บทที่ 1019

เมื่อได้ยินคำเอ่ยถามของนายหญิงใหญ่เซียว เซียวฉานฉียนก็มองไปที่เนื้อหาที่อยู่บนแผ่นกระดาษ กัดฟันพยักหน้าด้วยใบหน้าที่ดำคล้ำ

นายหญิงใหญ่เซียวเห็นเขาพยักหน้า ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดร้าวหัวใจอย่างมาก เอามือไปจับที่หัวใจของตัวเองไว้ ร้องโอ๊ยๆๆขึ้นมา

เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยต่างก็เก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก ในเวลานี้พวกเขา ก็ไม่รู้ว่าควรพูดว่าอะไรดี

ถึงอย่างไร นั่นก็คือแม่ของตัวเอง ในฐานะลูกชายและลูกสาวก็ไม่สามารถพูดอะไรได้

เซียวฉานเฉียนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชัง แววตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง มองไปยังเฉียนหงเย่นด้วยความโมโหอย่างกับจะกลืนกินเข้าไป พูดด่าทออย่างโมโหว่า : “สารเลว！แกไปนอนกับผู้ชายคนอื่นในเหมืองถ่านหินดำใช่ไหม？！ไปนอนกับใครมา？！”

ในเวลานี้เฉียนหงเย่นก็ทรุดไปทั้งตัวแล้ว

เดิมทีเธอนัดกับหมอแผนกสูตินรีเวชไว้เรียบร้อยแล้วว่า วันจันทร์หน้าจะไปทำการเอาเด็กในท้องออก ขอเพียงแค่ผ่าตัดเอาเด็กออกได้สำเร็จ ก็จะไม่มีใครรู้เรื่องที่ตัวเองตั้งครรภ์ทั้งนั้น

แต่ว่าให้เฉียนหงเย่นฝันยังไงก็คิดไม่ถึง จู่ๆเพราะว่ากินเกี๊ยวมื้อเดียวจนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล แล้วก็ถูกหมอแผนกฉุกเฉินทำการตรวจเลือดอีกครั้ง

ดัชนีในเลือดของการตั้งครรภ์ของตัวเอง เดิมทีก็ชัดเจนมากพออยู่แล้ว ขอเพียงแค่ตรวจเลือดก็สามารถตรวจพบแล้ว

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก ตีตัวเองให้ตายยังไง ตัวเองก็ไม่มีทางกินเกี๊ยวน้ำที่นายหญิงใหญ่ทำหรอก！

แต่ว่า ตอนนี้เรื่องราวก็ถูกเปิดเผยแล้ว ทำได้เพียงหาวิธีมาพูดกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง

ดังนั้นเธอจึงร้องไห้แล้วพูดว่า : “ฉางเฉียน คุณฟังที่ฉันอธิบายก่อนนะฉางเฉียน！ฉันก็รู้สึกเสียใจเหมือนกัน！”

“อธิบายแม่มึงสิ！เสียใจแม่มึงสิ！”

ทันใดนั้นเซียวฉางเฉียนก็คำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง พูดด่าทอว่า : “แกมันผู้หญิงสารเลวหน้าไม่อาย คิดไม่ถึงว่าจะกล้าสวมเขาให้กู ไปแอบได้เสียกับผู้ชายคนอื่น แถมแม่งยังจะตั้งครรภ์กับไอ้สารเลวผู้ชายคนอื่นอีก กูจะฆ่ามึงให้ตาย！”