ตอนที่ 155 วันสิ้นโลกของตำหนักเฉินกั๋วกง

ตอนที่ 155 วันสิ้นโลกของตำหนักเฉินกั๋วกง

แม้ว่าจางยวี่โหร่ววางแผนที่จะดูแลร่างกายของตนเองอย่างดี เรื่องของเด็กก็ให้เป็นไปตามธรรมชาติ แต่ดูตามสภาพการณ์ตรงหน้า เป็นโอกาสไม่ง่ายที่จะตั้งครรภ์จริงๆ

การตั้งครรภ์ต้องการสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบสะดวกสบาย ทางที่ดีที่สุดคืออย่าให้ต้องกลัววิตกกังวล ไม่ต้องมีปัญหาก่อกวนวุ่นวายใดๆ

ถ้าระหว่างตั้งครรภ์คิดมากห่วงมาก ไม่มีผลดีอะไรสำหรับเด็กในครรภ์ด้วย ดังนั้นรอจนกว่าหลังจากที่นางจะจัดการเรื่องทุกอย่างมิดีกว่าหรือ

แต่เรื่องเช่นนี้ไหนเลยที่นางสามารถตัดสินใจได้ ได้แต่เดินก้าวหนึ่งนับก้าวหนึ่งแล้ว

ไม่กี่วันมานี้ จางยวี่โหร่วได้อาศัยอยู่ในพระตำหนักอ๋องชิงผินเงียบสงบมาก แต่สถานการณ์ภายนอกกลับได้เปลี่ยนท้องฟ้าไปแล้ว

ก่อนอื่นพูดถึงราชสำนัก เดิมคิดว่าตำหนักเฉินกั๋วกงเหินบินคราเดียวสู่ท้องฟ้าทันที สามารถแทนที่ตำแหน่งของตระกูลจาง ดังนั้นขุนนางในราชสำนักบางส่วนที่หันหางเสือไปตามทิศทางลมต่างพากันมาแสดงเอาอกเอาใจ

แต่นี่ยังผ่านไปได้ไม่กี่วัน ธิดาของเฉินกั๋วกงนั้นก็ได้ข่มองค์รัชทายาทสวรรคตแล้วโดยตรง ต่อให้ผลการตรวจสอบออกมาพบว่าทุกสิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเฉินซูเสียน ฮ่องเต้ก็ยังทรงย้ายพระพิโรธไปยังตระกูลเฉินแน่ๆ

ตระกูลเฉินนี่ ดับสูญถึงที่สุด มิสามารถลุกขึ้นมาได้อีกแล้ว

แต่บรรดาขุนนางที่เข้าสวามิภักดิ์เฉินกั๋วกงกลับรู้สึกว่าประสบความหายนะแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนเหล่านั้นที่ได้ทรยศหักหลังตระกูลจาง แทบจะทุบหน้าอกกระทืบเท้า สำนึกเสียใจไม่น่าทำแต่แรก

แต่สำนึกเสียใจอีกก็ไร้ประโยชน์แล้ว เพราะต่อให้พวกเขาคิดจะกลับไป ตระกูลจางก็ไม่สามารถยอมรับพวกเขาเด็ดขาด

เวลานี้ บรรยากาศในห้องบรรทมของลี่เฟยก็หดหู่หม่นหมองมากสุดๆ

เป่ยจื่อห้าวยังคิดต้องการที่จะรู้ความก้าวหน้าในเรื่องที่เกิดขึ้น ดังนั้นจึงได้เข้าพระราชวังสืบหาข่าว

“พระมารดา ตอนนี้เป็นอย่างไรแล้ว นังสารเลวคนนั้นจะสารภาพให้การเปิดโปงพวกเราไหม?” สิ่งที่เป่ยจื่อห้าวกังวลมากที่สุดคือปัญหาข้อนี้

เขาได้ยินว่าหลันเชียงได้รับการลงทัณฑ์ทรมานจนหมดสิ้น มิอาจรับประกันได้ว่าไม่สามารถทนทรมานจากการลงทัณฑ์ที่อำมหิต จนสารภาพเปิดโปงพวกเขาออกมา

“เจ้าวางใจได้ ชีวิตคนทั้งครอบครัวของนางล้วนอยู่ในกำมือของเรา ถ้านางกล้าพูดคำเดียวที่ไม่ควรพูดแล้ว ถ้าเช่นนั้นเปิ่นกงต้องฆ่าคนในครอบครัวของนางแล้วแน่นอน! เริ่มแรกทำไมเปิ่นกงจึงได้รับนางไว้เป็นคนสนิทไว้เนื้อเชื่อใจ ก็ได้หมายตาจุดนี้ คนเช่นนี้ควบคุมได้ดีมาก ไม่ต้องห่วงว่าจะทรยศ”ลี่เฟยกลับมีความมั่นใจในตัวเองมาก

“แต่แบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่วิธีน่ะ เสด็จพ่อพระองค์ต้องทรงติดตามสืบค้นเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดแน่ๆ องค์รัชทายาทเสด็จสวรรคตแล้ว เขาจะยอมเลิกราอย่างสันติได้อย่างไรกัน? กล่าวไปแล้วก็แปลก ทำไมจางยวี่โหร่วดันคิดว่าเฉินซูเสียนเป็นฆาตกร แทบจะทำให้เราไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้ทุกอย่างก็วุ่นวายไปหมดแล้ว”

ในมุมมองของเขา แม้ว่าจางยวี่โหร่วพิสูจน์ว่าพวกเขาเป็นปกติมากกว่าเฉินซูเสียน

และถ้าจางยวี่โหร่วชักนำข้อสงสัยมายังพวกเขาจริงๆ พวกเขาก็ได้คิดหาวิธีที่จะรับมือคลี่คลายวงล้อมตนเองได้อย่างไรแล้ว

แต่พวกเขาทำอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าในที่สุดฮ่องเต้ทรงจับเฉินซูเสียนคุมขังขึ้นมาโดยตรงอย่างไม่คาดคิด