บทที่ 1101

ในสายตาของขงเต๋อหลงยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินหยิบออกมานั้น เป็นยาเสริมพลังที่ไม่ได้อยู่ในสายตา

แม้แต่ยาแพทย์แผนจีนหนิวหวงอันกง ก็ถูกตั้งราคาไว้สูงมาก สินค้าตัวท็อปที่แพงที่สุดก็เพียงไม่กี่แสน

ถ้าเป็นแบบที่คิดไว้ เท่ากับว่ายาอายุวัฒนะของเย่เฉิน คือหนิวหวงอันกง แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้อีก?

เมื่อเทียบกับทับทิมนี้มูลค่าเกือบ 130 ล้านหยวน มันอยู่ช่างห่างไกลเป็นพันไมล์จริงๆ

ดังนั้น ขงเต๋อหลงรู้สึกว่าเขาได้ชนะเย่เฉินแล้ว

หลังจากที่ขงเต๋อหลงพูดอย่างเย่อหยิ่ง เขายังคงต้องการได้รับคำชมจากทุกคน แต่เขาไม่ได้คิดว่าว่าทุกคนจะมองมาที่เขาราวกับว่าเขาเป็นคนปัญญาอ่อน

จะโทษเขาก็คงไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนเดียวในงานเลี้ยงวันเกิดวันนี้ที่ไม่รู้มูลค่าของยาอายุวัฒนะ

แม้ว่าทุกคนจะรู้สึกว่าขงเต๋อหลงปัญญาอ่อน แต่เขาก็เป็นคุณชายคนที่สามของตระกูลเย่นจิงขง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าแสดงออกตรงๆ

อย่างไรก็ตาม ขงเต๋อหลงเขายังคงสามารถเห็นพิรุจได้จากสายตาของทุกคน

เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าสถานการณ์นี้คืออะไร? ที่เขาเรียกกันว่ายาอายุวัฒนะมีค่ามากกว่าเงินจริงเหรอ? คงเป็นไปไม่ได้หรอก ของสกปรกเช่นนี้ จะมีมูลค่าเท่าไรกันเชียว?

ในขณะนี้ เย่เฉินมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า "คุณชายขง คุณคงกำลังคิดคำนวณว่ายาเม็ดนี้ของผมมีมูลค่าเท่าไรอยู่สินะ？"

ขงเต๋อหลงถอนหายใจและพูดออกมา: "ในความคิดของผม อย่างมากที่สุดมูลค่า 100,000 !"

เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า "ในกรณีนี้ เราอาจจัดการประมูลเล็กๆ ขึ้นมาตอนนี้!"