ตอนที่ 8 ท่านอ๋องกำลังเข้าห้องหอ

ตอนที่ 8 ท่านอ๋องกำลังเข้าห้องหอ

อารมณ์ของเป่ยจื่อห้าวในเวลานี้สามารถใช้คำว่า “ ความโกรธปะทุขึ้นท้องฟ้า ” มาบรรยายได้

ในชั่วพริบตาที่เขาเปิดผ้าคลุมหน้า และเห็นว่าไม่ใช่จางยวี่โหร่วแต่เป็นใบหน้าของหญิงสาวแปลกหน้านั้น สมองของเขามึนงงในทันที

ถึงแม้จะบอกว่าเมื่อเห็นจางยวี่โหร่วจะทำให้เขารู้สึกสะอิดสะเอียนและยังต้องฝืนยิ้มอย่างมีความสุข แต่หากไม่ใช่จางยวี่โหร่ว เช่นนั้นไม่ใช่ว่าเขาเสียแรงไปโดยเปล่าประโยชน์และทุกอย่างจบลงแล้วหรือ?

ภายใต้ความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟของเป่ยจื่อห้าว หลินจือก็ไม่ตื่นตระหนกอย่างที่คิด และอธิบายอย่างใจเย็นว่า เดิมทีแล้วตัวเองควรจะแต่งงานกับท่านอ๋องชิงผิง แต่กลับไม่คิดว่าจะขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวผิด

แต่ในเมื่อได้คำนับเทวดาฟ้าดินกับองค์ชายสามแล้ว เช่นนั้นก็กลายเป็นผู้หญิงของเขา

เฮอะ...แค่ลูกสาวที่มาจากตำแหน่งสี่ผิ่นเซ่าเจียนเล็กๆคนหนึ่งจะคู่ควรเป็นพระชายาของเป่ยจื่อห้าว? แน่นอนว่าเขาไม่ยอม ปฏิกิริยาอย่างแรกก็คือไปที่ตำหนักอ๋องชิงผิงอย่างรีบร้อนและแลกเปลี่ยนตัวจางยวี่โหร่วกลับคืนมา

ส่วนหลินจือ หลังจากที่แกล้งร้องไห้โวยวายไปครั้งหนึ่งพอเห็นว่าไม่ได้ผล นางก็หนีกลับบ้านไป

ในขณะที่เป่ยจื่อห้าวกำลังรับมาที่ตำหนักอ๋องชิงผิง ในใจกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก และยังเป็นกังวล

เหตุใดถึงเป็นอ๋องชิงผิง บุคคลนี้ที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

อ๋องชิงผิงหันยี่ฉี เป็นคนที่มีความพิเศษมากคนหนึ่งในหนานหชู่

เขาแทบจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของราชสำนัก และแต่ควบคุมกองกำลังทหาร ได้รับความสำคัญจากเสด็จพ่ออย่างลึกซึ้ง เมื่อขุนนางทุกคนพบเจอเขาก็ต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น

องค์ชายทุกคนต้องการโน้มน้าวเขาแต่กลับไม่มีความกล้า เห็นราสีแห่งความตายกระจายทั่วบนร่างกายของเขามาแต่ไกล และยังมีหน้ากากหมาป่าอันน่ากลัวเช่นนั้น จึงทำได้เพียงแค่หลีกเลี่ยงจากที่ไกลๆเท่านั้น หากสามารถได้รับความช่วยเหลือจากเขา จางไท่ซือจะไปมีค่าอะไร ท้ายที่สุดผู้ใดที่มีอำนาจในการควบคุมทหาร ผู้นั้นถึงจะเป็นคนที่มาอำนาจมากที่สุดอย่างแท้จริง แต่เรื่องนี้เป่ยจื่อห้าวทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น

คนที่แม้แต่เสด็จพ่อยังต้องไว้หน้า แน่นอนว่าเขาก็ไม่กล้าจะลงมือทำอะไร ตอนที่มายังเตรียมของกำนัลเล็กๆน้อยๆมาเพื่อมอบให้ตอนที่รับตัวจางยวี่โหร่วกลับคืน

ถึงแม้เป่ยจื่อห้าวจะกระวนกระวายใจ แต่ก็ไม่กล้าบุกรุกเขาไป ทำได้แค่อดทนรอให้ไปแจ้งข่าว แต่ในใจกลับกังวลแทบตายไม่รู้ว่าตอนนี้จางยวี่โหร่วจะเป็นอย่างไรบ้าง

สมควรตาย เขาต้องแลกตัวนางกลับมาอย่างราบรื่นให้ได้ นางเป็นอาวุธที่จะช่วยให้เขาแย่งชิงบัลลังก์

แต่กลับคิดไม่ถึงว่ารอมาสักพักใหญ่ กลับรอแค่ประโยคเดียว “ ท่านอ๋องกำลังเข้าเรือนหอ รับสั่งว่าไม่ให้ใครมารบกวน ”

เป่ยจื่อห้าวรู้ถึงเหมือนถูกน้ำเย็นสาดตั้งแต่หัวจรดเท้า เยือกเย็นไปทั่วทั้งหัวใจ

ตอนนี้เขาควรจะรู้สึกอย่างไร? ทุกสิ่งที่ตัวเองทุ่มเทวางแผนมาทั้งหมด ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง!

ก่อนหน้านั้นเพื่อที่จะเอาชนะใจของจางยวี่โหร่ว เขาใช้ความพยายามมากมาย ตอนนี้กลับทำชุดแต่งงานเพื่อให้กับคนอื่น