ตอนที่ 259 ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่คิดกับความเป็นจริง

ตอนที่ 259 ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่คิดกับความเป็นจริง

ณ โรงยีซิ้วก๋อ หน้าต่างของห้องพักก็ได้เปิดออกมาเล็กๆ

ลมอันผ่าวเบาได้พัดผ่านม่านให้สะบัดไปมาเบาๆ และสามารถมองหน้าขาวซี้ดที่ดูงดงามของหญิงผู้หนึ่ง นางนอนลงบนที่นอน บนตัวของนางห่มผ้าบางๆไว้ และมันทำให้ร่างที่ดูผอมแห้งของนางยิ่งชัดเจนมากขึ้น เหมือนเหลือแค่โครงกระดูก

ตอนที่ไป๋หลิงกวงฟื้นขึ้นมา ก็รู้สึกว่าทั้งตัวของนางอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรง ศีรษะก็วิงเวียนมากๆ

ทำไมร่างกายของนางถึงได้อ่อนแอเยี่ยงนี้ อาการของนางมิใช่ว่าดีขึ้นแล้วหรือ?

จูเอ๋อยกซุปยาเข้ามา พอเห็นว่านางตื่นแล้ว จึงรีบวิ่งเข้ามาโดยเร็ว

“องค์หญิง ท่านฟื้นแล้วเสียที ตอนนี้รู้สึกเป็นเยี่ยงไรบ้าง?”

“ข้า……” ไป๋หลิงกวงพยายามอยากลุกขึ้นนั่ง แต่วิงเวียนศีรษะมาก นางจึงรีบยกมือขึ้นเพื่อนวดศีรษะให้กับตนเอง

“องค์หญิง ท่านอย่าขยับ เดี๋ยวบ่าวจะเป็นคนพยุงท่านขึ้นเอง อ๋องชิงผิงได้กำชับไว้แล้วว่า ท่านได้รับสารพิษที่ร้ายแรงมากๆ และกระทบต่อร่างกายมาก ท่านต้องพักผ่อนดีๆ และดื่มยานี้ให้หมดอีกรอบ”

อะไรกันนะ อ๋องชิงผิง? ！

พอได้ยินสามคำนี้ นางจึงตื่นเต้นขึ้นมา “คุณพี่นี่ฉี เขามานี่หรือ?”

“องค์หญิง ท่านอย่าทำให้บ่าวต้องตกใจได้หรือไม่ เจ้าคงไม่ใช่ว่าจะลืมเรื่องทุกอย่างไปแล้วใช่หรือไม่ ท่านถูกองค์ชายใหญ่แคว้นเยทำร้าย อ๋องชิงผิงเป็นคนช่วยท่านเอง！” จูเอ๋อนึกว่านางความจำเสื่อมเสียแล้ว หรือว่าพิษยังตกค้างในร่างกาย จึงทำหน้าไม่ปกติได้เยี่ยงนี้

ไป๋หลิงกวงสะดุ้งขึ้น ทันทีนั้นความทรงจำอันเลวร้ายของนางก็ได้โผล่ขึ้นมาในสมองของนาง

นางจำได้แล้ว！

วันนั้น ดวงมู่หย่าทำเป็นพูดคำพูดดีๆให้นาง และยังบอกว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีกับนาง ทีแรกนางก็อยากจะระมัดระวังให้มากกว่านี้ แต่ว่านางบอกว่าจะช่วยให้มู่โหรงจิ๋วเลิกกับกวนใจนาง นางจึงเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง

ทีแรกนางก็นึกว่าถึงแม้นางจะคิดไม่ดี มากสุดก็แค่พูดอะไรไม่ดีจากปากเท่านั้น ไม่คิดเลยว่านางกลับกล้าวางยาใส่นาง

พอดื่มเหล้าแก้วนั้นไป นางก็รู้สึกว่าไม่สบายตัว เหมือนภายในของนางกำลังรุกด้วยไฟ คงจะทำให้นางถูกเผาไหม้จนตาย

พอนางกลับไปถึงที่พัก กลับทนไม่ได้แล้ว เลยนึกถึงเหล้านั้นต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน ดวงมู่หย่าต้องแอบทำอะไรกับเหล้านั้นแน่นอน

นางให้จูเอ๋อไปช่วยหาหมอมา และเรียกขุนพลแห่งแคว้นเหลียงมารวมตัวกันด้วย แต่ว่าจูเอ๋อไปนานมากและไม่กลับมาสักที จากนั้นมู่โหรงจิ๋วจึงมาหานางที่ที่พัก

ทุกอย่างเป็นแผนของมู่โหรงจิ๋วกับดวงมู่หย่าจริงๆ เขาอยากจะทำร้ายนาง แต่นางกลับพยายามต่อต้านอย่างไม่คิดชีวิต แม้กระทั่งคิดจะฆ่าตัวตาย แต่กลับไม่เป็นไปดั่งปรารถนา

สุดท้าย นางได้เผชิญกับสถานการณ์ที่ร้ายแรงที่สุดแล้ว และแทบจะไม่มีสติอีกต่อไป

หลังจากนั้น ข้างหูของนางก็ได้มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น แต่ว่า……นางกลับไม่เห็นอะไรเลย และไม่ได้ยินอะไรอีก จากนั้นนางก็สลบไป

หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นหรือ?

นางจึงรีบจับมือของจูเอ๋อไว้ และพูดขึ้นอย่างหวาดกลัว “ข้าถูก…… ข้าถูกมู่โหรงจิ๋ว……”

“องค์หญิงอย่าคิดไปเรื่อยเปื่อย อ๋องชิงผิงเป็นคนช่วยท่านเอง และเขายังไล่องค์ชายใหญ่แคว้นเยให้ไสหัวไปด้วย”

อะไรนะ เขามาจริงหรือ? ตอนนั้นที่นางได้ยินเสียงที่คุ้นหู ยังคิดว่าตนเองกำลังเพ้อเจ้อ แต่ว่าตอนนี้จูเอ๋อเป็นคนบอกนางเอง นางจึงรู้ว่านั้นเป็นความจริง

“แต่ว่า…...ในร่างกายของนางแพร่ระบาดไปด้วยยาเหอฮวน แล้วเขาช่วยนางได้เยี่ยงไร?”

ยาเหอฮวนมีทางแก้แค่ทางเดียว ก็คือชายหญิงต้องมีความสัมพันธ์ทางเพศจึงจะแก้ได้ ไม่เช่นนั้นยาพิษจะทำให้เลือดสูบฉีดเร็วแล้วถึงขั้นตายได้