ตอนที่550งานหาคู่(4)

กลางคืนที่แสนยาวนานบางคนกลับไม่มีความง่วงเลย

หลังจากที่เขาคืนดีกับเชียนแย่ซิ้วพี่น้องทั้งสองยอมรับกันแล้วชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปจากเดิมมาก

มีครอบครัวคอยอยู่ข้างกายและมีเพื่อนมากขึ้นไม่น้อยทำให้เขารู้สึกถึงชีวิตที่งดงามที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนในอดีต

เพราะงั้นปีนี้เป็นปีที่สงบที่สุดในชีวิตของเขาแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าความสงบนี้มีร่องรอยที่โดนทำลาย

พลิกตัวไปมาหลายหนในที่สุดเขาก็ลุกขึ้นใบหน้าที่หล่อเหลาเผยให้เห็นสีหน้าที่กวนใจเล็กน้อย

โบกมือขึ้นมาเทียนที่อยู่บนหัวเตียงก็สว่างขึ้นห้องที่มืดนั้นก็สว่างขึ้นมาทันตา

เขาก้มศีรษะดูขีดสีดำที่อยู่บนฝ่ามือคิดถึงหญิงสาวที่ประกาศศึกกับเขาในตอนกลางวัน

เชาไม่มีทางยอมแพ้แน่แค่ยาพิษธรรมดาคิดจะควบคุมเขาได้หรือ?

แต่พอเขามองที่ฝ่ามือของตนเองหลังจากที่กลับมาเขาก็มองซ้ำไปมาหลายหนยิ่งมองในใจก็ยิ่งสงบไม่ลงราวกับว่าโดนประทับตราบางอย่างไว้

สามวันนี่เป็นเพียงวันแรกแต่เขากลับไม่ปกติเช่นนี้นี่ช่างแตกต่างมากกับคนที่มั่นใจในตอนแรกว่าตนเองจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

……

เข้าวันที่สองตอนรับประทานอาหารจางยวี่โหร่วทานข้าวพรางฟังเอกสารที่เชียนแย่ซิ้วหามาให้เธอ

“จื่อเยนเข้ามาในสำนักราวครึ่งปีตอนแรกเข้ามาโดยทบสอบจากหชู่ถันหชู่ถันเคยพูดไว้ว่าหญิงสาวคนนี้เชี่ยวชาญด้านพิษของชนเผ่าเมี๋ยวเจียงในด้านนี้เขาเองยังรู้สึกสู้ไม่ได้เลย”

“ครึ่งปีถ้าเป็นเช่นนี้....เธอมาตำหนักจิ๊วซาได้ไม่นานนักได้บอกไหมว่าตอนนั้นเธอมาด้วยเหตุผลอันใด?”จางยวี่โหร่วถามด้วยความสงสัย

“วีรบุรุษนั้นไม่ถามที่มาเพียงแค่มีฝีมือสามารถคว้าชัยชนะในการแข่งขันรอบปีของตำหนักจิ๊วซาได้ก็สามารถถูกรับไว้เป็นศิษย์เธอได้รับคำชมจากหชู่ถันเช่นนี้แสดงว่าฝีมือไม่เบาเลยทีเดียว”เชียนแย่ซิ้วชมอย่างเห็นได้ชัด

“พวกเจ้าทำเช่นนี้ง่ายดายไปไหมไม่ถามที่มาก็รับเข้ามาในสำนักเลยหากก่อนหน้านี้เธอคือคนมี่ไม่ดีมากๆหรือว่าเธออยากจะเข้ามาในตำหนักจิ๊วซาเพื่อแก้แค้นอะไรบางอย่างเจ้าไม่สนใจเลยหรือ?”

“คนในยุทธภพนั้นไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยตำหนักจิ๊วซาก็ย่อมไม่สนใจเรื่องในอดีตของเขาเพียงแค่เข้ามาในตำหนักจิ๊วซาใครกล้าทำผิดกฎก็ย่อมได้รับการลงโทษ”

จางยวี่โหร่วย่อมไม่เข้าใจเรื่องในยุทธภพอยู่แล้วเธอก็แค่แสดงความคิดเห็นเท่านั้นเอง

อีกอย่างตอนนี้พวกเขากำลังปรึกษาเรื่องเชียนหลิงหลินกับหญิงสาวผู้นั้นอยู่แล้วทำไมตอนพูดอยู่นั้นกลับเปลี่ยนเรื่องล่ะ?

“ดูท่าทีแล้วหญิงสาวที่ชื่อจื่อเยนนี้ไม่เบาเลยจริงๆก่อนหน้านี้เธอก็ช่างถ่อมตัวนักสวยขนาดนี้หากก่อนหน้านี้เคยปรากฏตัวต่อหน้าข้าข้าต้องจำเธอได้แน่นอนหากไม่ใช่เพราะงานหาคู่นี้เกรงว่าเธอคงไม่โผล่มาหรอก”ตอนนี้เธอรู้สึกสนใจจื่อเยนคนนี้มากคิดอยู่พรางแววตาของเธอก็เป็นประกาย“เจ้าว่าเป็นไปได้ไหมเธอมานี่นี่เพื่อหลินเอ่อ?”

“คงจะไม่ใช่ดูจากการโต้ตอบของน้องรองแล้วเขาไม่ได้รู้จักหญิงสาวผู้นี้เลย”

“แต่ข้ากลับรู้สึกแปลกเพราะหญิงสาวที่มางานหาคู่พวกนั้นทุกคนเห็นหลินเอ่อแล้วล้วนใบหน้าแดงไปหมดในแววตาเต็มไปด้วยความชื่นชอบมีพียงเธอที่แตกต่างราวกับว่าในแววตาของเธอสนใจแค่แพ้กับชนะไม่มีอื่นใดเลยเพราะเช่นนี้เลยเห็นได้ว่าเธอช่างแตกต่างจากผู้อื่นนัก”

หญิงสาวล้วนมีความรู้สึกบางอย่างตั้งแต่เกิดความรู้สึกที่หกบอกเธอว่าหญิงสาวผู้นี้ไม่ธรรมดา

เห็นสีหน้าที่ตรึงเครียดของเธอขนาดข้าวยังลืมทานเชียนแย่ซิ้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะยื่นมือไปจับที่ผมของเธอ

“ความจริงนั้นต้องขูดออกมาทีละนิดละน้อยตอนนี้เจ้าจะคาดเดาอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์น้องรองเองยังไม่รีบเลยเจ้ารีบอะไรกัน?หลังจากนี้สามวันความจริงก็คงจะถูกเปิดเผยแล้วไง?”