ตอนที่84ตอบรับคำสัญญา

ตอนที่84ตอบรับคำสัญญา

จ้าวซินซินถูกคำพูดของนางเยาะเย้ยอย่างหนักหน่วงเพราะว่าในตอนนั้นจ้าวซินซินเป็นฝ่ายเอ่ยสาบานออกมาด้วยตัวเองว่าสำหรับนางแล้วจางอวี่โหร่วสำคัญที่สุดองค์ชายสามนั้นไม่ได้สำคัญอะไรแต่ตอนนี้หากนางกลับคำขึ้นมามันจะไม่ถือเป็นการตบหน้าตัวเองหรือ?

“แน่นอนว่าไม่ใช่เช่นนั้นท่านพี่เป็นคนที่ใกล้ชิดกับซินเอ๋อร์ที่สุดดังนั้นถึงได้มาแนะนำบอกแก่ท่านพี่ท่านไม่ควรจะกระทำผิดพลาดครั้งใหญ่เพียงเพราะอารมณ์ก่อนหน้านี้ท่านพี่รักองค์ชายสามมากเช่นนั้นเป็นคู่ครองที่ฟ้าลิขิตชะตาผูกกันทั้งชีวิตสิ่งเหล่านี้ซินเอ๋อร์เห็นอยู่ซินเอ๋อร์จึงไม่อยากให้ท่านพี่ทำเรื่องที่จะต้องผิดหวังในอนาคตเท่านั้น”

เมื่อเห็นว่าจางอวี่โหร่วยังคงไร้ซึ่งความรู้สึกจ้าวซินซินก็ได้แต่ขบฟันคุกเข่าลงที่พื้นและค่อยๆคลานเข้าไปที่ข้างกายของนางจากนั้นก็ยื่นมือเข้าไปรั้งชายเสื้อของนางเพื่อขอร้อง

“ข้าพูดอย่างไม่ปิดบังท่านพี่เมื่อสักครู่ซินเอ๋อร์เพิ่งไปที่ตำหนักสามมาและเห็นว่าองค์ชายสามดื่มสุราคลายเครียดเรื่องท่านพี่ตลอดทั้งวันท่าทางของเขาราวกับหัวใจแตกสลายซินเอ๋อร์เสียใจมากและคิดว่าท่านพี่กับองค์ชายสามคงจะคิดเหมือนกันท่านไปพบกับองค์ชายสามสักครั้งแล้วคุยกันดีๆจะดีกว่าหรือไม่แม้ว่าท่านพี่จะไม่รักองค์ชายสามแล้วท่านก็น่าจะพูดกับเขาให้ชัดเจน”

ในที่สุดจางอวี่โหร่วก็มองไปที่นางสำหรับเรื่องนี้นางจะต้องตัดขาดกับเป่นจื่อห้าวอย่างแน่นอนอยู่แล้ว

เดิมทีระยะเวลาคือ3เดือนแต่ตอนนี้ก็นับว่าได้แตกหักกันก่อนเวลาไปแล้ว

ในใจของนางเองก็รู้ชัดว่านี่ไม่ใช่เรื่องของพวกนางเพียง2คนแต่ยังเชื่อมโยงไปถึงเรื่องของราชวงศ์และที่สำคัญก็คือการไปรายงานหน้าฮ่องเต้

แม้ว่าสุดท้ายคนที่เลือกจะเป็นท่านอ๋องชิงผิงแต่ว่าการจัดการเรื่องนี้เองก็ถือเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและต้องทำให้ได้ตามเป้าหมายรวมทั้งรักษาหน้าของตระกูลจางเอาไว้ด้วยถ้าหากเป่ยจื่อห้าวอาศัยประโยชน์จากเรื่องนี้กระทำการใหญ่โตต่อหน้าฮ่องเต้มันก็จะยิ่งยุ่งยากไปกันใหญ่

อย่างไรเขาก็เป็นลูกชายในไส้ของฮ่องเต้แต่นางเป็นเพียงคนนอกฮ่องเต้จะเข้าข้างใครไม่ต้องคิดก็รู้กันได้อยู่

เพียงแต่ที่จ้าวซินซินมาเตือนเรื่องนี้ต่อหน้านางนั้นมีความตั้งใจอะไรอยู่กันแน่?

