บทที่ 116 ขอคุณเย่ช่วยชีวิต

บทที่ 116 ขอคุณเย่ช่วยชีวิต

ซ่งหวั่นถิงคิดไม่ตกว่า ทำไมทั้งที่อาจารย์ล่ายเพิ่งจะปรับโชคชะตาให้กับตนเอง แล้วก็ยังเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้นมาได้?

ในขณะนี้คนที่พูดโทรศัพท์ฝ่ายนั้นพูดว่า: “ไม่มีวิธีอื่นแล้วคุณผู้หญิง ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามเรียกร้องอย่างหนักว่าจะต้องชดเชยสามเท่า พวกเราถูกเล่นงานหนักเลย! ”

ซ่งหวั่นถิงรีบถามต่อทันที: “มีผิดพลาดอะไรเหรอเปล่า? ได้ให้พวกเขาตรวจเช็คอีกครั้งแล้วหรือยัง! ”

ฝ่ายตรงข้ามพูดว่า: “ฉันได้พูดกับพวกเขาไปแล้ว แต่ว่าพวกเขาบอกว่าตรวจเช็คแล้วสองรอบ ก็ยังคงไม่ได้มาตรฐาน! ”

ซ่งหวั่นถิงพูดต่อว่า: รีบตรวจเช็คตั้งแต่จุดเริ่มต้น ดูบันทึกการส่งออกของพวกเรา สินค้าล็อตนี้ผลิตขึ้นเมื่อไหร่ ใครเป็นผู้รับผิดชอบ หาคนนั้นให้เจอแล้วถามรายละเอียดให้ชัดเจน! ”

พูดเสร็จ แล้วเธอก็พูดอีกว่า: “ฝ่ายอเมริกานั้นหากเธอสามารถยื้อเวลาไว้ได้ก็ยื้อเวลาไว้ จากนั้นค่อยส่งคนไปตรวจสอบยังสถานที่จริงอีกที! ”

“ ตกลง! ”

เมื่อวางสายโทรศัพท์แล้ว ซ่งหวั่นถิงมีท่าทีไม่ค่อยสบอารมณ์

เธอมองไปที่อาจารย์ล่ายแล้วถามว่า: “ท่านอาจารย์ ฉันประสบกับปัญหาที่แก้ไขยากมากเรื่องหนึ่ง ถ้าหากแก้ไขไม่ได้ จะต้องขาดทุนเสียหายเป็นจำนวนเงินมากกว่าห้าร้อยล้านเลยทีเดียว เธอไม่ใช่ปรับโชคชะตาให้ฉันแล้วไม่ใช่เหรอ? ! ”

อาจารย์ล่ายหลบสายตาของซ่งหวั่นถิง แล้วพูดอย่างตะกุกตะกักว่า “การปรับโชคชะตาก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าจะปรับแล้วก็เห็นผลเลย......”

ซ่งหวั่นถิงย้อนถามอีกว่า: “แม้ว่าจะค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น แต่ก็ไม่ถึงขั้นพบเจอเรื่องร้ายเรื่องใหม่ทันทีเลยเหรอเปล่า! ”

เวลานี้ ซ่งหวั่นถิงก็มีสายโทรศัพท์โทรเข้ามา คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคุณชายคนโตตระกูลหลี่จากฮ่องกง! ”

เธอรีบรับสายโทรศัพท์ ยิ้มและพูดว่า: “สวัสดีคุณชายหลี่! ”

“คุณซ่ง” ฝ่ายตรงข้ามพูดด้วยน้ำเสียงอย่างเย็นชาว่า: “พวกเราพิจารณาแล้ว คิดว่าตระกูลซ่งคงยังไม่ใช่หุ้นส่วนความร่วมมือที่เหมาะสมและดีที่สุดสำหรับพวกเรา ดังนั้นพวกเราเกรงว่าจะต้องยุติความร่วมมือเพียงฝ่ายเดียวแล้ว”

“ยุติความร่วมมือ? !” ซ่งหวั่นถิงโมโหในทันที แล้วพูดว่า: “คุณชายหลี่ คุณคงมองออกนะว่า หากเปรียบเทียบระหว่างพวกเรากับอีกฝ่ายหนึ่ง แน่นอนว่าพวกเรามีความได้เปรียบกว่าในทุกด้าน! ตระกูลหลี่ร่วมมือกับพวกเราตระกูลซ่ง คือทางเลือกที่ดีที่สุด......”

