บทที่ 1145

เมื่อนายหญิงใหญ่เซียวได้ยินว่ายอดราคารวมของรถสองคันนี้เกินกว่าหนึ่งร้อยล้าน ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน รถสองคันรวมกันก็มากกว่าหนึ่งร้อยล้านแล้ว นี่มันความคิดบ้าบออะไรกัน? รถสองคันนี้เกือบจะเท่ากับวิลล่าระดับเฟิร์สคลาสของTomson แล้ว

เธอเสียเงินไปแค่สามล้านหยวนจึงได้รถหนึ่งคัน จนรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อมาก ถ้ามองในแง่นี้ รถยนต์คนนี้ของเย่เฉินเหนือกว่าของเธอสามสิบคัน

นายหญิงใหญ่รู้สึกอึดอัดลำบากใจ

ตอนแรกเธอคิดว่ามาที่นี่เพื่อทำให้คนอื่นอับอายขายหน้า แต่คาดไม่ถึงว่าจะกลับกลายเป็นการดูหมิ่นตัวเอง

ยังมีคนผลาญเงินจำนวนมากขนาดนี้ไปกับรถราคาแพงเช่นนี้จริงหรือ หรือว่าเขาเป็นโรคประสาทกันแน่

รถยนต์ที่ทำมาจากทองคำบริสุทธิ์ก็ไม่มีมูลค่าราคาถึงเพียงนี้นะ?

นายหญิงใหญ่เซียวขุ่นเคืองใจ เซียวไห่หลงที่อยู่ข้าง ๆ กลัวว่าเธอจะทำอะไรที่น่าขายหน้า จึงรีบช่วยพาเธอเดินกลับเข้าไปในรถเบนท์ลีย์

หม่าหลันยืนอยู่บนระเบียง พลางพูดเยาะเย้ยว่า: "อุ๊ย ยายแก่ ทำไมคุณไม่หยิ่งยโส ไม่อวดดีแล้วล่ะ คุณนั่งบนรถเบนท์ลีย์แล้วก็เริ่ดเชิดเลยใช่ไหม?"

นายหญิงใหญ่เซียวหันหลังให้กับหม่าหลัน พลันรู้สึกกระสับกระส่ายเหมือนหนามทิ่มแทงข้างหลัง

นายหญิงใหญ่เซียวไม่ต้องไม่จำเป็นต้องหันศีรษะกลับไปมองก็รู้หมดแล้วว่าตอนนี้หม่าหลันจะมองตาของเธอด้วยความรู้สึกเยาะเย้ยดูหมิ่นมากขนาดไหน

นี่เป็นความคิดริเริ่มของตัวเองจริง ๆ ที่ยื่นหน้าไปให้คนอื่น แล้วปล่อยให้คนอื่นทุบตี

หากเธอรู้เร็วกว่านี้ว่าจะเป็นอย่างนี้ ตัวเองจะหลีกห่างให้ไกลจากบ้านของพวกเขาอย่างแน่นอน

ทำไมเธอต้องมาเจอกับความโชคร้ายอย่างนี้ล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังถูกนังหม่าหลันสารเลวนี้สาดน้ำเย็นใส่อย่างไม่มีเหตุผลเลย