ตอนที่ 617 รักที่ลงตัว (5)

ตอนที่ 617 รักที่ลงตัว (5)

ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหวงเย่นั้น ไม่เคยมีตั้งแต่แรก จากนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

ตอนนี้เย่นอิ่งรู้สึกว่าตนเองไม่ปกติ เพื่อให้ตนเองชินนั้น อย่างน้อยก็ต้องการเวลาหน่อย

เอาเถอะ ตอนนี้อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย ที่สำคัญที่สุดคือ ต้องจัดการคนตรงหน้าก่อน

เสี่ยวเฟิงเดินเข้าไปหาแม่เล้า ชี้ไปที่หน้าของเธอแล้วด่า “เจ้าไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ ใครที่ไหนก็จับไปหมด รู้ไหมว่าเย่นอิ่งเป็นที่รักของพวกข้าทุกคน เจ้าควรจะคิดดีๆแล้วล่ะว่าต่อจากนี้ไปเจ้าจะตายด้วยวิธีใด?”

เสี่ยวเฟิงอยู่ตำหนักจิ๊วซามานาน ก็ต้องเคยได้ยินมาบ้าง

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ดูเหมือนเป็นแค่หญิงสาวที่น่ารัก ไม่ได้ทำให้ใครเกรงกลัวเลย

ถึงแม่เล้าจะเกรงกลัว แต่ก็พูดด้วยคสามกล้า “พวกเจ้าบังอาจมาก รู้ไหมว่าข้าคือใคร? ที่นี่มีใครหนุนหลัง พวกเจ้ามาหาเรื่องข้า ต้องไม่จบดีแน่ ประมุขและองค์ชายใหญ่ไม่ปล่อยพวกเจ้าไปแน่”

ประมุขนั้นเป็นใคร พวกเขาย่อมไม่อยากไปใส่ใจ แต่องค์ชายใหญ่นั้น.....เป็นคนรู้จักของพวกเขาเลยนะ

จางยวี่โหร่วได้ยินเช่นนี้ ก็หันไปมองเชียนแย่ซิ้ว

หรือว่า เรื่องการลักพาตัวนี้ เกี่ยวข้องกับมู่โหร่งจิ๋ว?

วันนี้เขาเองก็มาที่นี่ แล้วยังยอมจ่ายเงินมหาศาลเพื่อเย่นอิ่ง แต่สุดท้ายเย่นอิ่งกลับเลือกคนที่จ่ายน้อยที่สุด ตู้หยวนไว่ที่ทั้งแก่และหน้าตาไม่ดี

ตามนิสัยของมู่โหร่งจิ๋วแล้ว ต้องโมโหมากแน่ ต้องโกรธจนอยากสับเย่นอิ่งให้เป็นชิ้นๆ

เสี่ยวเฟิงยิ้มแล้วพูด “องค์ชายใหญ่อะไรกัน ข้าต่างหากเป็นฟ้าดินของเจ้า! เจ้ารู้ไหมว่าพวกข้าคือใคร?”

ภายในแคว้นเย ทุกคนที่ได้ยินชื่อขององค์ชายใหญ่ล้วนเกรงกลัวกันไปหมด แม่เล้าคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวตัวเล็กแค่นี้จะปากเก่งเช่นนี้ เลยยอมรับไม่ได้

“เจ้า......ปากเก่งดีนัก!” นี่สินะ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

กระบี่ของเย่นหลินพาดไว้ที่คอของเธอด้วยความเร็ว “เห็นแก่เจ้าที่กำลังจะไปพบยมทูตนั้น วันนี้ข้าก็บอกเจ้าละกัน ให้เจ้ารู้ว่าตายในเงื้อมมือของใคร บนโลกนี้ไม่มีใครกล้าหาเรื่องตำหนักจิ๊วซา องค์ชายใหญ่ที่เจ้าพูดถึงก็เช่นกัน”

เขาที่เป็นพี่ชายของเย่นอิ่ง จะทนได้อย่างไรที่น้องสาวของตนเองถูกจับมาที่แบบนี้

พอแม่เล้าได้ยินคำว่า “ตำหนักจิ๊วซา” ก็ตกใจจนสั่นไปทั้งตัว

ตำหนักจิ๊วซานั้น เป็นที่ๆใครๆต่างก็เกรงกลัวมากเลยทีเดียว

ขนาดแคว้นทั้งสี่ยังไม่มีใครกล้าไปหาเรื่องเลย หรือว่า....พวกเขาจะมาจากตำหนักจิ๊วซาจริง?

หากเป็นเช่นนี้ อย่าว่าแต่องค์ชายใหญ่เลย ถึงเทวดาฟ้าดินมาก็ช่วยเธอไม่ได้

เธอขาอ่อนล้มลงกับพื้น ไม่มีแรงแม้แต่ร้องขอชีวิต

เห็นเธอตกใจจนสั่นไปทั้งตัว แต่ไม่น่าสงสารเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่าเธอเคยทำร้ายหญิงสาวที่ดีมากมายแค่ไหน

หากเป็นคนอื่นๆนั้นสามารถปล่อยไปได้ แต่แม่เล้าคนนี้ไม่ได้

เสี่ยวหงและเสี่ยวฮวาโดนช่วยได้สำเร็จ พวกเธอรีบวิ่งเข้ามาหาเย่นอิ่ง แล้วพูดด้วยความดีใจ “แม่นาง ไม่คิดว่าจะเป็นสามีของท่านมาช่วย และครอบครัวก็มาด้วย ท่านโชคดีจังเลย มีคนมากมายเป็นห่วงเช่นนี้”

ห้ะ.....เย่นอิ่งไม่รู้จะอธิบายยังไง คนนั้นไม่ใช่สามีของเธอ และในนี้ก็มีเพียงคนเดียวที่เป็นครอบครัวก็คือพี่ชาย

แต่ว่า ตามสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว เธอเองก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายแล้ว

……

จากนั้น เย่นอิ่งก็โดนพวกเขาพากลับไปที่พัก

เสี่ยวหงและเสี่ยวฮวาเป็นเพราะว่ายังไม่มีที่พัก เลยกลับกับพวกเธอด้วยเลย