บทที่ 1152

พูดจบก็แนะนำกับจางเสี่ยวเฟิง “เสี่ยวเฟิง นี่คือสามีของฉันเย่เฉิน”

“สามี จางเสี่ยวเฟิงถามอย่างตกใจ “พี่ชูหรันแต่งงานแล้วเหรอ？”

เซียวชูหรันพยักหน้า หัวเราะพูดว่า “ฉันแต่งงานมาสามปีกว่าแล้ว พี่สาวเธอล่ะ？ อยู่บ้านไหม？”

เวลานี้ เด็กผู้หญิงที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยนิ้วมือแดงทั้งห้านิ้วเดินเข้ามา แสร้งยิ้มพูดว่า “ชูหรันเธอมาแล้ว！”

ผู้หญิงคนนี้รูปลักษณ์ค่อนข้างสวย รูปร่างก็ไม่เลว ต้องเป็นคนชนชั้นกลางขึ้นไปอย่างแน่นอน

เพียงแต่ชุดที่ผู้หญิงสวมแต่งงานที่ราคาถูกๆ กระทั่งสามารถมองเห็นด้ายส่วนหนึ่งที่หลุดออกจากลูกไม้ได้เลย

สามีภรรยาออกมาจากห้อง สามีภรรยาคู่นี้ดูเหมือนคนอายุประมาณห้าสิบ ลักษณะเย็นชา มองเซียวชูหรัน ถามจางเสี่ยวม่าน “สองคนนี้เป็นใคร พวกเขามาทำไม”

จางเสี่ยวม่านพูดว่า “ชูหรันเป็นเพื่อนมัธยมปลาย แต่ก่อนเธอก็เคยมาบ้านเรา แต่พวกคุณคงจะลืมแล้ว”

เซียวชูหรันพูดอย่างมีมารยาทว่า “สวัสดีค่ะคุณอาคุณน้า ใช่แล้ว ยังไม่ได้แนะนำกับพวกคุณเลย คนนี้คือสามีฉันชื่อเย่เฉิน”

เย่เฉินหันไปทางครอบครัวนี้พร้อมค่อยๆพยักหน้าไม่ได้พูดอะไร

หญิงวัยกลางคนใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยถาม “เสี่ยวม่าน พวกเขาทั้งสองมาบ้านของเราหมายความว่าอย่างไร”

จางเสี่ยวม่านพูด “ ฉันขอร้องให้ชูหรันขับรถส่งฉันไปจินหลิง”

“อะไรนะ？！” หญิงวัยกลางคนนั้นกัดฟันด่าว่า “แกมันไอ้ของไม่มีราคานี่แกยังจะดื้อดึงไปแต่งงานกับไอ้เลวนั่น？！”