ตอนที่ 58 ฮ่องเต้โปรดพระราชทานงานอภิเษกสมรส

ตอนที่ 58 ฮ่องเต้โปรดพระราชทานงานอภิเษกสมรส

ในตอนนี้หลินจือตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อเล็กน้อย ทั้งเขินอายทั้งตื่นเต้น ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีจนลืมต่อสู้ดิ้นรน และยืนให้เป่ยจื่อหัวกอดอยู่ในอ้อมแขนอย่างโง่เขลา

ราบกับว่าสวรรค์ได้นำความโชคร้ายทั้งหมดมาไว้ที่ตัวเธอทันที และทำให้เธอประหลาดใจอย่างมาก

จางยวี่โหร่วหัวเราะและหยอกล้อเธออยู่ข้างๆว่า “ เด็กโง่เอ๋ย ยังไม่รีบตอบตกลงอีก หญิงสาวที่สามารถทำให้องค์ชายสองสารภาพรักได้นั้น เจ้าเป็นเพียงคนเดียวเลยนะ ”

หลังจากนั้น หลินจือก็ยิ่งหลบอยู่ในอ้อมแขนของเป่ยจื่อหัว อายจนหน้าแดงไปทั่วใบหน้าและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง

หันยี่ฉียืนมองดูละครที่น่าสนใจอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆ และรู้สึกว่าคนที่แนะนำให้หลินจือกับองค์ชายสองรู้จักกัน กลับดีใจมากกว่าพวกเขาเสียอีก ไม่รู้จริงๆว่าในหัวของเธอคิดอะไรอยู่กันแน่

หรือเพียงเพื่อชดเชยเท่านั้น? เพียงแต่ว่าตอนนั้นหลินจือไม่ต้องการแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรก!

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด เขากลับรู้สึกไม่สามารถจินตนาการได้จนถึงตอนนี้

หากพวกเธอไม่ได้ขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวผิดในตอนแรก ผู้หญิงที่เขาแต่งงานด้วยก็คือหลินจือ ไม่ใช่จางยวี่โหร่ว เรื่องทั้งหมดจะเป็นอย่างไร

“ ท่านพี่จื่อหัว ในเมื่อท่านชอบน้องหลิน เช่นนั้นก็ต้องมีชื่อให้นางด้วย นางจะได้ไม่ต้องถูกรังแกอีก ”

เป่ยจื่อหัวพูดว่า “ แน่นอนอยู่แล้ว พรุ่งนี้ข้าจะเข้าวังไปเรียนกับเสด็จพ่อว่าขอแต่งงานกับหลินจือและให้นางเป็นพระชายา จะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจไปชั่วชีวิต ”

ด้วยฐานะสูงส่งอย่างเป่ยจื่อหัว กลับมีความรักและความรู้สึกรับผิดชอบเช่นนี้ ช่างหาได้ยากยิ่งนัก

จางยวี่โหร่วจ้องมองดูจนรู้สึกอิจฉาเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้และนึกถึงความทุกข์ยากที่ตัวเองได้รับในชาติก่อน ก็รู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ

เธอนั้นสูญเสียลักษณะนิสัยที่มีความสุขไปตั้งนานแล้ว แต่ว่าตอนนี้เห็นหลินจือกับท่านพี่จื่อหัวมีความสุขมาก ตัวเธอเองก็รู้สึกปลาบปลื้มใจ

ในขณะนั้น เธอกลับถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขนที่แข็งแรงในทันที ลมหายใจอันอบอุ่นและคุ้นเคยลอยมา เธอกลับมีความรู้สึกปลอดภัยอย่างอธิบายไม่ถูก

เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับดวงตาที่เยือกเย็นลึกซึ้งคู่นั้น เขามองเธออย่างมั่นคง ราวกับว่าจะดูดกินวิญญาณของเธอเข้าไป

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หัวใจของเธอจึงสั่นเทาและไม่สามารถควบคุมการเต้นของหัวใจได้

เขาเพียงแค่สบตากับเธอเท่านั้น ไม่นานก็ละสายตาไป แต่มือยังคงโอบเอวเธอไว้แน่นและกำชับเธอเข้ามาในอ้อมแขนของตัวเอง

เขาไม่ชอบให้เธอมองคนอื่นด้วยตาแบบนั้น เขาที่เป็นสามียังอยู่ตรงนี้ เธอยังมีอะไรจะต้องอิจฉา