เมื่อเห็นว่าท่าทีของจางอวี่โหร่วอ่อนโอนลงจ้าวซินซินก็รีบอาศัยสถานการณ์พูดออกมา:“ก่อนที่ข้าจะมาองค์ชายสามได้ฝากข้ามาบอกท่านเขาบอกว่าท่านยังจำครั้งแรกที่พวกท่านได้พบกันอยู่หรือไม่ในตอนนั้นท่านอายุ13ปีเขาได้พบเจอท่านครั้งแรกที่สวนดอกท้อท่ามกลางสายฝนจากนั้นก็ไม่อาจละสายตาออกจากท่านได้อีกเขาบอกว่าต่อหน้าท่านเขาไม่เคยเป็นองค์ชายสามหรืออะไรความฝันของเขาไม่ใช่ตำแหน่งฮ่องเต้ของบ้านเมืองแต่เป็นการได้ใช้ชีวิตคู่อย่างเรียบง่ายกับท่านนี่คือคำสัญญาของเขาที่มีต่อท่านและมันไม่เคยเปลี่ยนแปลง”

เมื่อได้ยินมาถึงตรงนี้หากเป็นหญิงสาวปกติทั่วไปก็คงจะอดสั่นไหวไม่ได้

แม้แต่หลินจื่อที่เมื่อสักครู่ยังไม่สนใจอะไรเลยแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินคำพูดเล่านี้แล้วก็อดที่จะกังวลขึ้นมาไม่ได้นางหันไปมองท่าทีของจางอวี่โหร่วในใจได้แต่คิดว่านางจะรู้สึกซาบซึ้งเพราะคำพูดนี้หรือไม่

“ท่านพี่องค์ชายสามชอบท่านมากจริงๆเขารู้ว่าในวันนั้นเขาได้ทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยกับท่านไปแต่ว่านั่นก็เป็นเพียงเพราะขาดสติไปชั่วครู่หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกเสียใจมากและก็เอาแต่ดื่มหนักเพื่อผ่อนคลายตัวเองอยู่แบบนั้นเขาบอกว่าแม้ท่านจะไม่ชอบเขาอีกต่อไปแล้วเขาก็จะไม่บังคับท่านเพียงแต่ท่านมีความสุขเขาก็พอใจแล้ว”จ้าวซินซินพูดจนหยาดน้ำตาแทบจะรินไหลออกมาถึงแม้จะใจแข็งดั่งก้อนหินอย่างไรก็ต้องมีใจอ่อนกันบ้าง

ในที่สุดจางอวี่โหร่วก็เปิดปากพูดออกมา:“เจ้าพูดมามากขนาดนี้แล้วตอนนี้ก็น่าจะบอกเป้าหมายที่มาในวันนี้ได้แล้วใช่หรือไม่”

จ้าวซินซินพูดจนปากคอแห้งไปหมดแล้วแต่ทำไมนางถึงยังดูไร้ความสั่นไหวอีกทั้งยังพูดจาออกมาได้เย็นชาเพียงนี้?

ก่อนหน้านี้นางไม่เคยรับรู้เลยว่าจางอวี่โหร่วจะจัดการได้ยากขนาดนี้ตัวนางเมื่อก่อนและในตอนนี้ดูราวกับคนละคน

“องค์ชายสามบอกว่าเขาอยากจะพบท่านและพูดคุยกันดีๆสักครั้งหากว่าท่านไม่อยากอยู่กับเขาอีกแล้วอย่างน้อยเขาก็ได้พยายามเอาความรู้สึกกลับคืนมาแล้วถึงตอนนั้นเขาก็จะได้พูดคุยกับท่านหญิงลี่เฟยได้ง่ายๆ”

นางมองไปที่จางอวี่โหร่วด้วยความกังวลเล็กน้อยเนื่องจากกังวลว่านางจะปฏิเสธหากเป็นเช่นนั้นนางก็คงจะจบสิ้นแน่

หลังจากที่เงียบสงบไปชั่วครู่ในที่สุดจางอวี่โหร่วก็พยักหน้าลง:“ข้าตกลง”

ภายในใจของจ้าวซินซินเต็มไปด้วยความดีใจนางรีบเอ่ยพูดขึ้น:“ถ้าเช่นนั้นก็นัดเป็นวันพรุ่งนี้เถอะสถานที่ก็คือสถานที่ที่พวกท่านพบกันเป็นครั้งแรกองค์ชายสามบอกว่าจะรออยู่ที่นั่นและจะมีเพียงพวกท่านทั้งสอง”