ตอนที่ 28ทะเลเลือดแห่งความคั่งแค้น

ตอนที่ 28ทะเลเลือดแห่งความคั่งแค้น

เรื่องทุกอย่างก็รายงานหมดแล้ว แต่ว่าเขายังคงนิ่งอยู่ไม่ลุกขึ้น

หันยี่ฉีสังเกตเห็นอาการของเขา จึงได้พูดขึ้นแล้ว “อยากถามอะไร ถามมาสิ”

“ข้าน้อยกลับมาครั้งนี้ได้ข่าวว่า ท่านอ๋องแต่งงานแล้ว”

ก่อนหน้านี้หันยี่ฉีได้แต่งงานแล้วถึงเจ็ดครั้ง มีชื่อกระฉ่อนว่าเป็นดวงพิฆาตภรรยา ในนครหลวงแห่งนี้มีหญิงสาวคนไหนที่ถ้ารู้ว่าตัวเองต้องแต่งงานกับอ๋องชิงผินแล้วจะไม่น่าถอดสีบ้าง เรื่องนี้ไม่เห็นน่าจะถามเลยนี่?

“อืม แล้วยังไง?”

“ท่านอ๋องได้แต่งกับคุณหนูตระกูลจาง ลืมทะเลเลือดแห่งความคั่งแค้นของเราไปแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ?” พูดถึงตรงนี้แล้ว เย่หลินก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้น ดวงตาฉายความอำมหิตโหดเหี้ยมอย่างไม่ยอมลงให้ผู้ใด

“บังอาจ !“ คิ้วของชายผู้ทรงอำนาจยกสูงขึ้น แต่ไม่ได้ทำไปเพราะความโกรธ

“ข้าน้อยผิดที่พูดจาบังอาจ แต่ข้าน้อยไม่เข้าใจเลยจริงๆ ท่านอ๋องแต่งงานกับจางยวี่โหร่วมีประโยชน์ตรงไหน เกิดว่าจางยวี่โหร่วต้องมาตายอยู่ในจวนท่านอ๋อง ตระกูลจางไม่มีทางปล่อยท่านไปแน่ ท่านอ๋องดำเนินแผนการในวังมาตั้งนานหลายปี ความสำเร็จเห็นอยู่ตรงหน้าแล้ว ถ้าเกิดโดนขัดขวางจากตระกูลจางขึ้นมา นอกจากไม่เป็นผลดีแล้วซ้ำยังจะเป็นผลร้ายอย่างยิ่งด้วย”

หลายปีนี้พวกเขากับตระกูลจางไม่ยุ่งเกี่ยวกัน จึงไม่ทำให้พวกเขานึกสงสัยอะไร แต่ตอนนี้เกิดมีจางยวี่โหร่วขึ้น ไม่แน่ว่า นางอาจเป็นหมากตัวหนึ่งที่ตระกูลจางส่งมาให้สังเกตการณ์ก็เป็นได้

“จางยวี่โหร่วจะตายไม่ได้ ข้าต้องการให้นางมีชีวิตที่สงบสุข”

เย่หลินมองเขาอย่างแทบไม่อยากเชื่อ รู้สึกรับไม่ได้

“ท่านอ๋อง แต่นางเป็นหลานสาวของเฟิ่งม่อเอี๋ยน หรือท่านลืมไปแล้วว่า…..”

หันยี่ฉีพูดตัดบทเขาอย่างเย็นชา “ข้าไม่ได้ลืม เดิมทีคนที่ข้าตั้งใจจะแต่งงานด้วยไม่ใช่นาง ที่นางต้องแต่งกับข้าเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น”

อุบัติเหตุ? เป็นอุบัติเหตุจริงหรือ? เรื่องนี้ใครฟังก็ยากที่จะเชื่อ

ทำไมอยู่ดีๆถึงเกิดการสลับตัวที่เกี้ยวเจ้าสาวได้ล่ะ และถึงแม้เกิดจากความผิดพลาดจริง แล้วทำไมหลังจากที่ท่านอ๋องรู้ว่าเรื่องเกิดผิดพลาดแล้ว จึงไม่หาทางตัดขาดจากนาง แต่กลับยังทำผิดซ้ำผิดต่อไป เวลานี้ทั่วทั้งหนานฉู่ต่างร่ำลือว่าอ๋องชิงผินกับองค์ชายสามกำลังเปิดศึกชิงนาง จนไม่อาจปรองดองกันได้

แผนการครั้งใหญ่ของพวกเขาใกล้จะบรรลุผลแล้ว แต่ตอนนี้ท่านอ๋องกลับโดนผลักเข้าไปอยู่ท่ามกลางขี้ปากชาวบ้าน นี่ไม่ใช่การกระทำของคนฉลาดเลย

“ถ้างั้นท่านอ๋องมีแผนจะทำอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

หันยี่ฉีลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง ร่างผอมเรียวเมื่อสะท้อนกับแสงจันทร์ดูราวกับจะเปลี่ยนเป็นเงาไป

“ใช้แผนซ้อนแผน !” ริมฝีปากบางของเขาสั่นไหวเล็กน้อย สำรอกสี่คำนี้ออกมาช้าๆ

“ข้าน้อยไม่เข้าใจเลยว่าท่านอ๋องคิดอะไรอยู่ ขอท่านอ๋องได้โปรดอธิบายให้ข้าน้อยหายสงสัยด้วยเถิด” เย่หลินไม่เคยแสดงอาการไร้มารยาทเช่นนี้มาก่อน แต่พอเป็นเรื่องตระกูลจางแล้ว ทำให้เขารู้สึกติดค้างใจอย่างมาก จนถึงกับบังอาจล่วงเกินถามเพื่อให้ได้ความกระจ่าง

และถึงแม้เขาจะไม่เป็นคนถาม เย่นอิ่งก็คงไม่นิ่งเฉยปล่อยไปแน่

“ตระกูลจาง เป็นเหมือนเส้นเลือดสำคัญของหนานฉู่ อิทธิพลของตระกูลจางแผ่ไปทั่วราชสำนัก มีพรรคพวกมากมาย มีผลงานโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ และยังโชคดีที่พวกเขาไม่ได้ลงมือทำอะไรในขณะที่มีฮ่องเต้อ่อนแอปกครองอยู่ ทำให้การพัฒนาประเทศดำเนินมาได้ราบรื่น และนี่ก็คือข้อดีของพวกเขา หากตระกูลจางมีใจกำเริบเสิบสานก็คงลงมือไปนานแล้วไม่ปล่อยเวลาล่วงมาถึงปานนี้ กลับกัน หากหนานฉู่ไม่มีตระกูลจางเสียแล้ว ก็เป็นเหมือนไม้ใหญ่ที่โดนมดปลวกกัดแทะจนกลวงใน ภายนอกแม้ดูกิ่งใบรกครึ้มเขียวสด แต่ความจริงเนื้อในแหลกเละจนยืนไม่อยู่”