ตอนที่ 200 แผนการชั่วร้ายที่ยิ่งใหญ่แผนหนึ่ง

ตอนที่ 200 แผนการชั่วร้ายที่ยิ่งใหญ่แผนหนึ่ง

จางยวี่โหร่วฟังคำพูดของเขาไม่เข้าใจทั้งหมด เหตุอะไรผลจึงได้กลับมา ตอนนี้ที่นางพูดกับเขาเป็นสิ่งที่เกี่ยวกับประเทศเพื่อนบ้านมีความสัมพันธ์อะไรกับการเวียนว่ายตายเกิด?

นี่เป็นเรื่องยุคสมัยก่อน ได้ผ่านมาหลายปีเช่นนั้นแล้ว เคยผ่านสิ่งที่สุดจะทนได้ ทั้งสิ้นล้วนซ่อนอยู่ภายใต้การเสแสร้งและคำหลอกลวง กระทั่งประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา ต่างก็ถูกอาลักษณ์บันทึกให้สวยงามอย่างจงใจ ต่อให้จางยวี่โหร่วไม่รู้ก็เป็นเรื่องธรรมดา

“ถ้างั้นเจ้าว่าเรื่องนี้ควรทำอย่างไร? เรื่องขององค์ชายสามยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างถูกต้องตอนนี้สามประเทศอื่นๆ ก็ได้ส่งคนเข้ามาอีก องค์ชายสองเพิ่งจะแบกรับภาระผู้ตรวจการแผ่นดิน ถ้าเกิดความผิดพลาดเล็กๆขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด สำหรับเขากล่าวไปแล้วคือความเสียหายที่ยิ่งใหญ่ ข้าเป็นห่วงเขาจริง ๆ น่ะ”

กังวลเพื่อผู้ชายคนอื่น? อ่า...ก้นบึ้งสายตาของผู้ชายอดที่จะมีความยะเยือกเย็นกระแสหนึ่งปรากฏขึ้นมา

“เรื่องของเขา เจ้ากังวลทำไม เจ้าจัดการดูแลมากเกินไปแล้วไหม”

เขาเองอาจจะไม่ได้สังเกตเห็นทั้งหมด น้ำเสียงประโยคนี้ก็เหมือนกับว่าเขาทำไหน้ำส้มสายชูหมักมานานหกคว่ำไปแล้ว

“เพราะว่า...เขาเป็นเพื่อนของข้า ยังมีหลิงจือ นางเป็นน้องสาวที่ดีของข้า ถ้าพวกเขาเกิดเรื่องขึ้น ข้าต้องกังวลมากแน่ ๆ นอกจากนี้ถ้าองค์ชายสองล้มลงแล้ว ถ้าเช่นนั้นราชบัลลังก์นี้ก็ตกอยู่ในมือขององค์ชายสาม เขาเป็นคนอย่างไรเจ้าก็รู้ชัดเจน เจ้าไม่ควรหวังที่จะได้เห็นสภาพการณ์เช่นนั้นน่ะ”

แม้ว่าจางยวี่โหร่วรู้สึกว่าท่าทีของเขาไม่มีเหตุผล แต่ยังอธิบายอย่างอดทนกับเขา

“ฮ่าฮ่า...ต่อให้ตอนนี้เจ้าคิดจนศีรษะแตกแล้วก็ไม่มีประโยชน์อันใด หรือเจ้าไม่รู้สึกว่าตนเองยังมีความสามารถในการหยั่งรู้พยากรณ์ สามารถป้องกันได้ทุกอย่างหรือ? ถึงเวลานั้นก็มีแต่ใช้วิธีพลิกแพลงไปตามสถานการณ์แล้ว”

นี่พูดแล้วก็เหมือนไม่ได้พูดแหละ แม้ว่านางไม่ได้รู้ว่าที่แท้พวกเขาคิดทำอะไร แต่สำหรับเป้าหมายของพวกเขากลับชัดเจนมาก

ในช่วงเวลาคับขันดังกล่าวนี้ นางก็ไม่สามารถเปิดใจอะไรก็ไม่คิด นอนหลับอย่างสนิทสงบ นางไม่สามารถทำได้!

เขาไม่ช่วยเหลือ ถ้าเช่นนั้นนางคิดเองแล้ว

จางยวี่โหร่วหันหลังให้เขาด้วยความโกรธงอนอย่างเห็นได้ชัด

ผู้ชายคิดถึงเมื่อไม่กี่วันก่อนเพราะเขาสูญเสียการควบคุมจนทำให้นางได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้สองคนคืนดีได้อย่างยากเย็นแสนเข็ญ ไม่ควรที่จะงอนกันด้วยเรื่องเล็กน้อยนี้

ยิ่งกว่านี้ลูกผู้ชายอกสามศอกยืดได้หดได้ ยอมรับว่าผิดก้มศีรษะให้ก็ไม่มีอะไรยาก

เขาเอื้อมมือไปค่อย ๆ ลูบไหล่นาง ถอนหายใจแล้วบอกว่า “เอาเถอะ ใครให้เปิ่นหวังอภิเษกสมรสพระชายาที่คิดมากเศร้ามากเป็นห่วงประเทศและประชาชนคนหนึ่งเล่า? ถ้าเจ้ามีความวิตก สามีก็มิอาจกินดื่มนอนหลับอย่างเป็นสุขแน่นอน ยิ่งกว่านี้เรื่องของหนานหชู่ ในที่สุดเปิ่นหวังก็มิอาจหนีพ้นได้ ถ้าเกิดสงครามปะทุขึ้น เปิ่นหวังก็ไม่สามารถเหมือนขณะนี้อยู่ข้างกายเจ้า ดังนั้นจะดีกว่าถ้ากำจัดฆ่าล้างให้หมดทุกสิ่งตั้งแต่แหล่งที่มา” ได้ยินประโยคนี้ ร่างจางยวี่โหร่วก็สั่นเทิ้มขึ้นมาอย่างแรงทันที

จู่ ๆ นางก็หันมา หลังจากนั้นกอดเขาไว้แน่น เสียงปนสะอื้นบ้าง

“เจ้าไม่รู้ใจข้าอย่างสิ้นเชิง ข้าไม่เพียงกังวลตระกูลจาง แต่ยังกังวลองค์ชายสอง หลิงจือ ข้ายิ่งกังวลเจ้า ถึงแม้ว่าเจ้าได้รับการขนานนามว่าเทพเจ้าแห่งสงคราม มีเจ้าเฝ้ารักษาชายแดน พวกเขาไม่กล้าบุกเข้ามา แต่เจ้าร้ายกาจอย่างไรอีกในที่สุดก็ยังเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ไม่มีความสามารถที่ยอดเยี่ยมรอบรู้สารพัดยิ่งใหญ่ไพศาลขนาดนั้น ถ้า...สู้กันขึ้นมาจริง เจ้าเป็นอะไรไป เจ้าให้ข้าทำยังไง?”

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้นางก็เคยคิดมาก่อน แต่ครั้งนี้ สามประเทศส่งคนมาอภิเษกสมรส ก็ได้ให้นางตระหนักถึงปัญหานี้อย่างชัดเจนมากขึ้นอีก

สงครามเป็นเรื่องโหดร้าย สงครามทุกครั้ง ต่างมีคนตายนับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่ามีกี่ครอบครัวที่ต้องพลัดพรากจากกัน น่าสังเวชยิ่งนัก นางกลัวว่ามีวันหนึ่งตนก็จะตกเข้าสู่สภาพแบบนั้นด้วย

นางเคยผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นความตายสำหรับนาง