ตอนที่ 610 ยุทธภพอันตรายชั่วร้ายความรักแท้จริงจีรัง (8)

คิดไม่ถึง...เป็นนางจริง ๆ !

เป็นเย่นอิ่งจริง !

ก่อนจะมาที่นี่ เขาเคยคิดเงียบ ๆ ในใจ ต้องหานางกลับมาแน่นอน แต่ตอนนี้ได้เห็นนางที่นี่จริง กลับมีอารมณ์ความรู้สึกที่ซับซ้อนมากชนิดหนึ่งพลุ่งพล่านในจิตใจของเขา

พอคิดว่าคิดไม่ถึงนางได้เต้นรำมอบให้ฝูงชนที่ในลานสาธารณะขนาดใหญ่ สายตาของผู้ชายมากมายล้วนจ้องที่ร่างนาง คาดไม่ถึงในใจเขามีแรงกระตุ้นชนิดหนึ่งที่จะฆ่าทุกคนที่ให้หมด

ถึงแม้ว่าจางยวี่โหร่วพวกเขาได้เตรียมใจไว้แล้วในก่อนหน้านี้ แต่อารมณ์ตอนนี้ยังตกใจมาก

เย่นอิ่ง เป็นไปได้ที่นางยินดีจะอยู่ที่นี่เป็นหญิงเต้นรำที่มีเสน่ห์คนหนึ่งน่ะ ได้อย่างไร?

ด้วยความสามารถของนาง เป็นไปไม่ได้ที่จะหนีออกไปจากที่นี่ไม่ได้ แล้วที่แท้เกิดเรื่องอะไรขึ้น?

ในเมื่อหานางพบแล้ว ถ้าเช่นนั้นพวกเขาย่อมพานางออกไปจากที่นี่เป็นธรรมดา

เป็นนักฆ่าของตำหนักจิ๊วซา ที่ต้องเรียนรู้ไม่เพียงแต่วิทยายุทธและเทคนิคการฆ่าคน แต่ยังมีเล่นหมากรุกวาดภาพตัวอักษร บทกวีและการเต้นรำทุกสิ่งล้วนดีเลิศ

เพราะงานที่ได้รับมอบหมายจากเบื้องบน ต้องผ่านกรรมวิธีที่แตกต่างกันเพื่อให้บรรลุ ก็ต่อให้เป็นแผนสาวงาม ก็เป็นหนึ่งในกรรมวิธีด้วย

เห็นเย่นอิ่งยืนอยู่บนเวที รูปร่างที่สง่างามหวั่นไหวผู้คนได้ ทำให้คนมิอาจละสายตาไป

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเย่นอิ่ง หลังจากจางยวี่โหร่วห่างไปหนึ่งปี กลับรู้สึกว่านางแตกต่างจากเดิมเมื่อก่อนมาก

วันเวลาได้ลบความชั่วร้ายในสายตาคู่นั้นของนางไปแล้ว แต่กลับให้ก้นบึ้งตาของนางแฝงประกายเศร้าโศกจาง ๆ ริบหรี่กระแสหนึ่ง

ตามที่คาดเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ได้รับความทุกข์ด้านอารมณ์น่ะ!

คิด ๆ เย่นอิ่งในก่อนหน้านี้ แม้จะบอกว่ารักชอบเชียนแย่ซิ้ว กลับไม่ได้ทำให้นางเปลี่ยนเป็นดูซีดเซียวเช่นนี้ หวงเย่ต้องมีความหมายแตกต่างกันในจิตใจของนางแน่นอน

...

ตอนนี้เย่นอิ่งก็ค่อนข้างจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ไม่รู้ว่าทำไม นางมักจะรู้สึกว่าสายตาที่คุ้นเคยมากกระแสหนึ่งกำลังจ้องมองนาง

แต่นางดูที่ข้างล่างเวที เสียงผู้คนดังเซ็งแซ่ แต่ไม่สามารถจับได้

อาจจะ...เพียงแต่นางใจว้าวุ่นแล้วน่ะ

ในสถานที่ดังกล่าว ที่ได้มาล้วนเป็นผู้ชายที่หลงระเริงในการเที่ยวผู้หญิง เป็นไปได้อย่างไรที่จะได้พบกับคนรู้จักอะไรกันน่ะ?

เวลานี้ เสียงเพลงก็ค่อย ๆ เข้าใกล้ถึงตอนท้าย ตามด้วยหมุนตัวครั้งสุดท้ายคราหนึ่ง ชั่วพริบตาที่ลงสู่พื้น ผ้าม่านปิดหน้าของนางถูกลมพัดขึ้นมาแล้ว

ในวินาทีนั้น ใบหน้าที่งดงามล่มเมืองไร้ที่ติได้เปิดเผยออกมา ทำให้คนที่อยู่ข้างล่างถอนหายใจเบา ๆ พักหนึ่ง

แม้แต่มู่โหรงจิ๋วที่อยู่ข้างบนยังจับยึดถ้วยชาในมือไว้แน่นตามจิตใต้สำนึก

ตามที่คาดเป็นสาวงามคนหนึ่งจริง ๆ!

ถึงแม้ว่าท่ามกลางสาวงามที่เขาเคยเห็นมาไม่นับว่าเป็นสาวงามที่สุด แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตะลึงในความงาม ไม่เสียทีที่เขาเดินทางมาเองในครั้งนี้

เมื่อเต้นรำเสร็จแล้ว ภายใต้วงล้อมของกลุ่มหญิงเต้นรำ ก็รีบถอนตัวถอยลงไปแล้ว

ทันใดนั้น เสียงปรบมือจากบรรดาแขกเหรื่อเหล่านั้นดังสนั่นปะทุขึ้นมาพักหนึ่ง ยังตะโกนชื่อนางดังลั่นมาตลอด

“แม่นางเย่นเอ๋อ แม่นางเย่นเอ๋อ!”

จินมามาเห็นสถานการณ์นี้ หัวเราะจนปิดปากไม่ได้ รีบเดินขึ้นมาแล้วทันที

“ทุกท่านพึงพอใจกับการแสดงของแม่นางเย่นเอ๋อในวันนี้ไหม?”

“พอใจ พอใจ ให้นางออกมาเต้นอีกเพลงเถิด”

“ใช่ ใช่ วันนี้เราทุกคนมาที่นี่ล้วนเพื่อแม่นางเย่นเอ๋อ รีบพานางออกมา”

คนเหล่านั้นที่รอจนแทบมิอาจอดทนแล้ว เพียงชั่วขณะเดียวเมื่อครู่ที่พวกเขาได้เห็นรูปโฉมสาวงามนั้นแล้ว เป็นไปได้อย่างไรที่จะรอต่อไปน่ะ?

ความรู้สึกของการเกาผ่านรองเท้าบูต มีแต่ทำให้พวกเขารู้สึกยิ่งมายิ่งคันมากขึ้นแล้วเท่านั้น

แต่แม่นางเย่นเอ๋อ วันนี้ เพียงเตรียมเต้นรำเพลงเดียวสำหรับทุกคน”

“เล่นตลกอะไร? วันนี้พวกเราหลายคนขนาดนี้มาที่นี่ ล้วนเพื่อแม่นางเย่นเอ๋อ นางไหนเลยสามารถส่งเราออกไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ รีบให้นางออกมาเร็ว!”

ความคิดเห็น