ตอนที่555พิษชั้น（3）

ตอนที่555พิษชั้น（3）

“คำถามนี้เจ้ารู้ดีกว่าไม่ใช่หรือ?งานหาคู่นั้นข้าจัดให้หลินเอ่อด้วยตนเองก็เพื่อที่จะสร้างโอกาสให้เขาได้หาคนที่มีพรหมลิขิตผู้หญิงที่รักเขาจริงใจกับเขาอยู่ข้างกายเขาเจ้ากล้าหาญออกมาสู้เช่นนี้ก็คือการเตรียมพร้อมที่จะเป็นคนในครอบครัวกับข้าไม่ใช่หรือ?”

หากคำพูดนี้พูดออกมาจากปากผู้อื่นจื่อเยนต้องคิดว่าเธอกำลังประชดที่ตนเองนั้นจินตนาการเก่งแล้วล่ะ

แต่จางยวี่โหร่วเป็นฮูหยินของท่านประมุขคนทั้งตำหนักจิ๊วซาล้วนรู้กันเธอนั้นใจดีและอ่อนโยนสิ่งที่เธอพูดนั้นล้วนเป็นความจริง

“ฮูหยินท่านพูดตลกแล้ว”จื่อเยนรู้สึกลำบากใจเลกน้อย

“ไม่หรอกการตามหาความสุขของตนเองนั้นไม่ผิดข้าชื่นชมในตัวเจ้ามากเลยนะ?”

ชื่นชม?ทำไมกันหรือ?

จางยวี่โหร่วเหมือนจะเห็นความสงสัยของเธอเลยยิ้มอ่อน“ในงานหาคู่นั้นข้าก็อยู่เพราะงั้นข้าเห็นเรื่องราวของพวกเจ้าทุกอย่างหญิงสาวมากมายเช่นนั้นมีแต่เจ้าที่เวลามองหลินเอ่อในแววตามีประกายที่แตกต่างบางทีอาจเป็นเพราะเป็นผู้หญิงเหมือนกันและเคยผ่านความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมาเหมือนกันความรู้สึกข้าเลยอ่อนไหวไปหน่อยสายตาของเจ้าบอกข้าว่าความรู้สึกนั้นคือความรัก!”

โดนผู้อื่นเห็นความในใจอย่างง่ายดายจื่อเยนยิ่งทำตัวไม่ถูก

ทำไมเธอรู้เรื่องทุกอย่างเลย！

“แต่ว่า........เขาไม่ได้ชอบข้าเลยและยังเกลียดข้ามากด้วย”

หรือบางทีเธออาจจะเลือกทางที่แย่ที่สุดในการเข้าไปอยู่ในชีวิตเขาหากสามารถเปลี่ยนทางอื่นได้บางทีทุกอย่างก็อาจจะแตกต่างก็เป็นไปได้

“การดูคนนั้นต้องไม่ดูเพียงภายนอกบางทีสิ่งที่เขาคิดอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเห็น”

จื่อเยนมองเธอด้วยความไม่เข้าใจแล้วนี่หมายถึงอะไร?

แต่ว่าเขาเกลียดเธอเช่นนั้นอีกทั้งยังอุ้มจิ๋นมู่ไปต่อหน้าต่อตาคนตั้งมากมายนี่ก็แสดงออกอย่างชัดเจนแล้วเธออยู่ในใจเขานั้นสู้หญิงอื่นไม่ได้เลย

จางยวี่โหร่วไม่ได้ตอบไปทันทีแต่เวลานี้มีหญิงสาวคนนึงใส่เสื้อสีแดงเดินเข้ามา

พอเห็นเธอจางยวี่โหร่วก็รู้ว่าสิ่งที่ตนเองอยากรู้กำลังจะได้รับรู้แล้ว

“ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ทูลฮูหยินข้าน้อยไปถามหลันโข้แล้วค่ะจิ๋นมู่คนนั้นลำบากไม่น้อยเลยตอนอยู่ที่จู๋หซื่อชู่ทั้งหมดนี้คุณชายรองเป็นผู้รับสั่งค่ะ”

จางยวี่โหร่วมองจื่อเย่นยิ้มแล้วถาม“เธอเจอความลำบากอะไรล่ะ?หลินเอ่อบอกว่าจะไปให้จู๋หซื่อชู่รักษาเธอดีๆไม่ใช่หรือ?”

“เปล่าค่ะคุณชายรองเป็นผู้สั่งให้จู๋หซื่อชู่ทำเช่นนั้นค่ะบอกว่าเธอไม่อยู่ดีๆก็ให้สั่งสอนเธอสักหน่อยค่ะ”หงยวนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทางนั้นด้วยความจริง

เวลานี้จื่อเยนก็เข้าใจสักทีข่าวนี้ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ

อะไรนะเขาพาจิ๋นมู่ไปไม่ใช่เพราะสนใจเธอแต่เพื่อลงโทษหรือ?

ตอนนั้นเธอสู้กับจิ๋นมู่ต่างก็บาดเจ็บกันและเธอบาดเจ็บมากกว่าเหตุผลที่เขาลงโทษจิ๋นมู่นั้น..........เป็นเพราะเธอหรือ?

นึกถึงผลนั้นในใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่

“เป็นอย่างไรบ้างข้าไม่ได้พูดผิดใช่ไหม?บางทีเจ้าก็อย่ามองแค่ภายนอกหลินเอ่อของข้านั้นเป็นคนปากแข็งมาโดยตลอดเป็นเด็กที่ค่อนข้างจะดื้อ”

เชียนหลิงหลินอายุมากกว่าเธอแต่เธอกลับพูดประโยคนี้ออกมาเฉยแต่ฐานะของเธอนั้นคือพี่สะใภ้ใหญ่ของเชียนหลิงหลินตามศักดิ์แล้วเธอย่อมมีสิทธินี้

เวลานี้จื่อเยนรู้สึกมีความซับซ้อน

เพราะก่อนหน้านี้เธอเองก็คิดว่าเขาชอบจิ๋นมู่ถึงเรื่องนี้จะโดนผลัดดันทิ้งแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความรู้สึกที่เธอมีต่อเขานั้นจะเปลี่ยนแปลง