บทที่ 1055

ฟ่านหลินยวนจะรู้พลังของเย่เฉินได้อย่างไร！

พอเห็นเย่เฉินมั่นคงดั่งขุนเขา จากนั้นก็ปล่อยฝ่ามือที่อ่อนโยนออกมา ยังนึกว่าไอ้หนุ่มนี่มันลืมปัดป้อง แล้วก็จะถูกตบเองโจมตีจนตัวตาย

แต่ทว่า ตอนที่ประฝ่ามือกับเย่เฉินไปจริงๆ นั้น ฟ่านหลินยวนก็พบว่า ฝ่ามือของตนเองนี้ ไม่เพียงไม่ทำให้เย่เฉินถอยหลังไป แต่กลับมีพลังที่รุนแรงกว่าเด้งกลับมา พริบตาแขนขวาของเขาก็แหลกเหลวไปเหมือนกัน！

เขาไม่คิดเลยว่า จุดจบของตนเอง จะเหมือนกับศิษย์น้องแปดเลย！

พอเห็นว่าแขนขวาตนเองเละเป็นน้ำเลือดไปหมดแล้ว แต่เขายังไม่ทันได้สนใจอาการบาดเจ็บเลย เพราะว่าถูกพลังที่รุนแรงมาก ดีดกระเด็นลอยออกมาหลายเมตร！

ฟ่านหลินยวนรีบถอยหลังไป พร้อมกับใช้ทั้งสองขาค้ำยันให้ตนเองหยุดถอยหลังไปด้วย

แต่ว่าพลังฝ่ามือของเย่เฉินมันรุนแรงมากจริงๆ รุนแรงจนขาทั้งสองข้างของเขาไม่มีทางค้ำยันพลังฝ่ามือได้เลย ได้แต่ยอมให้ร่างเขาถอยหลังไปเรื่อยๆ ！

ศิษย์น้องทั้ง6เห็นดังนั้น ก็ตกใจไปตามๆ กัน！

พลังของศิษย์พี่ใหญ่นั้น พวกเขาก็รู้ดี ถ้าหากว่าให้เขาใช้พลังทั้ง10ส่วนซักฝ่ามือออกไป ต่อให้เป็นยอดฝีมือ ก็ต้องตั้งรับอย่างดี ถึงจะรับมือได้

หรือไม่ก็ต้องเละเทะ เพราะฝ่ามือของศิษย์พี่ใหญ่

แต่ใครจะรู้เล่า เย่เฉินซัดฝ่ามือออกไปนิ่งๆ กลับโจมตีศิษย์พี่ใหญ่ราวกับปืนใหญ่ จนต้องถอยหลังไปหลายรอบ

หนึ่งในนั้นก็รีบตะโกนออกมาว่า “เร็ว！รับศิษย์พี่ใหญ่ไว้！”

อีก5คนถึงตั้งสติขึ้นมาได้ ทั้ง6คนก็รีบไปยืนข้างหลังฟ่านหลินยวน ตั้งเป็นสองแถว แล้วก็ใช้พลังทั้งหมด ส่งพลังให้เขา！

แต่ว่า ไม่คิดเลยว่า ความเร็วที่เขาถอยหลังนั้น มันจะรุนแรงอย่างมาก！

เขาในตอนนี้ พลังทั้งหมดที่ร่างกายรับไว้นั้น เป็นปราณทิพย์ของเย่เฉินที่ซัดฝ่ามือออกไป！

ทุกคนก็เจ็บปวดกับแขนที่สั่นสะเทือน ทั้ง7คนมาผสานพลังรวมกัน แต่กลับต้องกระเด็นลอยออกไปหลายเมตร ราวกับลูกกระสุน แล้วตกลงพื้นอย่างแรง！