บบที่ 1545

โคบายา ชิอิจิโร่ตื่นเต้นอย่างอดใจไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าเย่เฉินจะพาตัวเองกลับไปญี่ปุ่นในวันพรุ่งนี้ แต่หลังจากนั้น เขาก็รู้สึกประหม่าอีกครั้ง

เขามองไปที่เย่เฉิน และถามด้วยเสียงต่ำว่า “คุณเย่ ตอนนี้ผมกลับไปญี่ปุ่นแบบนี้ ผมจะโน้มน้าวใจคนได้อย่างไร? ทุกคนต่างคิดว่าผมเป็นคนที่ฆ่าพ่อของผม และพวกเขาทั้งหมดก็คิดว่าผมตายไปแล้ว หากผมกลับไปอย่างกะทันหันในเวลานี้ กลัวว่าจะสืบทอดบริษัทผลิตยาโคบายาอย่างราบรื่นได้ยาก........”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเหรอ?”

หลังจากพูดจบ เขาก็กวักมือเรียกหงห้าทันที “หงห้า จัดให้คนเตรียมกล้องวิดีโอ และถ่ายวิดีโอสารภาพให้โคบายา ชิจิโร่ ให้เขายอมรับเองว่า เขาเป็นคนวางยาพิษฆ่าพ่อของเขาเอง จากนั้นก็ประกาศเสนอเงินรางวัลใหญ่ซื้อหัวพี่ชายของเขา เพื่อจะได้บรรลุเป้าหมายในการผูกขาดบริษัทผลิตยาโคบายา”

เมื่อโคบายา ชิจิโร่ได้ยินคำพูดนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าฟ้าถล่มลงมาเลย ร้องไห้และพูดว่า “คุณเย่ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้! คุณไม่ใช่บอกว่า ถ้าพี่ชายของผมประพฤติตัวไม่ดี ก็จะเปลี่ยนผมกลับไปหรือ? คุณจะให้ผมสารภาพในตอนนี้ แล้วต่อไปผมจะกลับไปได้อย่างไร?”

เย่เฉินพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณกลัวอะไรเหรอ เดี๋ยวพวกคุณพี่น้องทั้งสองก็บันทึกวิดีโอการสารภาพความผิดคนละท่อน ถ้าพี่ชายของคุณอยู่ในตำแหน่ง คุณก็เป็นคนรับผิดไป ถ้าคุณอยู่ในตำแหน่ง ก็ให้พี่ชายของคุณมารับผิดแทน นี่มันไม่ใช่เรื่องที่สมบูรณ์แบบเหรอ? ”

ทั้งในใจของโคบายา ชิจิโร่และโคบายา ชิอิจิโร่ต่างก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ในตอนนี้พวกเขาก็ได้ถูกเย่เฉินกำไว้อย่างจริงจังไปแล้ว?

อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้กันดีว่า ชีวิตและความเป็นตายในตอนนี้ของพวกเขาถูกกำอยู่ในมือของเย่เฉิน และหากต่อสู้กับเขาจริงๆ อาจมีแนวโน้มที่จะถูกฆ่าทิ้งก็ได้

ดังนั้นทั้งสองจึงทำได้เพียงพยักหน้าอย่างเชื่อฟังและทำตามคำสั่ง และคนที่หงห้าจัดมาก็พาพวกเขาไปที่ห้องว่างที่อยู่ข้างๆ เพื่อถ่ายวิดีโอ

เย่เฉินโทรหาพอลลูกชายของหานเหม่ยฉิงในเวลานี้ และถามเขาทันทีที่เขารับสายขึ้นมาว่า “พอล ในช่วงสองสามวันนี้คุณมีเวลาว่างหรือไม่?”

พอลรีบพูดว่า “คุณเย่ คุณมีอะไรจะให้ผมรับใช้เหรอครับ?”

เย่เฉินกล่าวว่า “ก็คือเรื่องที่ผมเคยคุยกับคุณก่อนหน้านี้ เดินทางไปญี่ปุ่นเป็นเพื่อนผมหน่อย ไปช่วยแก้ไขปัญหาในการโอนหุ้นของบริษัทผลิตยาโคบายา และดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องให้เสร็จสิ้น”