ตอนที่ 141 สามีแต่งตัวให้

ตอนที่ 141 สามีแต่งตัวให้

พระราชพิธีอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาท มีการเฉลิมฉลองทั่วทั้งแผ่นเดิน

ฮ่องเต้มีพระราชโองการพระราชทานอภัยโทษและลดหย่อนภาษีทั่วทั้งแผ่นดิน ราษฎรทุกคนต่างปลื้มปิติยินดีในพระมหากรุณาธิคุณ

โดยเฉพาะองค์รัชทายาท ที่เป็นถึงมกุฎราชกุมารของหนานชู่ ผู้สืบทอดราชบัลลังก์ในอนาคต

ราษฎรเหล่านี้จะต้องรู้สึกขอบคุณเขาอย่างแน่นอน

ตำหนักเฉินกั๋วกงถูกตกแต่งใหม่แล้ว แม้แต่โคมไฟสีแดงที่แขวนอยู่ตรงประตูก็ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ หรูหราอย่างมาก

เฉินกั๋วกงรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จนี้อย่างมาก ลูกสาวของเขาเป็นถึงพระชายาขององค์รัชทายาท เป็นแม่ของแผ่นดินในอนาคต และฐานะของเขาก็ก้าวกระโดดจากขุนนางชั้นผู้ใหญ่กลายเป็นราชนิกุลคนสนิทของฮ่องเต้ มันทำให้เขาภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก

ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายท่านต่างเตรียมของขวัญมาเพื่อแสดงความยินดี จนบนรถม้าเหล่านั้นบรรทุกเต็มไปด้วยของขวัญแทบจะล้นออกมาจากด้านหลัง

ในบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ส่งของขวัญมาให้ แน่นอนว่าก็มีคนที่ ‘ไม่หวังอำนาจใด’ บางส่วน

ตัวอย่างเช่น จางไท่ซือมอบแค่พระพุทธรูปหยกรูปหนึ่ง หลินหงหลินมอบไม้เกาหลังหยกคู่หนึ่งที่สวยงามและละเอียดประณีต

พวกเขาไม่ได้เผยตัวแต่อย่างใด เพียงแค่ให้คนรับใช้ในตระกูลนำของขวัญมาส่งเท่านั้น

พิธีอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทนี้ แน่นอนว่าจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองขึ้นในพระราชวัง

ถ้าหากพวกเขาจะไปก็สามารถรอไปร่วมงานเลี้ยงในวังตอนค่ำได้เลย ไม่เหมือนกับพวกข้าราชการเหล่านี้ที่ต้องการเอาอกเอาใจถึงต้องมาทักทายด้วยตัวเอง ด้วยความถือตัวของพวกเขา จะมากระทำเรื่องชั่วร่วมกับคนเลวเหมือนคนพวกนี้ได้อย่างไร

เฉินกั๋วกงกำลังพูดคุยอยู่กับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีฐานะสองสามคนในห้องโถง

ทุกครั้งเมื่อมีคนส่งของขวัญมา ก็จะถูกยกเข้ามาและอ่านรายการของขวัญ รวมไปถึงชื่อของผู้ที่ให้ของขวัญ

ตอนที่อ่านชื่อของจางไท่ซือและหลินหงหลิน พวกเขาต่างพากันดูถูกเหยียดหยาม

“เฉินกั๋วกง พวกเขาไม่เห็นท่านอยู่ในสายตามากเกินไปหน่อยแล้ว ถึงอย่างไรคุณหนูหลิงก็เป็นถึงพระชายาขององค์รัชทายาท ท่านก็เป็นพ่อตาในอนาคต พวกเขาคิดว่าตัวเองสูงส่งจนไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเลยหรือไงกัน? ”

