ตอนที่ 357 พิธีแต่งตั้ง

ตอนที่ 357 พิธีแต่งตั้ง

พิธีแต่งตั้งฮองเฮากำลังจะเริ่มแล้ว

หลิงจือได้ย้ายมาอยู่ตำหนักเว่ยยังที่ประทับของฮองเฮาแล้ว ในตอนนี้ นางสวมชุดพญาหงส์สีเหลือง สวมเครื่องหัวเต็มยศ ดูสง่างามมาก

เมื่อสวมเครื่องหัวแล้ว ก็แทบจะไม่ต้องแต่งหน้าเลยก็สวยงามมาก

บนตัวของนางมีความงามสง่าที่ยากจะบรรยาย เหมือนกับหยดน้ำบริสุทธิ์ แต่ก็มีความเป็นมารดาแห่งแผ่นดินด้วย

จางยวี่โหร่วอดนึกถึงวันแรกที่เจอนางไม่ได้เลย นางไม่อาจขัดขืนคำสั่งที่จะต้องแต่งงานกับคนพิการ ที่ใครต่างก็บอกว่าเป็นผู้ชายที่น่ากลัว แต่ว่าเพื่อครอบครัวแล้ว นางจึงต้องทำตาม

แต่นางก็ไม่ใช่คนที่อ่อนแอ ในเมื่อขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวของจวนชิงผิงอ๋องมาแล้ว ก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลินแล้ว ก็ถือว่าได้ตอบแทนบุญคุณของพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมา

ดังนั้น นางเลือกที่จะจบชีวิตที่วัดร้าง ในตัวนางมีความไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ไม่ยอมแพ้อยู่

แต่พริบตาเดียว ฐานะของนางก็เปลี่ยนไป กลายเป็นผู้หญิงที่สูงศักดิ์ที่สุดในแคว้นหนานฉู่ เป็นฮองเฮาที่มีฐานะสูง สวรรค์ถือได้ว่าปราณีนางมาก

ไม่นานนัก นางกำลังจะรับการกราบไหว้เคารพบูชานาง หลินจือรู้สึกว่าไม่คุ้นเคย

นางตื่นเต้นมาจนต้องจับมือของจางยวี่โหร่วเอาไว้ “ทำยังไงดี ยวี่โหร่ว ข้าตื่นเต้นมากเลย พอคิดว่าอีกเดี๋ยวต้องเจอคนเยอะแยะไปหมด ข้าก็ไม่รู้ต้องทำยังไงเลย ในหัวของข้าตอนนี้มันโล่งไปหมด เกิด ...... เกิดข้าทำอะไรผิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไง?”

จางยวี่โหร่วยิ้มแล้วพูดว่า “ทำใจให้สบายเถอะ ขุนนางพวกนั้นเจ้าก็เคยเห็นหน้ามาหมดแล้วนี่นา ต่อไปเจ้าเป็นนายพวกเขาเป็นบ่าว พวกเขาเห็นเจ้าต้องทำความเคารพ เจ้าไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งอย่างเดียวก็พอแล้ว”

ชาติที่แล้วนางได้เป็นฮองเฮา ดังนั้นนางรู้เรื่องขนบธรรมเนียมดี

หลินจือตื่นเต้นมาก มันง่ายแบบนั้นเลยหรอ? ตอนนี้นางกังวลว่านางจะผิดพลาดทำให้ขายหน้า ถึงเวลานั้นนางจะต้องไม่มีหน้ามองใครแน่

“อืม ข้าเชื่อเจ้า”

นางเชื่อในตัวของจางยวี่โหร่วอย่างไม่มีข้อสงสัย ไม่ว่านางจะพูดอะไร ถึงแม้จะเป็นแค่คำปลอบใจ มันก็เหมือนเป็นคำพูดที่ปลดปล่อยนาง

นางช่วยนางจัดเสื้อผ้า สวมเครื่องหัว ด้วยสีหน้าที่เต็มที่ด้วยรอยยิ้ม

“วันนี้เจ้าสวยมากเลยนะ ไม่เพียงงดงามแต่มีสง่าราศีด้วย หากท่านพี่จื่อหัวเห็นเจ้าแบบนี้ จะต้องตะลึงมากแน่ ขุนนางพวกนั้นไม่กล้ามองเจ้าแน่ ไม่งั้นท่านพี่จื่อหัวต้องสั่งควักลูกตาพวกเขาแน่นอน” นางหยอกเล่นเพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลายลง

ไม่ผิด หลินจื่อถูกนางแหย่จนหัวเราะออกมา

อืม เห็นนางแบบนี้แล้ว นางถึงออกไปได้อย่างสบายใจ

จางยวี่โหร่วไม่ลืมกำชับปิงเอ๋อว่า “อีกเดี๋ยวอย่าลืมอยู่ข้าง ๆ คุณหนูของเจ้าให้ดีนะ หากนางตื่นเต้นเจ้าต้องเตือนสตินางด้วย”

“ทราบแล้ว” ปิงเอ๋อตอบรับทันที

ตอนนี้คำพูดของจางยวี่โหร่วเหมือนราชโองการของพวกนาง ปิงเอ๋อรู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณนางมาก ทุกอย่างนางจะจำใส่ใจมาก