ฝ่ายตรงข้ามหัวเราะแล้วพูดว่า: “พูดตามความจริง อาจารย์ข้างกายคุณพ่อท่านหนึ่งกำลังคำนวณฮวงจุ้ย เขาบอกว่าสถานภาพของตระกูลซ่งเหมือนว่าจะไม่ค่อยเข้ากับตระกูลหลี่สักเท่าไหร่ หากยังคงร่วมมือกับทางพวกคุณต่อไป มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะส่งผลกระทบกับโชคชะตาของตระกูลหลี่ ดังนั้น ต้องขอโทษคุณซ่งด้วย”

เมื่อพูดจบ ฝ่ายตรงข้ามก็วางสายโทรศัพท์

นี่มัน......

ซ่งหวั่นถิงเดิมทีคิดว่าจะอาศัยโอกาสนี้ทำให้ตระกูลซ่งก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น คิดไม่ถึงว่ากลับกลายเป็นคว้าน้ำเหลว ในใจรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก

ขณะนี้อาจารย์ล่ายเริ่มจะลุกลี้ลุกลนแล้ว เดิมทีเขาคิดว่าจะหลอกเงินเธอสักก้อนแล้วก็รีบหนีไป คิดไม่ถึงว่าทำไมหลังจากที่ตนเองทำพิธีแล้วนั้น ซ่งหวั่นถิงจึงโชคร้ายดวงซวยหนักขึ้นกว่าเดิมอีก?

เขารู้สึกว่าอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว ครั้นแล้วก็รีบพูดไปว่า: “คุณซ่ง การเปลี่ยนแปลงของโชคชะตา ฮวงจุ้ยนั้นต้องใช้เวลา ดังนั้นคุณต้องอดทนใจเย็นเอาไว้ เชื่อว่าเมื่อถึงพรุ่งนี้แล้ว ทุกอย่างจะกลับกลายเปลี่ยนจากร้ายกลายเป็นดี ฉันอาจารย์ล่ายต้องขอลาไปก่อนแล้ว! ”

เมื่อพูดจบ เขาก็ก้าวเท้าเพื่อที่จะเดินออกไป

ซ่งหวั่นถิงพูดว่า: “เดี๋ยวก่อน! อาจารย์ล่าย สถานการณ์แบบนี้คงมีปัญหาอะไรเป็นแน่! ทำไมเมื่อคุณเพิ่งทำพิธีเสร็จ ฉันก็พบเจอกับเรื่องยุ่งยากตั้งสองเรื่องเลยในทันที! ? ยังไงคุณก็ต้องชี้แจงเหตุผลฉันให้ฟังสักหน่อย! ”

เมื่อพูดจบ ซ่งหวั่นถิงก็เกิดรู้สึกเจ็บปวดช่วงบริเวณช่องท้อง เจ็บจนเธอต้องร้องโอดอวย ยืนเกือบจะไม่ได้

เธอประคองตัวโดยเอามือค้ำที่โทรทัศน์ที่แขวนบนฝาผนังจึงยืนได้อย่างมั่นคง ความเจ็บปวดทำให้เธอเหงื่อไหลออกมาอย่างมาก!

เธอคิดสงสัยในใจ แปลกมาก! ตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงที่มีประจำเดือน ฉันทำไมจึงเป็นอย่างนี้......

ยังคงคิดไม่ออก และภายในช่องท้องของเธอก็มีอาการเจ็บเหมือนถูกมีดแทงอีกครั้ง ความเจ็บปวดนี้ทำให้ขาทั้งสองข้างของเธอไม่มีแรง ต้องใช้มือค้ำยันที่โทรทัศน์จึงทำให้ยืนตรงได้