หันยี่ฉีเอ่ยปากพูดเบาๆว่า “ องค์ชายสองอย่าทำอะไรโดยไม่คิดจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นเมื่อถึงเวลามีแต่จะขายหน้าตัวเองและได้ไม่คุ้มเสีย ”

เมื่อเป่ยจื่อหัวได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่พอใจเล็กน้อยในทันที

เขาตัดสินใจจะแต่งงานกับหลินจือแล้ว แต่หันยี่ฉีกลับพูดคำพูดเช่นนี้ออกมา เขาฟังแล้วรู้สึกว่าไม่ได้มีความหวังดีอะไร และยังมีความสงสัยในคำพูดประชดประชัน เหตุใดเมื่อฟังแล้วทำให้คนรู้สึกว่าไม่สบายใจเล็กน้อยกัน?

“ ท่านอ๋องชิงผินหมายความว่าอย่างไรกัน? ” แม้ว่าเขาจะยังคงสุภาพ แต่น้ำเสียงที่พูดกลับเย็นชาอย่างชัดเจน

แม้แต่จางยวี่โหร่วก็มองเขาอย่างไม่เข้าใจและรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขาไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นมาตลอดไม่ใช่เหรอ? แม้แต่คำพูดแบบนี้ เขาก็ไม่เคยใส่ใจที่จะพูดออกไป แต่ตอนนี้กลับพูดแทรกขึ้นมาทันที หมายความว่าอย่างไรกัน?

“ ข้าเพียงแค่เตือนด้วยความหวังดีเท่านั้น ที่รัก เจ้าลืมที่พนันกับคนบางคนไว้แล้วใช่ไหม? ”

จางยวี่โหร่วไม่ได้ลืมอย่างแน่นอน เธอพนันกับเฉินซูเสียนไว้ เธอจะต้องช่วยหลินหาการแต่งงานที่ดีกว่าและให้เธอแต่งงานออกเรือนไปให้ได้

เธอพาหลินจือมาที่นี่ในวันนี้ ไม่ใช่เพื่อเรื่องนี้หรือ?

โดยเฉพาะ ต้องการที่จะตบหน้าจ้าวซินซินแรงๆ!

เป่ยจื่อห้าวนั้นเป็นคนจิตใจเคียดแค้นมาก เพราะการปฏิเสธของหลินจือในวันนั้นทำให้เขารู้สึกอับอายขายหน้า ถึงแม้ว่าเขาจะทำเหมือนไม่บีบบังคับหลินจืออีก แต่ในใจจะต้องพยายามคิดหาหนทางจัดการกับเธอแน่ ยิ่งกว่านั้นจะไม่มีวันปล่อยให้หลินจือได้แต่งงานกับองค์ชายสองอย่างสมหวังและกลายเป็นพี่สะใภ้ของเขาอย่างแน่นอน

คาดว่าตอนนี้จ้าวซินซินคงจะนำเรื่องที่เธอรับปากว่าจะใส่ร้ายหลินจือต่อหน้าองค์ชายสองไปบอกข้างๆหูเป่ยจื่อห้าวแล้ว และยังคิดว่าตัวเองทำให้พวกเขาสมหวังในความปรารถนาได้อย่างเต็มไปด้วยความหวัง

หากสามารถส่งข่าวที่องค์ชายสองต้องการจะแต่งงานกับหลินจือไปได้อย่างรวดเร็ว เป่ยจื่อห้าวจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างแน่นอน จ้าวซินซินก็จะไม่ได้เจอผลลัพธ์ที่ดีเช่นเดียวกัน และยังจะถูกเป่ยจื่อห้าวลงโทษที่ทำงานไม่สำเร็จ

จางยวี่โหร่วรู้สึกว่าความคิดของตัวเองนั้นช่างเหมือนกับการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวและปลอดภัยอย่างสมบูรณ์

แต่ตอนนี้...สายตาของเธอยังคงสับสนเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด และฟังความหมายลึกซึ้งของคำพูดเขาไม่เข้าใจ

“ การพนันของเจ้ากับคุณหนูตำหนักเฉินกั๋วกงได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงตั้งนานแล้ว หากตอนนี้องค์ชายสองแต่งงานกับหลินจือ เจ้าคิดว่านางจะจัดการอย่างไร? ”

เรื่องนี้ เป่ยจื่อหัวได้ยินมาอย่างชัดเจนเช่นกัน แต่ในความเห็นของเขา นั่นเป็นเพียงแค่คำพูดล้อเล่นระหว่างผู้หญิงเท่านั้น และไม่ได้สนใจอะไร