บทที่ 1079

พอได้ยินลูกชายถาม ในใจของอู๋ตงไห่ก็รู้สึกลำบากใจ

ก่อนหน้านี้ไม่นาน เขายังรู้สึกว่าที่ลูกชายตนเองไปชอบซ่งหวั่นถิง ก็ถือเป็นความรุ่งโรจน์ของตระกูลซ่ง

แต่ตอนนี้ ในใจเขากลับคิดว่า ซ่งหวั่นถิงคงไม่มีทางหันมามองลูกชายตนเองแน่ๆ

ตระกูลอู๋ในตอนนี้ ไม่เพียงรายได้ลดลง ที่สำคัญกว่านั้นก็คือชื่อเสียงที่เสียไป

บวกกับที่ราชาบู๊ทั้งแปดจบชีวิตไปอย่างน่าสงสัย ตอนนี้ตระกูลอู๋จะเอาอะไรไปเทียบกับตระกูลซ่ง?

ดังนั้นตอนนี้ตนเองก็เลยไม่อยากจะหวังอะไรทั้งสิ้น ว่าจะสามารถไปสู่ขอซ่งหวั่นถิงมาเป็นสะใภ้ได้

แต่น่าสงสารไอ้ลูกชายคนนี้ ดูเหมือนว่าจะยังไม่เข้าใจอะไรหลายๆ เรื่อง

ตอนที่ตระกูลอู๋รุ่งเรือง ผู้หญิงเขาก็ไม่ยอมอยู่แล้ว นับประสาอะไรกับตอนนี้

พอกลับมาคิดดูอย่างละเอียด ว่าลูกชายตนเองคนนี้ไม่มีเรื่องอะไรเลย แถมยังขาดการจัดการและทำความเข้าใจกับปัญหาตรงหน้า

ดูเหมือนว่าคุณท่านจะบอกไว้ไม่มีผิด ตระกูลอู๋แย่ลงทุกๆ รุ่น

ตอนนี้ตระกูลอู๋อยู่ในมือตนเอง ขาดรายได้ไปกว่าครึ่ง ถ้าอนาคตไปถึงมือลูกชายตนเอง ไม่แน่ว่าอาจจะร่วงไปเป็นตระกูลกระจอกงอกง่อย

ดังนั้นเขาก็เลยบอกกับอู๋ซินว่า “ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาจัดการเรื่องผู้หญิง ตอนนี้พวกเราควรจะมาช่วยกันคิดว่าตระกูลอู๋เราจะรอดพ้นวิกฤตินี้ไปได้อย่างไร พอตระกูลอู๋ได้หายใจหายคอบ้าง พวกเราก็จะสามารถไปคุยเรื่องแต่งงานกับตระกูลซ่งได้”

อู๋วินพยักหน้า แล้วก็ถอนหายใจพูดว่า ถ้าหากว่าพวกเราสามารถไปอยู่กับตระกูลซ่งได้ ชีวิตของพวกเราก็จะดีขึ้นหน่อย”

อู๋ตงไห่ก็ถอนหายใจอีก ในใจก็คิดว่าลูกชายตนเองคนนี้ คิดได้แต่เรื่องดีๆทั้งนั้น

ตอนที่เอ็งโดดเด่น คนอื่นยังไม่อยากจะมาเล่นด้วย แล้วจะนับประสาอะไรกับตอนที่ตกอับแบบนี้

แต่ว่าเขาไม่ได้เอาคำพูดเหล่านี้บอกกับลูกชายตนเอง เพราะว่าบ้านก็วุ่นวายมากแล้ว เขาไม่อยากไปโจมตีความตั้งใจและความมั่นใจของลูกชาย

จริงๆ แล้วนี่ก็คือสิ่งที่อู๋ตงไห่ด้อยกว่านายท่าน