บทที่ 1005

เมื่อเฉียนหงเย่นเรียกสติกลับคืนมาได้ ความคิดแรกก็คือ รีบเอาเด็กคนนี้ออกให้เร็วที่สุด

เพราะงั้นเธอถามหมอว่า : “หมอ ขอสอบถามหน่อยค่ะจะสามารถนัดผ่าตัดเอาเด็กออกได้เร็วที่สุด เมื่อไหร่คะ？”

หมอเอ่ยปากพูดว่า : “ถ้าหากคุณอยากทำการผ่าตัดล่ะก็ งั้นต้องนัดเป็นสัปดาห์หน้า เร็วที่สุดก็วันจันทร์หน้า”

เมื่อเฉียนหงเย่นได้ยินว่าต้องรอถึงวันจันทร์หน้า ก็รีบลุกขึ้นทันที ถามอย่างร้อนใจว่า : “ทำไมต้องรอถึงวันจันทร์หน้าคะ ถ้าเป็นเรื่องเงินล่ะก็ ฉันสามารถจ่ายให้สองเท่าได้ หรือสิบเท่าก็ได้”

ตอนนี้สถานการณ์ร้ายแรงอย่างนี้ หากยืดเวลาไปหนึ่งวันก็จะเป็นการเพิ่มความเสี่ยงในการถูกจับได้ เธออดไม่ได้ที่จะไม่ร้อนใจ

หมอส่ายหน้าพร้อมพูดว่า : “ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เงิน แต่ว่าวันเสาร์อาทิตย์ทางเราจะออกไปรักษาคนไข้นอกสถานที่เท่านั้น ไม่ทำการผ่าตัด เพราะงั้นหากคุณอยากเอาเด็กคนนี้ออก ไม่ว่ายังไงก็ต้องรอถึงวันจันทร์หน้า”

“ก็ได้ค่ะ……วันจันทร์หน้าก็วันจันทร์หน้าค่ะ”

เฉียนหงเย่นสีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก แม้ว่าจะร้อนรนมาก แต่ก็ทำได้เพียงยอมรับ

ถึงอย่างไร เธอก็ไม่สามารถลงมือจัดการในท้องด้วยตัวเองได้！

การเอาเด็กออกไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เหมือนตัวเองที่อายุปูนนี้แล้ว หากทำไม่ดีก็อาจจะพรากชีวิตไปด้วย……

หมอคนนั้นก็พูดอีกว่า : “อย่างนี้แล้วกัน ฉันจะให้ยา และยาทากับคุณ คุณเอากลับไปใช้เพื่อควบคุมไว้ก่อน รอหลังจากทำการเอาเด็กออกแล้ว เราจะทำการรักษาโรคทางเพศสัมพันธ์ของคุณอย่างเป็นระบบระเบียบ”

เฉียนหงเย่นพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง โพล่งพูดออกไปว่า : “งั้นก็ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ！”

หมอโบกไม้โบกมือ พูดอีกว่า : “หลังจากที่คุณกลับไปแล้วทางที่ดีที่สุดก็ให้สามีของคุณไปตรวจหน่อยนะ โรงหนองในและซิฟิลิสโดยทั่วไปแล้วเกิดจากการติดต่อทางเพศสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง ถ้าหากช่วงนี้คุณได้นอนร่วมห้องกับสามี งั้นไม่แน่ว่าเป็นเขานั่นแหละที่แพร่เชื้อให้คุณ หรือว่าคุณแพร่เชื้อให้กับเขา และการแพร่เชื้อของทั้งสองโรคนี้ค่อนข้างรุนแรง เพราะงั้นจึงขอแนะนำว่าให้เขาไปตรวจดูนะ ถ้าหากพวกคุณทั้งสองล้วนแต่ได้รับเชื้อ งั้นก็รักษาพร้อมกันดีกว่านะ ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ”

เมื่อเฉียนหงเย่นได้ยินประโยคนี้ในใจก็เกิดเสียงสะอึกดังกึกๆครู่หนึ่ง