บทที่ 1087

ในเวลานี้ ที่บรรดาแขกเหรื่อเหล่านี้มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของซ่งหวั่นถิงโดยเฉพาะ ความจริงแล้วคนที่ลึกๆ ในใจกำลังเฝ้ารออยู่ก็คือเย่เฉิน

ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้น ช่วงก่อนที่พ่อลูกตระกูลอู๋มาเมืองจินหลิง ได้เกิดความขัดแย้งกับเย่เฉินเข้า

ในงานแซยิดของท่าซ่ง เย่เฉินถึงขั้นที่หักมือข้างหนึ่งของอู๋ซิน ต่อหน้าผู้คน

ต่อมา เฉินจื๋อข่ายออกหน้าให้ ถึงขั้นที่ขัดแข้งขาของพวกเขา สุดท้ายแล้วพ่อลูกคู่นี้ก็ต้องหนีกลับซูหังอย่างหัวซุกหัวซุน

นับตั้งแต่นั้นมา ทุกคนก็รู้สึกว่าปรมาจารย์เย่เฉินช้างไม่ยำฟ้าไม่เกรงดินเลย แม้แต่ตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนานก็ไม่อยู่ในสายตา

ตอนนั้นคนมากมายยังกังวลกันอยู่เลย กังวลว่าสุดท้ายแล้วปรมาจารย์เย่จะสู้ตระกูลอู๋ที่ร่ำรวยมีอำนาจไม่ไหว

แต่ที่นึกไม่ถึงคือ ภายในระยะเวลาสั้นๆ ตระกูลอู๋ก็ร่วงตกลงมาจากตำแหน่งตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนานแล้ว

แถมระยะนี้ตระกูลอู๋ก็เกิดเรื่องขึ้นมากมายเกินไปจริงๆ

เริ่มจากได้รับผลกระทบอย่างมหาศาล เนื่องจากมีชื่อเอี่ยวกับสำนักขอทาน

ต่อมาคือพวกเขาส่งยอดฝีมือไปที่ภูเขาฉางไบอย่างต่อเนื่องทว่าล้มเหลวมาโดยตลอด

หนสุดท้าย แม้แต่ไพ่ตายขนานแท้ของพวกเขา และเป็นที่พึ่งพาสุดท้าย...แปดราชันนภา ล้วนสิ้นชีพไปหมด

ตระกูลอู๋ในตอนนี้ ถึงขั้นที่ไม่อาจอยู่ในระดับของตระกูลชั้นนำได้แล้ว แม้แต่ตระกูลซ่งก็ยังเหนือกว่า ล้วนห่างชั้นกันไกลยิ่ง

ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานว่าทั้งหมดนี้มีสาเหตุมาจากเย่เฉิน แต่ในใจของทุกคน ทุกอย่างนี้นับว่ามีที่มาจากเย่เฉิน

ในสายตาของพวกเขา มีเพียงปรมาจารย์เย่ที่มีความสามารถเช่นนี้

โดยเฉพาะเฉินจื๋อข่าย เขาอยู่ที่เชิงเขาฉางไย ได้เห็นเองกับตาว่าเย่เฉินสังหารแปดราชันนภาด้วยกำลังของเขาเช่นใด

ดังนั้นในเวลานี้ ในสายตาของเขา เย่เฉินคือเทพ เทพที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง!