บทที่ 1139

คุณหญิงใหญ่เซียวไม่พอใจครอบครัวของเย่เฉินมาโดยตลอด

ตอนแรกขอร้องอ้อนวอนให้พวกเขาให้กลับมา แต่ไม่มีใครเอาจริงเอาจังหรือเห็นหัวเธอเลย ตอนนี้ตนเองได้รับเงินลงทุนมหาศาลจากตระกูลอู๋แล้ว ไม่จำเป็นต้องเห็นครอบครัวของพวกเขาอยู่ในสายตา

ยิ่งไปกว่านั้น นายหญิงใหญ่รู้สึกว่าตระกูลของเย่เฉินจริงๆแล้วข้างนอกดูเหมือนแกร่งแต่จริงๆแล้วไม่ได้แกร่ง

ดูเหมือนว่าจะมีคฤหาสน์Tomson Riviera แต่ในความเป็นจริง ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

ทั้งเย่เฉินและเซียวฉางควนไม่มีงานทำ พวกเขาอยู่บ้านว่างๆ และไม่มีรายได้

แม้ว่าเซียวชูหรันจะเปิดสตูดิโอ แต่ขนาดก็เล็กและสถานการณ์รายได้ก็ไม่ได้ดีมากนัก

ดังนั้น นายหญิงใหญ่จึงเชื่อมั่นว่า ครอบครัวของพวกเขาอยู่ในTomson Riviera อย่างลำบาก แต่ถ้าจะเปรียบเทียบเงินที่มีอยู่ในปัจจุบันนั้น พวกเขาเทียบตนเองไม่ได้แน่นอน

ตอนนั้นตนเองต้องการให้พวกเขากลับมา วิ่งไปหาพวกเขาเพื่อวิงวอนทุกรูปแบบ เสียหน้าจนไม่เหลือชิ้นดี แต่พวกเขาดูถูกตัวเองและยังไงก็ไม่ยอมกลับมาในตระกูลเซียว ตอนนี้ตระกูลเซียวได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ต้องการไปกอบกู้หน้าที่พวกเขาเสียไปก่อนหน้านี้กลับไป!

เบนท์ลี่ย์ คอนติเนนตัล จีทีหยุดอยู่หน้าคฤหาสน์ของเย่เฉิน เซียวไห่หลงมองไปที่นายหญิงใหญ่ข้างๆเขาและถามว่า "คุณย่า ให้ผมไปเคาะประตูหรือไม่?"

“ไม่ต้อง” นายหญิงใหญ่พูดพร้อมหัวเราะอย่างเย็นชา “บีบแตร ให้หม่าหลันออกมา”

เซียวฉางเฉียนเงยหน้าขึ้นและพบว่ามีหมวกสีเขียวมากกว่า 20 ใบที่แขวนอยู่บนระเบียงของหม่าหลัน เขาพูดอย่างโกรธเคือง"หม่าหลัน ไอ้สารเลว แขวนหมวกสีเขียวอยู่หลายวันแล้ว ยังไม่เอาลงอีก แม่งเอ้ย!"

นายหญิงใหญ่กล่าวจางๆ "เธอยินดีที่จะแขวน ก็ปล่อยให้เธอแขวน มันก็แค่หมวกสีเขียว ฉันแนะนำให้คุณอย่าไปใส่ใจมากเกินไป ตอนนี้เฉียนหงเย่นได้ทำแท้งไอ้เด็กเปรตนั้นแล้ว คุณก็อย่าถือสาเรื่องนี้อีกเลย”