและเกียรติยศนั้น ตั้งแต่ตอนที่ข้าขึ้นเกี้ยวและแต่งงานผิดกับท่านอ๋องชิงผิน ก็ได้ตกเป็นขี้ปากของคนพวกนั้นแล้ว ดังนั้นข้าไม่สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว ส่วนข้ากับท่านอ๋องชิงผิน ถึงแม้ตอนแรกจะเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด แต่ก็เป็นสามีภรรยาที่เข้าพิธีแต่งงานด้วยกันมาแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเรานั้นเป็นถูกต้องและเหมาะสมแล้ว ส่วนทางด้านขององค์ชายสาม วันนั้นท่านปู่ก็ได้อธิบายกับฮ่องเต้แล้วไม่ใช่หรือ ข้ากับองค์ชายสามได้ยกเลิกการแต่งงานกันแล้วและยังประกาศเรื่องนี้ต่อสาธารณชนแล้ว? ”

“ ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่ยังไม่มีพระราชโองการมา ทุกอย่างไม่ควรเร่งรีบเกินไป ” จางห้าวเห็นนางพูดอย่างมั่นใจขนาดนั้น จึงไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรดี

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเรื่องที่ละเมิดประเพณีและศีลธรรมของสังคม เป็นเรื่องที่น่าขายหน้าเช่นนี้ เหตุใดความคิดของนาง ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

ตระกูลจากของพวกเขาไม่กลัวข่าวลือซุบซิบนินทาเหล่านี้เลย เขากลัวแค่ว่าลูกสาวสุดที่รักของเขาจะเจ็บ

แต่ดูจางยวี่โหร่วท่าทางเบิกบานขนาดนั้น บางทีพวกเขาอาจไม่ต้องกังวลมากเกินไป

“ คำพูดพวกเราก็ได้พูดแล้ว ต่อจากนี้ก็เป็นเรื่องภายในราชวงศ์ของพวกเขาแล้ว เราตระกูลจางไม่มีอะไรที่ต้องละอายใจ หากองค์ชายสามกล้าทำเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ นอกเสียจากตัวเขาไม่ต้องการทางหนีทีไล่ไว้ เขาไม่ใช่คนที่ยอมแลกได้ไม่คุ้มเสียอย่างแน่นอน พวกท่านสบายใจได้”

สถานการณ์ที่สมดุลนางได้วางแผนรักษาความสมดุลไว้ ถ้าหากเป่ยจื่อห้าวต้องการจะทำลาย เช่นนั้นตัวเขาเองก็ต้องพบกับจุดจบที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม เขาไม่ได้โง่เขลาขนาดนั้น

จางห้าวได้ยินเช่นนั้น จึงทำได้แค่พยักหน้าและถอนหายใจ

“ ช่างเถอะ ตราบใดที่เจ้ากับท่านอ๋องชิงผินอยู่กันอย่างมีความสุขก็พอแล้ว สิ่งที่เขาทำดีกับเจ้าหลายวันมานี้พวกเราก็เห็นกับตา และเชื่อว่าวันหน้าเขาจะดีกับเจ้า”

อ๋องชิงผินกุมอำนาจทางทหารไว้ มีลูกเขยแบบนี้ ตำแหน่งตระกูลจางของพวกเขาก็จะยิ่งมั่นคงไม่ใช่หรือ ตราบใดที่เขาดีกับโหร่วเอ๋อร์และคอยดูแลปกป้องนางอยู่ข้างๆได้ เช่นนั้นพวกเขาก็ไม่เสียใจอะไรแล้ว

“ กลับมาครั้งนี้ ข้ายังมีอะไรจะพูดอีกเรื่องหนึ่ง” จางยวี่โหร่วลังเลใจเล็กน้อย จากนั้นถึงจะพูดออกมา

“ เรื่องอะไร พูดมา! ” จางห้าวรีบถามอย่างรวดเร็ว

“ ข้าตั้งใจจะย้ายไปที่ตำหนักอ๋องชิงผินแล้ว ในเมื่อตอนนั้นได้คำนับเทวดาฟ้าดิน เช่นนั้นข้าก็เป็นภรรยาของเขาแล้ว เรื่องบางเรื่องถูกยืดเยื้อมาเป็นเวลานานก็ควรทำได้แล้ว อีกครู่หนึ่งข้าจะให้เสี่ยวเฟิงไปเก็บของและจะไปพรุ่งนี้ หลังจากนี้หากกลับมาอีกก็จะเป็นอีกฐานะหนึ่งแล้ว ”