ตอนที่ 572 เกลียดชังรักและลาจาก (2)

ตอนที่ 572 เกลียดชังรักและลาจาก (2)

ตามคำพูดของจิ๋นเซ่อ เธอเองก็พึ่งรู้ว่าจิ๋นมู่หายตัวไปได้ไม่นาน

ตอนแรกเธออารมณ์ไม่ค่อยดี เลยอยากให้เวลาเธอสงบสติอารมณ์หน่อย ไม่ได้ไปรบกวน แต่พอถึงเวลาทานข้าวเย็น เธอไปเคาะประตูเพื่อตามเธอมาทานข้าว แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

เธอรู้สึกว่าเรื่องชักจะไม่ดีแล้ว เลยเปิดประตูออก ถึงพบว่าในห้องว่างเปล่าไร้ผู้คน จิ๋นมู่ไม่รู้หายไปไหนตั้งแต่แรกแล้ว

ตอนนี้เธอมีความผิดติดตัว ก็ควรจะทบทวนดีๆ ไม่ควรสร้างเรื่องอีก แต่เธอกลับหายตัวไปในเวลาเช่นนี้ นี่หมายความว่าอะไร?

ตอนนั้นในงานหาคู่ จื่อเยนได้รับบทลงโทษโดนบังคับให้ออกจากตำหนักจิ๊วซา คนที่เป็นต้นตอทำผิดนั้นก็คือจิ๋นมู่

คนส่วนใหญ่ในตำหนักจิ๊วซานั้นล้วนเห็นใจจื่อเยน และทุกคนเป็นคนสำนักเดียวกัน อยู่ด้วยกันตลอดเวลา แล้วจะทนเห็นเธอทำลายวรยุทธของตนเองแล้วโดนบังคับไล่ออกไปได้อย่างไร

ตอนนั้นเธอพยายามขัดขวางจิ๋นมู่ แต่กลับขวางไม่อยู่ เธอไปบังคับเธอทุกฝีก้าว จนเรื่องดำเนินถึงขั้นที่ไม่สามารถกลับมาได้แล้ว สามารถพูดได้ว่าจิ๋นมู่เป็นคนทำให้จื่อเยนตกอยู่ในลำบากล้วนๆเลย เธอมีความรับผิดชอบที่หนีไม่ได้

คนปกติล้วนดูออก ประมุขและฮูหยินต่างปกป้องจื่อเยน แต่เธอเป็นแค่บ่าวกลับต่อต้านพวกท่าน ให้พวกท่านไม่สามารถลดตัวได้ นี่เป็นการรนหาที่ตายชัดๆ

ไม่เพียงแค่พวกท่าน เธอเองก็ไม่เคยเห็นคุณชายรองที่ควบคุมตนเองไม่อยู่ถึงเช่นนี้

เขาที่สง่าผ่าเผยมาโดยตลอด กลับตาแดงก่ำ แล้วบีบคอของจิ๋นมู่ด้วยความแรง แล้วยังบอกว่าหากจื่อเยนเป็นอะไรไป เข้าจะสับเธอเป็นชิ้นๆ

ตอนนั้นเธอตกใจมาก พอนึกดูย้อนหลังก็ยังคงรู้สึกกลัว

ก่อนหน้านี้เธอเตือนจิ๋นมู่แล้ว แค่เธอฟังเพียงเล็กน้อย ก็คงไม่ตกลำบากถึงจุดนี้

หลังจากนั้น เธอก็พบจดหมายที่จิ๋นมู่เขียนให้บนโต๊ะในห้องจิ๋นมู่ พอเห็นจดหมายฉบับนั้น เธอก็พอจะรู้ ว่าชาตินี้คงไม่สามารถจะพบกันได้อีกแล้ว

พอฟังคำของจิ๋นเซ่อแล้ว จางยวี่โหร่วก็ขมวดคิ้ว

“จดหมายล่ะ?”

จิ๋นมู่ลังเลสักพัก สุดท้ายก็ยอมเอาจดหมายออกมา แล้วส่งขึ้นไป

จางยวี่โหร่วอ่านอย่างละเอียด จิ๋นมู่ก็คงพูดเกี่ยวกับฟ้าดินไม่ยุติธรรม เธอกลายเป็นเช่นนี้ก็เพราะจื่อเยน เพราะงั้นเธอต้องฆ่าผู้หญิงคนนี้ ส่วนผลนั้น เธอไม่สนใจแล้ว

เธอไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมโลกนี้ถึงมีคนที่หัวดื้อได้ถึงเพียงนี้นะ

เธอเคยคิดว่า คนที่หัวดื้อที่สุดที่เธอเคยรู้จักนั้น คือเย่นอิ่ง!

แต่ที่เย่นอิ่งเกลียดเธอนั้นมีเหตุผล ยังไม่พูดถึงเรื่องส่วนตัว แค่ตอนแรกเธอก็แบกรับกับความแค้นระหว่างแคว้นจากคนรุ่นก่อน จนสุดท้าย เธอก็ปล่อยวางได้ และยังพาหวงเย่ไปเร่ร่อนในโลกข้างนอกกับเธอ เธอค่อยๆเดินออกมาจากความเลวร้าย

แต่ความเกลียดแค้นของจิ๋นมู่นั้นค่อนข้างจะแปลกไปหน่อย ตั้งแต่เริ่มแรกหลินเอ่อก็ไม่เคยเลือกเธอ เพราะงั้นก็ไม่ถือว่าจื่อเยนแย่งคนรัก และหลังจากนั้นเธอก็เป็นคนหาเรื่องเอง จางยวี่โหร่วคิดไม่ออกว่าทำไมเธอถึงทำให้เรื่องบานปลายถึงขั้นนี้

แต่ว่า ในใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวล คนที่เธอส่งไปปกป้องจื่อเยนนั้นขาดการติดต่อ และจิ๋นมู่ก็พูดในจดหมายว่าจะฆ่าจื่อเยนให้ตาย งั้นตอนนี้จื่อเยน.....

สถานการณ์บังคับ ขนาดเชียนแย่ซิ้วเองยังส่งคนออกไปตามจื่อเยนด้วยตนเองเลย ต้องพาคนกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้