บทที่ 1077

เซียวฉางเฉียนก็อดกลั้นอาการคันต่อไป พอกลับมาถึงบ้าน เฉียนหงเย่นก็กำลังทำกับข้าว

เมื่อกลางวันเธอเห็นว่าเซียวฉางเฉียนชอบกินหอยเป๋าฮื้อมาก ก็เลยอยากจะเอาใจต่อ ดังนั้น พอตอนบ่ายที่เซียวฉางเฉียนออกไปด้านนอกกับนายหญิงใหญ่เซียว เธอก็เลยออกไปตลาดอีกครั้ง

ครั้งนี้ เธอซื้อปูทาราบะตัวใหญ่ให้เซียวฉางเฉียน ปูชนิดนี้มีเนื้อเยอะ สดอร่อยมาก เซียวฉางเฉียนชอบกิน

อีกอย่างปูแบบนี้ก็ราคาไม่ได้ถูก เธอซื้อมาตัวใหญ่ ตัวหนึ่งก็สองพันกว่าหยวน

เดิมทีเฉียนหงเย่นก็ไม่ได้มีเงินอะไรมาก เพราะเอาเงินมาให้นายหญิงใหญ่หมดแล้ว แต่ว่าเธอหัวหมอ เธอแอบเอาห้องทำอาหารที่นำเข้าจากเมืองนอก และเหล้าเหมาไถในห้องเก็บเหล้าใต้ดินไปขาย ได้เงินมา2หมื่น

เฉียนหงเย่นคิดไว้ว่า เงินที่เหลือจะไม่บอกนายหญิงใหญ่ จะเหลือไว้ไปทำแท้งที่โรงพยาบาลพรุ่งนี้ แล้วก็รักษาอาการของโรคตนเอง

นายหญิงใหญ่หลับมาก็ยังไม่ทันได้เอาเรื่องกับเฉียนหงเย่น ระหว่างทางเธอซื้อยาฆ่าเชื้อมาเยอะมาก พอถึงบ้านก็เข้าไปในห้องตนเอง แล้วก็ทำการฆ่าเชื้อตั้งแต่ห้องตนเอง ทางเดิน ห้องน้ำ รวมถึงระเบียงด้วย

พอหลังจากได้รับข้อความจากเซียวฉางเฉียน ว่าไม่ได้เป็นโรคเอดส์ นายหญิงใหญ่ก็ยังไม่สบายใจ ใช้แอลกอฮอล์มาเช็ดทุกจุดที่มือสัมผัสได้

ตอนนี้เซียวฉางเฉียนก็เดินหน้าบึ้งเข้าบ้านมา

พอเข้าประตู ก็ได้กลิ่นทั้งหอมทั้งคาวของปู

เขากำลังกลุ้มอยู่ เฉียนหงเย่นก็ใส่ผ้ากันเปื้อนเดินออกมาจากห้องครัว ยิ้มพูดกับเขาว่า “ไอ้หยา กลับมาแล้วหรือคะคุณ? ฉันกำลังนึ่งปูทาราบะที่คุณชอบอยู่พอดีเลย คืนนี้จะให้คุณกินเยอะๆ หน่อย ถ้าชอบดื่มล่ะก็ ก็ดื่มเหล้าเหมาไถอีกสักครึ่งขวด จะได้คล่องๆ คอ”

เดิมทีเซียวฉางฉียนก็โมโหอยู่แล้ว พอได้ยินดังนั้นก็แทบจะระเบิดออกมา

เมื่อกลางวันมึงเล่นกูสะแย่เลยนะ คืนนี้ยังจะให้กูกินอาหารทะเลอีก ดื่มเหล้าอีก！

แล้วก็ เรื่องที่มึงมาแพร่เชื้อให้มากมาย กูยังไม่ได้คิดบัญชีเลย！

พอคิดถึงจุดนี้ เซียวฉางเฉียนก็รีบเข้าไป แล้วตบเข้าไปที่ใบหน้าของเฉียนหงเย่นอย่างแรง จนเธอนั้นล้มลงที่พื้น

เฉียนหงเย่ตอบสนองไม่ทัน เซียวฉางเฉียนก็มาคร่อมที่ตัวเธอ แล้วก็เอามือกดแขนทั้งสองข้างด้วยความโกรธ แล้วก็ตบๆ ไปหลายฉาดอย่างเอาเป็นเอาตาย