ตอนที่ 224 ใช้ผู้หญิงเป็นเดิมพัน

ตอนที่ 224 ใช้ผู้หญิงเป็นเดิมพัน

เห็นได้ชัดว่ามู่โหรงจิ๋วมีการเตรียมการมา แต่หันยี่ฉีตอบตกลงไปแล้ว จะมาเปลี่ยนใจเอาตอนนี้ก็คงไม่ได้

ส่วนการเดิมพันที่เขาเอ่ยไว้ ถ้าปฏิเสธไปก็ต้องห้ามแพ้ สิ่งนี้ก็ห้ามถอยเหมือนกัน

เวลานี้เขาก็ทำได้แค่ด่ามู่โหรงจิ๋วต่ำช้า ทำอย่างอื่นไม่ได้

เพียงแค่ว่าจะมีโอกาสกลัวไหม？ ช่างน่าขำเสียจริง เขาอยากจะดูสิว่าสุดท้ายคนที่ขายหน้าจะเป็นผู้ใด

“ได้ เจ้าว่ามา พนันอะไร？” หันยี่ฉีรับปากไปอย่างง่ายดาย

ยังไงแล้วไม่ว่าเขาจะมีเงื่อนไขอะไร เขารู้เพียงแค่ว่าจะไม่มีทางพ่ายแพ้ ！

“ผู้หญิง！”

เขาพูดสองคำนี้ขึ้นมา ทันใดนั้นไป๋หลิงกวงก็หน้าซีดขึ้นมาทันที

คนอื่นก็คิดเช่นนี้ เขาริอาจเอาองค์หญิงแคว้นเหลียงมาเป็นของเดิมพัน ช่างน่าขำเสียจริง

หันยี่ฉีเห็นไป๋หลิงกวงน้ำตาคลอ จึงรีบเก็บสายตากลับอย่างเร็ว

“เจ้าอย่างได้ของอะไร ไม่ใช่ว่าข้าจะให้ไม่ได้ แต่ถ้าเป็นคนๆนึง ข้าก็คงไม่มีสิทธิ์ ก่อนอื่นเจ้าก็ต้องเคารพการตัดสินใจคนอื่นเสียก่อน”

เอาไป๋หลิงกวงไปเป็นของเดิมพันเพื่อแย่งชิง ไม่ได้เป็นเรื่องยุติธรรมเอาเสียเลย

เขาอยากได้ตัวไป๋หลิงกวงเป็นเรื่องของเขา ไปช่วงชิงมาให้ได้เอง แต่สำหรับเขาแล้ว เดิมก็ตีตัวออกห่างแล้ว มีสิทธิ์อะไรจะเอาเขาเข้าไปพัวพันอีก？

“ท่านอ๋องชิงผินพูดเช่นนี้ได้เยี่ยงไร ในเมื่อข้าขอแล้ว เจ้าก็ต้องให้ได้ อีกอย่าง……เจ้ารู้ได้ไงว่านางไม่ยินยอมเป็นของเดิมพัน ？”

คำพูดนี้ พูดได้ลึกซึ้งมาก ทุกคนไม่รู้ว่าองค์ชายใหญ่แคว้นเย่นผู้นี้มีเล่ห์อุบายอะไร

พวกเขาฟังๆอยู่ ก็รู้สึกว่าอ๋องชิงผินกับองค์หญิงแคว้นเหลียงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน

หรือว่า อ๋องชิงผินตกหลุมรักองค์หญิงแคว้นเหลียงไปด้วยอีกคน องค์ชายใหญ่ก็ต้องการสู่ขอนางเช่นกัน ดังนั้นจึงเกิดเป็นการแย่งชิงขึ้น？

คนพวกนั้นจึงจ้องไปที่จางยวี่โหร่วอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน อยากจะดูสิว่าฮูหยินตัวจริงแสดงสีหน้ายังไง เสียดายที่จางยวี่โหร่วดูนิ่งมาก พวกเขาจึงไม่เห็นฉากเด็ด

เห็นได้ชัดว่าหันยี่ฉีมีความโกรธอยู่บ้าง เจ้ามู่โหรงจิ๋วช่างรนหาที่ตายเสียจริง กล้าเล่นกับเขา เพียงแต่ว่าจะออกจากสถานการณ์นี้ได้ไม่ใช่เป็นเรื่องง่ายเลยจริงๆ

ทันใดนั้น ไป๋หลิงกวงเดินมาข้างหน้าพวกเขา ตาแดงอยู่เนื่องๆเนื่องจากร้องไห้มา น้ำเสียงก็สะอื้นอยู่ไม่น้อย

ดูจากสภาพแล้ว ก็อดสงสารไม่ได้ หรือผู้หญิงทำมาจากน้ำกันทั้งนั้น นางสวยราวกับน้ำพุใสสะอาด โดยเฉพาะเวลาเสียน้ำตา ทำให้อดสงสารไม่ได้เลย

“หลิงกวงยอมยกชีวิตของตนและครอบครัวกับอ๋องชิงผิน ไม่ว่าสุดท้ายผลจะเป็นเช่นไร ข้าก็รับได้หมด ”

มู่โหรงจิ๋วยังไม่พูดชื่อของเดิมพัน ของเดิมพันก็ออกมาพูดแล้ว ยังกับว่าตนเองยอมที่จะเป็นของเดิมพันยังไงยังงั้น

นี่เป็นฉากเด็ดเลยเชียวหล่ะ ถ้าไม่เกี่ยวกับการถกเถียงความขัดแย้งระหว่างแคว้น ผู้อยู่ในเหตุการณ์ก็คงอยากจะกลับที่นั่งของตนดื่มชาไปแทะเม็ดแตงไปดูฉากสำคัญเช่นนี้

จากสถานการณ์แล้ว ทุกคนต่างก็คิดว่าไม่มีปัญหาอะไร