“ นั่นสิ ต่อให้หลานสาวของเขาแต่งงานกับท่านอ๋องชิงผินแล้วอย่างไรล่ะ จะให้พูดก็เป็นแค่ผู้นำทัพรบคนหนึ่ง ได้ยินมาว่าอ๋องชิงผินเกิดมาต่ำต้อย พ่อแม่เสียชีวิตทั้งคู่ มีโรคแปลกประหลาด และยังใบหน้าอัปลักษณ์อีก ข้าคิดว่า ตอนนี้มีเพียงแค่สองอย่างที่เป็นไปได้ หนึ่งคืออ๋องชิงผินเสียชีวิตในสนามรบ ทำให้นางอยู่เป็นม่ายไปตลอดชีวิต อีกอย่างหนึ่งคือนางถูกอ๋องชิงผินทรมานจนตาย ”

“ ยังมีหลินหงหลินอีกคนหนึ่ง ต่อให้ลูกสาวของเขาจะถูกฮ่องเต้พระราชทานจัดงานแต่งงานกับองค์ชายสองแล้ว มีบุญวาสนาแต่ไร้โชคชะตา ไม่กี่วันก่อนเข้าวังไปหลังจากที่กลับมาก็ไม่รู้สึกตัวแล้ว ได้ยินมาว่าไม่สามารถรักษาได้แล้ว”

“ นั่นสิ นั่นสิ ข้าคิดว่า การพึ่งพาตระกูลจางนั้นจะไม่มีจุดจบที่ดี นี่มันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่รึ? ทั้งหมดล้วนเป็นผลกรรมของพวกเขา ”

“ พูดถูกเกินไปแล้ว จะมาเทียบกับเฉินกั๋วกงได้อย่างไร ตัวเองเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ไม่พูดอะไร ลูกสาวยังเป็นแม่ของแผ่นดินในอนาคตอีก ช่างเป็นคนที่โชคดีอะไรขนาดนี้”

เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่พูดคุยกันอย่างจ้อกแจกจอแจ คำพูดในปากล้วนประจบประแจงเฉินกั๋วกงอย่างเห็นได้ชัดและเหยียบย่ำตระกูลจาง แสดงให้เห็นถึงการเลียแข้งเลียขาผู้ที่มีอำนาจอย่างมีความสุขเพลิดเพลิน

แน่นอนว่า เมื่อเฉินกั๋วกงได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็มีความภาคภูมิใจอย่างเห็นได้ชัด แววตาดูถูกเหยียดหยามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ฮึ...ตระกูลจาง อีกไม่นานก็จะถูกเขาเหยียบย่ำใต้แทบเท้าอย่างเกลียดชัง เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะรอดูตอนที่พวกเขาร้องไห้กระดิกหางเหมือนหมาอย่างน่าสงสาร

…

เรื่องพิธีอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาท ก็ถือว่าเป็นเรื่องของแผ่นดิน แม้แต่หันยี่ฉีก็ต้องมาร่วมงานด้วย

จางยวี่โหร่วกำลังเลือกเสื้อผ้าหน้าตู้เสื้อผ้าของตัวเองอยู่ภายในห้อง

ควรจะใส่ชุดไหนดีล่ะ? การแต่งกายก็ควรจะพิถีพิถันสักหน่อย โอกาสที่แตกต่างกันการแต่งกายก็ย่อมไม่เหมือนกัน

วันนี้ถือว่าเป็นงานเลี้ยงฉลองของแผ่นดิน ควรจะใส่ชุดที่พิธีการเล็กน้อย นางมีเสื้อผ้าสีแดงเยอะมาก ทุกตัวล้วนสวยงามหรูหรา แต่หากวันนี้ใส่สีแดง เกรงว่าจะไปชนกับสีของเจ้าสาว ถ้าหากถูกพวกบัณฑิตจงใจปล่อยข่าวลือว่านางจงใจตัดหน้าพระชายาอีก เช่นนั้นก็จะเป็นปัญหาแน่

นางต้องการไปดูเรื่องสนุกๆ ไม่ได้ต้องการให้คนมอง ดังนั้นสายตาของจางยวี่โหร่วจึงเคลื่อนที่ไปชุดอื่น